یکی از شهرهای شاعرانه ایران شیراز است. شیراز را نه فقط به مردم خونگرمش، به حافظ و سعدی و مشاهیر ادبی دوستداشتنیاش میشناسیم. آنچه از پرندگان و نغمههای سحرگاهی شیراز گفته میشود، صرفاً یک تصویر شاعرانه نیست، بلکه به نوعی تجربه زیسته و نهفته در بطن شهر اشاره دارد؛ تجربهای که در آن، حتی در دوران سعدی نیز حضور داشته و در تداوم تاریخی خود، به بخشی از هویت ادبی و احساسی شیراز تبدیل شده است.