محک جدی خط دفاعی ایران مقابل ضعیف‌ترین تیم تورنمنت!

به گزارش ایلنا،  ایران نه‌تنها موفق به شکست حریف اقیانوسیه‌ای خود نشد، بلکه در بسیاری از دقایق بازی تیمی آشفته، پراشتباه و آسیب‌پذیر نشان داد. دریافت دو گل از تیمی که کمتر کسی برایش شانس خلق خطر جدی قائل بود، زنگ خطر را برای کادرفنی به صدا درآورده است.

کابوس 17 ساله شجاع؛ انتظاری که به تلخ‌ترین شب ختم شد

شجاع خلیل‌زاده پس از سال‌ها انتظار سرانجام فرصت حضور در جام جهانی را پیدا کرد، اما اولین تجربه او در بزرگ‌ترین ویترین فوتبال جهان به یک شب فراموش‌نشدنی از نوع تلخ تبدیل شد. مدافعی که سال‌ها برای رسیدن به این لحظه جنگیده بود، در نبردهای فردی ناکام ماند و نتوانست مهاجمان نیوزیلند، به‌ویژه کریس وود را مهار کند.

آمارها هم علیه او شهادت می‌دهند؛ تنها دو پیروزی در شش دوئل زمینی و نقشی پررنگ در متزلزل شدن ساختار دفاعی ایران.

نعمتی و محمدی؛ دو ضلع بحران

علی نعمتی که با تصمیمی غیرمنتظره در ترکیب اصلی قرار گرفت، یکی از ضعیف‌ترین نمایش‌های دوران ملی خود را ارائه داد. اشتباهات پیاپی، از دست دادن نبردهای تن‌به‌تن و سردرگمی در پوشش فضاها باعث شد حملات نیوزیلند بارها از منطقه او شکل بگیرد.

در سمت دیگر، میلاد محمدی نیز شب بسیار دشواری را پشت سر گذاشت؛ نه در فاز دفاعی موفق بود و نه در حملات کمکی به تیم ملی کرد. نتیجه این شد که بخش بزرگی از فشارهای حریف از جناحین به خط دفاعی ایران منتقل شد.

آمار علیه قلعه‌نویی

شاید مهم‌ترین بخش ماجرا جایی باشد که اعداد و ارقام وارد میدان می‌شوند. نیوزیلند 14 شوت به سمت دروازه ایران زد و با وجود خلق تنها دو موقعیت جدی، هر دو را به گل تبدیل کرد. این یعنی هر اشتباه دفاعی ایران، بهایی سنگین برای تیم ملی داشت.

برای تیمی که رؤیای صعود از گروه را در سر می‌پروراند، چنین عملکردی مقابل ضعیف‌ترین تیم جام جهانی یک هشدار جدی محسوب می‌شود.

سؤال بزرگ؛ چرا جوان‌ها فرصت نگرفتند؟

پس از این نمایش ناامیدکننده، یک پرسش بیش از هر زمان دیگری مطرح می‌شود؛ آیا مدافعان جوانی که از فهرست نهایی خط خوردند، واقعاً نمی‌توانستند بهتر از این ظاهر شوند؟

شاید پاسخ این سؤال در بازی‌های آینده مشخص شود، اما چیزی که اکنون روشن است، افزایش فشار روی امیر قلعه‌نویی است. سرمربی تیم ملی حالا باید نه‌تنها برای صعود بجنگد، بلکه از تصمیمات فنی خود نیز دفاع کند.

جام جهانی برای ایران با یک امتیاز آغاز شد؛ اما آنچه بیش از نتیجه نگران‌کننده به نظر می‌رسد، تصویری است که خط دفاعی تیم ملی از خود به جا گذاشت؛ تصویری که اگر ترمیم نشود، می‌تواند خیلی زود به پایان رؤیای ایران در آمریکا ختم شود.