چرا برزیل به قهرمانی امیدوار است؟

به گزارش ایلنا، با وجود تغییرات در کادر فنی و حذف زودهنگام از کوپا آمریکا، شش دلیل وجود دارد که هواداران برزیلی می‌توانند به قهرمانی ششم کشورشان در این مسابقات امیدوار باشند.

تیم ملی برزیل هرگز بیش از ۲۴ سال بدون قهرمانی در جام جهانی نبوده و اکنون این مدت به همین میزان رسیده است. آخرین قهرمانی برزیل در سال ۲۰۰۲ بوده و قهرمانی‌های قبلی در سال‌های ۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۷۰ و ۱۹۹۴ به دست آمده است. اگر برزیل در جام جهانی ۲۰۲۶ قهرمان نشود، این دوره به ۲۸ سال خواهد رسید.

جالب است که فاصله بین قهرمانی‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۹۴ نیز ۲۴ سال بود و جام جهانی ۱۹۹۴ نیز در ایالات متحده برگزار شد. برزیل در جام جهانی ۲۰۲۶ تمامی بازی‌ها، از جمله احتمالی فینال، را در خاک آمریکا برگزار خواهد کرد، جایی که ۳۲ سال پیش قهرمانی چهارمش را به دست آورد.

تیم ملی برزیل با وجود عدم وجود ستاره‌های بزرگ در همه پست‌ها، هنوز هم بازیکنان باکیفیتی دارد. کارلو آنچلوتی، سرمربی جدید تیم، بازیکنانی از سه نسل مختلف را در اختیار دارد که شامل بازیکنان با تجربه‌ای چون نیمار، کاسمیرو و دانیلو و همچنین جوانان مستعدی مانند اندریک و رایان می‌شود.

آنچلوتی به عنوان یکی از موفق‌ترین مربیان تاریخ فوتبال، با پنج قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، تجربه بالایی در مسابقات حذفی دارد. او همچنین تنها مربی است که توانسته در پنج لیگ معتبر اروپایی قهرمان شود و پیش از این با بازیکنانی چون وینیسیوس و کاسمیرو در رئال مادرید قهرمانی کسب کرده است.

برزیل در این دوره به عنوان یکی از مدعیان اصلی قهرمانی شناخته نمی‌شود و این می‌تواند خبر خوبی باشد. در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۱۴، برزیل به عنوان یکی از مدعیان اصلی وارد مسابقات شد و در نهایت با ناکامی مواجه شد. در مقابل، در سال‌های ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲، برزیل با تردیدهای زیادی وارد جام جهانی شد و در نهایت قهرمان شد.

در نهایت، شباهت‌های جالبی بین جام جهانی ۲۰۲۶ و آخرین قهرمانی برزیل در سال ۲۰۰۲ وجود دارد. در آن سال، رونالدو با مشکلات جسمانی وارد مسابقات شد و اکنون نیمار نیز پس از یک دوره پر از مصدومیت به جام جهانی می‌رود. برزیل در حال حاضر بدترین عملکرد تاریخ خود را در مرحله مقدماتی ثبت کرده و چهار مربی مختلف در این دوره هدایت تیم را بر عهده داشته‌اند. آیا اینها تنها تصادفاتی هستند یا نشانه‌هایی از تکرار تاریخ؟