تبعات سنگین اخراج ایرانیان برای اقتصاد دبی/ امارات دیگر مکان امن سرمایه‌گذاری نیست!

علی شریعتی، عضو اتاق بازرگانی در گفت‌و‌گو با ایلنا در مورد لغو اقامت ایرانیان در امارات و تاثیر آن بر فعالان اقتصادی و کسب و کار‌ها در شرایط جنگ ایران و آمریکا و رژیم صهیونیستی، گفت: این نوع سیاست‌گذاری و محدودیت ملیتی جدا از آنکه تضییع حقوق ایرانیانی است که در دبی اقامت دارند، این پیام را به سایر خارجی‌ها می‌دهد که امارات دیگر پناهگاه امن سرمایه و زندگی نیست و این تردید باعث می‌شود که سرمایه به دنبال پناهگاه جایگزین باشد.

اقدامات غیرمنتظره امارات علیه ایرانیان مقیم

این عضو اتاق بازرگانی در مورد عقبه زندگی ایرانیان در دبی گفت: یک میلیون ایرانی در دبی زندگی می‌کنند و دبی سال‌هاست که به عنوان یک پناهگاه سرمایه‌گذاری مطرح است. حجم معاملات مسکن در امارات در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۵۰ میلیارد دلار در ۲۷۰ هزار معامله بوده که این آمار نشان می‌دهد سرمایه‌های زیادی وارد این کشور شده است.

شریعتی ادامه داد: امارات به دلیل قوانینی که امنیت سرمایه‌گذاری را تضمین می‌کند، پناهگاه سرمایه‌گذاران از کشور‌های مختلف دنیاست، اما از ابتدای جنگ، اقدامات غیرمنتظره‌ای را علیه ایرانیان مقیم در این کشور آغاز کرده است.

ماجرای لغو ویزای کفالت و ویزای کار ایرانیان مقیم امارات

این عضو اتاق بازرگانی در تشریح این اقدامات، گفت: اولین اقدام ضد ایرانی امارات این بود که مدرسه ایرانیان را به بهانه ارتباط معلمان با دولت ایران، تعطیل کرد و ۴ هزار دانش آموز ایرانی بلاتکلیف شدند. این کشور در وهله دوم، اخطار قطع برق به بیمارستان ایرانیان در منطقه جمیرا داد که علاوه بر ایرانیان، مردم عادی این کشور از آن استفاده می‌کردند. بیمارستان تخلیه و در آن بسته شد.

شریعتی اقدام ضد ایرانی سوم دولت امارات را ابطال ویزای کفالت ایرانیان نام برد و گفت: علاوه بر ابطال ویزای کفالت ایرانیان، ویزای کار ایرانیان که خارج از خاک بودند نیز لغو شد. ایرانیان تنها در صورتی می‌توانند ویزای کار در امارات بگیرند که سهامدار یک شرکت در این کشور باشند که عمده ایرانیان در امارات چنین ویزایی دارند.

امارات دیگر مکان امن سرمایه‌گذاری نیست!

این عضو اتاق بازرگانی با اشاره به لغو ویزای طلایی ایرانیان خارج از خاک امارات نیز گفت: اقامت طلایی ۱۰ ساله در امارات برای کسانی است که ملکی به ارزش بالای ۲ میلیون درهم در این کشور خریداری کنند. پنجشنبه هفته گذشته، اقامت‌های طلایی هم برای ایرانیانی که خارج از خاک بودند، لغو شد و این نگرانی را در ایرانیان مقیم این کشور ایجاد کرد که تکلیف خانه و زندگی آنها در این کشور چیست؟

شریعتی با بیان اینکه یک میلیون ایرانی در داخل خاک امارات زندگی می‌کنند، گفت: جدا از جو ضد ایرانی که در امارات ایجاد شده است، وقتی سرمایه‌گذاران سایر کشور‌ها می‌بینند که قانون سرمایه‌گذاری در امارات که باید فرای ملیت‌ها باشد و امنیت سرمایه‌گذار را تضمین کند، نقض می‌شود، تصمیم به خروج تدریجی از این کشور می‌گیرد.

ضرب‌الاجل امارات به برخی ایرانیان مقیم

این عضو اتاق بازرگانی با اشاره به فراخواندن برخی ایرانیان مقیم امارات که در داخل خاک این کشور هستند، گفت: اداره مهاجرت این کشور برخی ایرانیان را در شهر‌های کوچکی مثل فجیره فراخوانده و مهلت خروج داده است.

شریعتی افزود: شنیده‌ها حاکی از این است که اگر مسئولان دبی احساس کنند که ایرانیان مقیم این کشور هرگونه ارتباطی اعم از شغلی، تجاری و... با دولت ایران دارند، اقدام به لغو اقامت آنها می‌کند.

سرمایه ایرانیان مقیم امارات در هاله‌ای از ابهام

این عضو اتاق بازرگانی با اشاره به لغو اقامت برخی دیگر از ایرانیان، گفت: شرط تشخیص لغو اقامت در حال حاضر، بودن بیرون از خاک امارات است. این در حالی است که وقتی شاخصی براساس موقعیت فیزیکی در نظر گرفته می‌شود که هیچ منطقی ندارد، اینگونه تعبیر می‌شود که می‌خواهند جلوی ورود را بگیرند تا به آنهایی که داخل خاک هستند، رسیدگی کنند.

شریعتی با تاکید بر اینکه سرمایه ایرانیان در دبی در هاله‌ای از ابهام است، گفت: حداقل سرمایه ایرانیان در دبی ۵۰۰ میلیارد درهم است که تکلیف آن در حال حاضر در هاله‌ای از ابهام است.

این عضو اتاق بازرگانی با مقایسه این تجربه در سایر کشور‌ها و تبعات آن برای امارات، گفت: اخراج مهاجران فلسطینی از کویت در جنگ ۱۹۹۱ و اخراج آسیایی‌ها در سال ۱۹۷۲ از اوگاندا موجب خروج خیل نیروی انسانی آموزش‌دیده، سرمایه و مهارت از این کشور‌ها و ایجاد خلأ بروکراتیک و تورم و مشکلات اقتصادی برای این کشور‌ها شد.

شریعتی خاطرنشان کرد: زمانی که دولت‌ها اختلافات سیاسی را به شکل مجازات جمعی در جمعیت مهاجر می‌آورند هزینه این کار را دیرتر و بسیار عمیق‌تر در کارآمدی و کیفیت اقتصادشان پرداخت می‌کنند. این نوع سیاست‌گذاری و محدودیت ملیتی جدا از آنکه تضییع حقوق ایرانیانی است که در دبی اقامت دارند، این پیام را به سایر خارجی‌ها می‌دهد که امارات دیگر پناهگاه امن سرمایه و زندگی نیست و این تردید باعث می‌شود که سرمایه به دنبال پناهگاه جایگزین باشد.