خوش بینی به فضل خدا احساس فقر را از بین می‌برد

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی بنیاد فرهنگی صبح ظهور، حجت الاسلام والمسلمین علیرضا پناهیان در سومین روز از سحر ماه مبارک رمضان در ویژه برنامه سحرگاهی «پیدای پنهان» که از شبکه امید پخش شد، با اشاره به آیه ۲۶۸ سوره بقره اظهار داشت: از نوادر مواردی که خداوند متعال در قرآن کریم شیطان را در مقابل خدا قرار می‌دهد، این آیه کریمه است که شیطان عددی نیست که با خدا مقابله کند. شیطان دشمن خدا است ولی در حد رقابت با خدا نیست. اینجا به دلیل آن کارکردی که شیطان دارد، خداوند کارکرد شیطان را در مقابل کارکرد خود بیان می‌فرماید و کارکرد شیطان، هدفی را دنبال می‌کند و انسان را از فقر می‌ترساند. 

وی با بیان این که احساس فقر در آینده را کار شیطان عنوان کرد و ادامه داد: هر زمان که احساس فقر به سراغ شما آمد، باید اقدام کرد و رفع فقر و پیشگیری کرد ولی استرس و نگرانی کار شیطان است و هر چند که شیطان یک سری واقعیات را درشت نمایی می‌کند، اما انسان نباید ترس و استرس داشته باشد ولی در اکثر موارد ما به فقر نمی‌رسیم، بلکه ما از یک طریقی راهمان باز خواهد شد ولی ما در مقابل «الشَّیْطَانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ»، می‌بایست این خوش بینی و مثبت نگری را داشته باشیم. 

این کارشناس رسانه گفت: کارهای زشت با فقر بسیار تناسب دارد، البته امکان دارد افرادی کارهای زشت انجام دهند ولی دچار فقر نشوند؛ اما جامعه‌ای که اهل فحشا است، فقر در آن جامعه زیاد می‌شود که نمونه‌های آن در عالم کم نیست. 

وی افزود: در ادامه این آیه خداوند اثر کار خود را در مقابل این کار ابلیس بیان می‌فرماید و لطف خدا در این آیه خیلی عجیب است که خدا مغفرتی از جانب خود به انسان دارد و بالاتر از مغفرت، فضلی خداوند به انسان عنایت می‌کند، یعنی تمام فقری که ابلیس القا می‌کند را با کلمات بعدی خود در این آیه جبران می‌کند. کسانی که آلوده می‌شوند، از مغفرت مأیوس نشوند و فضل خدا ورای این محدودیت‌ها عنایت می‌شود و خدا وسعت دهنده است. 

مجید اسماعیلی «کارشناس دینی» در بخش دیگری از این برنامه، به دوگانه قرائت یا تدبر در قرآن اشاره کرد و گفت: برخی تلاش می‌کنند قرآن را زیبا قرائت کنند و با این قرائت، حال خوشی ایجاد می‌کنند، به خصوص این که در مجلس قرائت قرآن حضور داشته باشیم و تردیدی نیست که صوت زیبا خیلی عالی است، اما با توجه به این که این کلمات از سوی خداست، برای اینکه به مغز آیات برسیم، احتیاج به آن است که هر چیز غیر خدایی را از آن بگیریم؛ گاهی اوقات زیبا خواندن قرآن، اضافه کردن و دخالت مسأله‌ای مادی در آیه است اما این که انسان بگذارد آیه بدون مسائل مادی که ما به آن اضافه می‌کنیم، قرائت شود، به تدریج احساس می‌شود عالَم با این آیات دوست است. 

وی با بیان اینکه هر چند که با قرائت ترتیل و مجلسی، انسان‌های زیادی به دین متمایل شده اند، گفت: همه دیده‌ایم که برخی علما نماز خود را بدون هیچ لحنی و صوتی قرائت می‌کنند و این کار نوعی تجربه قرآن خواندن می‌تواند باشد که به انسان منتقل می‌شود؛ با این سخن، بنا نداریم قرائت مجلسی را نفی کنیم، ولی قرآن با عالَم رفیق است اما هنگامی که قرآن قرائت می‌شود، با این قرآن خواندن، باید عالًم با ما همراهی و هم صدایی کند. 

این کارشناس دینی تصریح کرد: به قرآن به عنوان کتاب معمولی نگاه نکنیم چرا که گوینده این کتاب خداست که زنده است و وقتی که قرآن بدون هیچ دخل و تصرف مادی قرائت می‌شود، حس دیگری تولید شده و بر انسان القا می‌شود. 

بانویی که در جنگ اُحد خود را سپر بلای پیامبر کرد

در بخش دیگری از ویژه برنامه «پیدای پنهان» با عنوان «بانوان تمدن ساز» به برخی از بانوان رجعت کننده در طول تاریخ پرداخته می‌شود که در سومین روز از این ویژه برنامه به «نسیبه» پرداخته شد؛ در سال سوم هجرت، مسلمانان در کوه احد محاصره شده بودند و پیامبر (صلی‌الله‌وعلیه‌وآله) تنها مانده بود و چند نفر دور آن حضرت حلقه زده بودند؛ در این میان، بانویی از قبیله بنی خزرج آمده بود تا به مجروحان آب دهد، ولی چشمش به چیزی افتاد که نتوانست فقط پرستار بماند، چند مرد مسلمان فرار کرده بودند و دشمن در حال هجوم به سمت پیامبر (صلی‌الله‌وعلیه‌وآله) بود که نسیبه مشک آن را بر زمین زد و شمشیر یک سرباز فراری را برداشت و فریاد کشید که «یا رسول الله دعا کنید تا آسمانی شوم» پیامبر (صلی‌الله‌وعلیه‌وآله) دعا کرد که «خدایا نسیبه را همنشین من در بهشت کن»؛ 

نسیبه در حین دفاع از پیامبر (صلی‌الله‌وعلیه‌وآله)، ضربه‌ای به شانه‌اش اصابت کرد و خون از پیکر او جاری شد و پسرش را صدا کرد که زخم من را ببیند و پسرش با لرزش زخم مادر را بست و آن زن دوباره به میدان نبرد برگشت. این زن تا آخر عمر جای آن زخم را به فرزندانش نشان می‌داد و می‌گفت که این زخم، نشانه‌ای است که پیامبر (صلی‌الله‌وعلیه‌وآله) دعا کرد که من در بهشت همنشینش باشم. 

در بخش نکات این بخش، گفته شد که آن زن رفته بود تا آب برساند و می‌توانست بگوید من زن هستم و شمشیر برای مردهاست ولی این کار را نکرد؛ حال باید از خود بپرسیم که ظهور امام زمان (عج) فقط برای مردهاست یا ما دخترها هم سهمی داریم؟ روایتی از امام باقر (عچ) نقل شده که آن حضرت فرمودند: در هنگام ظهور، ۳۱۳ نفر از یاران امام زمان (عج) با آن حضرت می‌آیند که ۵۰ نفر آنان زن هستند و بدون قرار قبلی برای یاری امام زمانشان دور هم چمع شده و برخی مثل نسیبه از زیر خاک بر می‌گردند تا امامشان را یاری کنند؛ یعنی ۱۴۰۰ سال پیش در نبردی جنگید که به دختران بگوید ما هم می‌توانیم یار امام زمان (عج) باشیم و اگر آن روز شمشیر را بر نمی‌داشت، نمی‌توانست از یاران رجعت کننده باشد.