سران عرب در موقعیتی قرار دارند که «شرم از دست دادن قدرت» برایشان بسیار بزرگتر از «شرم از تحقیر شدن» است. به عبارت دیگر، ترس از فروپاشی ساختار قدرت خود، آنها را به پذیرش هرگونه خفت و خواری وادار میکند. آنها به گونهای رفتار میکنند که گویی این اظهارات وقاحتبار، بخشی از فرهنگ سیاسی خشن منطقه است.