طلسمی که آنچلوتی باید بشکند؛ ۲۴ سال دوری برزیل از قهرمانی جهان

به گزارش ایلنا، مارسیو سانتوس، مدافع سابق برزیل، در مستند جدید نتفلیکس با عنوان «آمریکا ۹۴: بازگشت برزیل به شکوه»، به یاد می‌آورد که پیش از جام جهانی ۱۹۹۴، برزیل ۲۴ سال قهرمان نشده بود و این مدت برای مردم برزیل بسیار طولانی بود. پس از شکست تاریخی در مرحله مقدماتی که باعث شد کارلوس آلبرتو پریرا، سرمربی وقت، پیشنهاد استعفا دهد، روماریو و ببتو، زوج افسانه‌ای خط حمله، برزیل را به قهرمانی چهارم در جام جهانی رساندند.

اکنون، ۳۲ سال بعد، هواداران برزیل امیدوارند که تاریخ برای تیم کارلو آنچلوتی تکرار شود، در حالی که این تیم برای بازی سخت خود مقابل مراکش، اولین کشور آفریقایی که به نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۲ رسید، آماده می‌شود. برزیل، موفق‌ترین کشور در تاریخ جام جهانی، از سال ۲۰۰۲ که رونالدو، رونالدینیو و ریوالدو پنجمین قهرمانی را کسب کردند، تنها یک بار از مرحله یک‌چهارم نهایی عبور کرده است و همه به یاد دارند که چه بر سر این تیم آمده است. نیمار تنها بازمانده از تیمی است که در نیمه‌نهایی ۲۰۱۴ با نتیجه ۷-۱ مقابل آلمان شکست خورد و به دلیل مصدومیت در دور قبلی مقابل کلمبیا، نتوانست در آن بازی حضور داشته باشد.

اینکه برزیل اکنون به مدت طولانی‌تری از هر زمان دیگری بدون قهرمانی در جام جهانی مانده، تنها یکی از شباهت‌ها با وضعیت این تیم در سال ۱۹۹۴ است. کمپین مقدماتی فاجعه‌بار باعث شد برزیل با شش شکست، در جایگاه پنجم قرار گیرد و کارشناسان شانس‌های این تیم را ناچیز دانسته‌اند. آنچلوتی از زمان ترک رئال مادرید در سال گذشته و ورود به عرصه مدیریت ملی، موفقیت‌های مختلطی داشته است. با این حال، او هنوز ابزارهای لازم را برای تبدیل شدن به سومین مربی تاریخ که هم جام جهانی و هم لیگ قهرمانان را فتح کرده، در اختیار دارد.

آلیسون، دروازه‌بان لیورپول، در این هفته گفت: «از زمان ورود آنچلوتی، محیط تغییر کرده است. او حضوری قوی دارد و آرامش را به محیط کار بدون حاشیه می‌آورد. او چندین بار قهرمان شده و همه چیز را در فوتبال برده است و با شادی و شور اینجا است. موقعیت او شاید فشار بیشتری از رئیس‌جمهور کشور داشته باشد.»

آنچلوتی باید تعادل مناسبی در خط حمله پیدا کند تا بر روی دفاعی که باید یکی از قوی‌ترین‌ها در این تورنمنت باشد، بنا کند. همکاری بین مارکینیوش، کاپیتان تیم، و گابریل ماگالهاس از آرسنال، پایه‌گذار این دفاع است، هرچند که وضعیت در پست‌های دفاعی کناری نگران‌کننده‌تر است.

مصدومیت ماهیچه‌ای نیمار که چند روز پس از دعوت به تیم ملی اتفاق افتاد، به احتمال زیاد او را از بازی اول مقابل مراکش محروم خواهد کرد. در این شرایط، ستاره نوجوان اندریک با ایگور تیگو از برنتفورد برای رهبری خط حمله رقابت خواهد کرد. وینیسیوس جونیور که در مادرید تحت هدایت آنچلوتی درخشان بوده و انتظار می‌رود در جام جهانی بهترین فرم خود را ارائه دهد، و رافینیا، جرقه‌های حمله را تأمین خواهند کرد، در حالی که کاسمیرو که به تازگی به فرم ایده‌آل خود برگشته، در میانه میدان نقش محوری خواهد داشت.

برزیل از سال ۱۹۷۸ در هر جام جهانی گروه خود را فتح کرده است. آنچلوتی می‌داند که حتی یک تساوی مقابل تیم محمد اوحبی نیز فاجعه نخواهد بود، چرا که پس از آن دو بازی دیگر با هاییتی و اسکاتلند در پیش است.

این بازی، تنها مسابقه‌ای است که دو تیم در بین ده تیم برتر فیفا قرار دارند و به همین دلیل، بازی اول در ورزشگاه مت لایف، که ظرفیت آن ۸۲۵۰۰ نفر است، یکی از جذاب‌ترین بازی‌های مرحله گروهی خواهد بود. همچنین، هزاران هوادار از هر دو کشور در این شهر حضور دارند. برزیل عادت ندارد که برای جلب توجه در جام جهانی رقابت کند، اما با این حال، اگر تیم توماس توخل در گروه L صدرنشین شود، برزیل فرصتی برای نشان دادن عزم خود در برابر مراکش خواهد داشت.