پاسخ آلمان به بزرگترین ابهام در جام جهانی

به گزارش ایلنا، به باور بسیاری از کارشناسان، آلمانی‌ها هنوز هم یک مهاجم نوک کلاسیک و نام‌آشنا در ترکیب خود ندارند. شاید اکثر هواداران فوتبال حتی نتوانند نام بازیکن شماره ۹ آلمان در این جام جهانی را حدس بزنند؛ بازیکنی با تنها ۵ بازی ملی و یک گل زده که کسی نیست جز جیمی لولینگ، هافبک هجومی باشگاه اشتوتگارت. اکنون این پرسش اساسی مطرح است که آیا آلمان می‌تواند بدون بهره‌مندی از یکی از مهاجمان طراز اول دنیا، تا مراحل پایانی جام جهانی پیش برود؟

نمایش گام نخست آن‌ها، هرچند در برابر حریفی نه‌چندان قدرتمند، بسیار امیدوارکننده بود. کای هاورتز در راس خط حمله درخشان ظاهر شد و در برد ۷-۱ دو گل به ثمر رساند. جمال موسیالا نیز پایش به گلزنی باز شد و فلوریان ویرتز در طراحی بیشتر حرکات هجومی چشم‌نواز آلمان نقشی محوری داشت. دنیز اونداو، مهاجم نوک تخصصی تیم نیز از روی نیمکت آمد و یک گل و یک پاس گل ثبت کرد.

بدون شک بار گلزنی تیم در هفته‌های آینده باید بین بازیکنان مختلف تقسیم شود، اما کلید موفقیت هجومی آلمان در دستان هاورتز است. او در طول بازی گاهی به عمق و کناره‌ها متمایل می‌شد اما در عین حال، به عنوان نقطه اتکایی برای هم‌تیمی‌هایش عمل می‌کرد. آمار ملی او با ۲۴ گل در ۵۹ بازی خوب است و این احساس وجود دارد که اگر او عملکرد خوبی داشته باشد، آلمان به مراحل پایانی خواهد رسید؛ موضوعی که توماس مولر، سومین گلزن برتر تاریخ این کشور نیز کاملاً به آن باور دارد.

مولر در این باره گفت: «کای هاورتز لنگرگاه و مهره کلیدی این تیم است. او به طور واضح به عنوان شماره ۹ تیم فیکس شده و در صورت امکان، باید در تک‌تک دقیقه‌ها بازی کند. بازی او به خصوص در تقابل با تیم‌های بزرگ، حتی بسیار مهم‌تر از بازی در برابر تیم‌های کوچک‌تر می‌شود. من می‌خواهم کای هاورتز را در هر دقیقه از بازی در زمین ببینم. اگر او دیگر توان دویدن نداشت، آن‌وقت می‌توانیم بازیکن دیگری را جایگزین کنیم. ما اونداو و بازیکنان فوق‌العاده دیگری را روی نیمکت داریم که منتظر فرصت هستند، اما انتخاب اول من کای است.»

فرار از سایه کابوس ۱۲ ساله؛ قطار بی‌ترمز ناگلزمان در مسیر احیا

توماس مولر قلب تپنده آخرین قهرمانی آلمان در جام جهانی ۲۰۱۴ بود؛ دستاوردی که در پی بازنگری ریشه‌ای در ساختار فوتبال آلمان در یک دهه قبل از آن، موسوم به "داس ریبوت" (راه‌اندازی مجدد)، به دست آمد؛ تغییری که نه تنها در رویکرد و امکانات، بلکه در ذهنیت مدرن، استفاده از فناوری و ارائه فوتبال مبتنی بر مالکیت توپ شکل گرفت.

اما زمانی که فیلیپ لام جام قهرمانی را بالای سر می‌برد، هیچ‌کس نمی‌توانست فروپاشی تلخ پس از آن را پیش‌بینی کند. ژرمن‌ها در هر دو دوره بعدی در روسیه و قطر در همان مرحله گروهی حذف شدند و در یورو ۲۰۲۰ نیز در یک‌هشتم نهایی شکست خوردند. از زمان گل قهرمانی ماریو گوتزه در فینال ریودوژانیرو، آلمان ۱۲ سال است که رنگ مسابقات حذفی جام جهانی را به خود ندیده است.

به همین دلیل است که آن‌ها اکنون دوباره در حال تجربه یک احیای کوچک هستند. به نظر می‌رسد یولیان ناگلزمان توانسته ترکیب و تعادل مناسبی را پیدا کند؛ چیزی که در گذشته همیشه درباره آلمان تحت هدایت او صدق نمی‌کرد.

ناگلزمان بعد از بازی گفت: «ما با شدت و توان مناسبی بازی کردیم و اگر همین روند را ادامه دهیم، می‌توانیم تورنمنت خوبی داشته باشیم. ما واقعاً به این پیروزی مقتدرانه و اعتمادی که به تیم تزریق می‌کند نیاز داشتیم. این اعتماد به نفس همیشه وجود داشت، اما اکنون بزرگتر شده است. نشان دادن این توانایی به مردم آلمان بسیار مهم بود.»

او در ادامه افزود: «بعد از بازی، هواداران آلمانی سرودی به نام "این قطار ترمز ندارد" می‌خواندند. ما هم تلاش می‌کنیم همین کار را انجام دهیم؛ اینکه در این تورنمنت مقتدرانه به مسیرمان ادامه دهیم و متوقف نشویم.»

چالش‌های تاکتیکی مانشافت؛ از معمای کیمیش تا بازگشت پیرمرد ۴۰ ساله

با وجود این برد پرگل، همچنان علامت سؤال‌هایی پیرامون این تیم وجود دارد. لروی سانه محبوبیت چندانی در کشورش ندارد و از دست دادن موقعیت تک‌به‌تک در نیمه دوم این مسابقه، کمکی به بهبود جایگاه او نکرد. از سوی دیگر، این واقعیت که ناگلزمان دوباره مانوئل نویر ۴۰ ساله را به تیم ملی فراخوانده، تایید چندان جذابی برای نسل جدید دروازه‌بانان آلمانی به شمار نمی‌رود.

علاوه بر این، نقش جاشوا کیمیش به عنوان کاپیتان تیم نیز چالش‌برانگیز است. در سال ۲۰۱۴، یوآخیم لو در یک تصمیم تاکتیکی کلیدی که احتمالاً مسیر تاریخ فوتبال این کشور را تغییر داد، فیلیپ لام را از خط هافبک به دفاع راست منتقل کرد. شاید در این تورنمنت، عکس این موضوع صادق باشد؛ کیمیش این فصل در بایرن مونیخ در خط میانی بازی کرده اما این مسابقه را در پست دفاع راست آغاز کرد و کمی دور از جریان اصلی بازی بود.

اما مثل همیشه در مواجهه با این تیم مدرن آلمان، تا زمانی که تیم، یک مهاجم قابل اعتماد در خط حمله نداشته باشد، تمام این تغییرات تاکتیکی بی‌فایده خواهد بود. آزمون‌های واقعی آلمان در راه است که اولینِ آن روز شنبه مقابل ساحل عاج خواهد بود. اما اگر هاورتز بتواند شماره ۷ گلزن و گره‌گشای آلمان در خط حمله باشد، آن‌ها به زودی جایگاه خود را به عنوان یک مدعی ترسناک در مراحل حذفی جام جهانی پس خواهند گرفت.