در هر جامعهای، پیوندی ناپیدا اما عمیق میان رفتارها، گفتارها و تصمیمهای انسانها برقرار است. هیچ فردی در خلأ عمل نمیکند و هیچ رفتاری بیاثر بر دیگران باقی نمیماند. جامعه همچون پیکری واحد است که سلامت و پایداری آن در گرو رفتار درست و مسئولانه تکتک اعضای آن است. اگر بخشی از این پیکر دچار آسیب یا بیتوجهی شود، همه اندامها از آن متأثر خواهند شد. از اینرو، مسئولیتپذیری نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی برای حفظ انسجام و پیشرفت جمعی است.