پشتِ پرده شکست آمریکا دربرابر ایران/ میراثی که رهبران ایرانی از خود به‌جا گذاشتند

به گزارش خبرنگار ایلنا، آلون میزراحی، تحلیلگر و فعال رسانه‌ای یهودی، در واکنش به انتشار عکسی از اقامه نماز در شهرهای موشکی نوشت: «این را در هفته اول جنگ در یک ویدیو گفتم و دوباره تکرار می‌کنم؛ از زمانی که لشکریان پیامبر اسلام از شبه جزیره عربستان بیرون آمدند و جهان را برای همیشه تغییر دادند، هیچ نیروی نظامی اسلامی مانند ایران دیده نشده است. وقتی این جنگ تمام شود، خمینی، خامنه‌ای، سلیمانی و دیگر رهبران ایرانی را فاتحانی بزرگتر از صلاح‌الدین خواهند دانست. ما عظمت تاریخی آنچه در حال رخ دادن است را تنها به دلیل القائات احمقانه غربی و مسمومیت نتفلیکس نمی‌بینیم، اما دیری نمی‌پاید که آن را درک خواهیم کرد.»

در این یادداشت کوتاه؛ آلون میزراحی (تحلیلگر یهودی - آمریکایی) با نگاهی فراتر از محاسبات نظامی متعارف، به حقیقتی عمیق اشاره کرده است: قدرت برتر نیروی نظامی و مردمی ایران نه از جنس تجهیزات که از جنس ایمان است.

این تحلیل از آن رو اهمیت دارد که از زبان یک تحلیلگر غیرمسلمان و نه حتی یک یهود بی‌طرف بلکه دشمن اسلام، و با نگاه تاریخی بیان شده است. میزراحی فراتر هم رفته و پیش‌بینی می‌کند که پس از پایان این جنگ، رهبران ایران فاتحانی بزرگتر از صلاح‌الدین ایوبی خواهند بود. 

واقعیت ماجرا چیست؟ ایمان یعنی چه و آیا میزان تاثیرگذاری آن؛ چنان است که می‌تواند یک جنگ باخته را به جنگ برده تبدیل کند؟ آیا ایمان قادر است جای برنده و بازنده را در میدان جنگ عوض کند؟

ایمان یعنی ما می‌توانیم

ایمان یعنی «ما می‌توانیم» حتی وقتی همه می‌گویند «نمی‌توانید»! جنگ تحمیلی هشت ساله، بزرگ‌ترین آزمون ایمان ایرانیان در شرایط سخت اوایل انقلاب بود. در آن سال‌ها تمام ابرقدرت‌های جهان در یکسو، پشت صدام ایستاده بودند و هیچ کشوری مهمات، قطعات یدکی یا حتی دارو به ایران نمی‌داد. رسانه‌های جهانی نیز براساس داده‌های عینی سقوط قریب‌الوقوع تهران را پیش‌بینی کرده‌ بودند، اما ایمان به مردم ایران گفت: «انَّ اللهَ مَعَ الصَّابِرینَ» (خدا با صابران است). همان ایمانی که در عملیات‌های بزرگ مانند فتح‌المبین، بیت‌المقدس و والفجر ۸، نیروی انسانی را به موشک‌های زمین به زمین تبدیل کرد. همان ایمانی که باعث شد نوجوانان ۱۳ساله دست خالی در برابر تانک‌های دشمن بایستند.

ایمان یعنی مرگ، آغاز پیروزی است

در فرهنگ غربی، مرگ پایان همه چیز است اما در فرهنگ ایمانی، شهادت آغاز یک پیروزی بزرگ‌تر است. حاج‌قاسم سلیمانی، که میزراحی از او به عنوان یکی از فاتحان آینده یاد می‌کند، نماد این باور بود. او بارها گفته بود: «ما از شهادت نمی‌ترسیم، ما عاشق شهادتیم.» همین باور بود که حزب‌الله را در سال ۲۰۰۶ در برابر اسرائیل، و نیروهای مقاومت را در سوریه و عراق در برابر داعش، به پیروزی رساند. 

ایمان یعنی اگر امروز من شهید شوم، فردا هزاران نفر جای مرا خواهند گرفت. این باور، زنجیره‌ای از مقاومت را ایجاد می‌کند که با ترور و حذف فرماندهان قطع نمی‌شود. 

ایمان چگونه به قدرت میدانی تبدیل می‌شود؟ 

جنگ فقط محاسبه تسلیحات نیست؛ جنگ محاسبه تحمل رنج است. برای ارتشی که سربازانش باور دارند شهید می‌شوند تا به معشوق برسند، نقطه روانی شکست بسیار بالاتر از ارتشی است که سربازانش فقط برای حقوق می‌جنگند. اسرائیل پس از جنگ ۳۳ روزه اعتراف کرد: ما با ارتشی روبه‌رو بودیم که از مرگ نمی‌ترسید. این همان ایمان بود که معادلات نظامی را به هم ریخت. 

ایمان به مردم ایران آموخت که ما خودمان می‌توانیم. در تمام سال‌هایی که آمریکا و غرب تحریم‌های فلج‌کننده‌ای برای ایران تصویب و اجرا می‌کرد، دانشمندان ایرانی با تکیه بر ایمان و اعتماد به نفس ملی؛ موشک‌های بالستیک با دقت بالا ساختند، به فناوری غنی‌سازی اورانیوم دست یافتند و صنعت پهپادی را به سطحی رساندند که قدرت‌های بزرگ را شگفت‌زده کرد. 

 جمهوری اسلامی با تکیه بر همین باور، توانست محور مقاومت را از تهران تا بیروت و از صنعا تا غزه گسترش دهد. این محور امروز به بازوی راهبردی ایران تبدیل شده که هرگونه تجاوز را با پاسخی در چندجبهه مواجه می‌کند. 

میزراحی می‌گوید: «ما عظمت تاریخی آنچه در حال رخ دادن است را به دلیل القائات احمقانه غربی و مسمومیت نتفلیکس نمی‌بینیم، اما دیری نمی‌پاید که آن را درک خواهیم کرد.» 

این جمله بدان معناست که رسانه‌های غربی سال‌هاست تلاش می‌کنند چهره‌ای ضعیف، منزوی و منفور از ایران و رهبران آن نمایش دهند اما تاریخ، داور نهایی است.  میزراحی معتقد است رهبران ایران برندگان واقعی این جنگ هستند: آن‌ها امروز دشمن استکبار هستند و فردا در تاریخ به عنوان فاتحانی بزرگ ثبت خواهند شد. 

اما ایمان در ایرانیان دو لبه دارد. آنچه ایمان ایرانیان را از سایر نیروهای مذهبی در جهان متمایز می‌کند، پیوند عمیق با غرور ملی است. یک رزمنده ایرانی برای اسلام می‌جنگد و همزمان برای ایران نیز می‌جنگد. او به شهادت باور دارد و همزمان به حفظ تمامیت ارضی نیز باور دارد. از تعالیم عاشورا الهام می‌گیرد و همزمان از تاریخ سترگ ایران باستان نیز نیرو می‌گیرد. 

این دوگانه «اسلامیت و ایرانیت» به نیروهای مسلح ایران قدرتی دوچندان بخشیده که در هیچ ارتش دیگری سراغ نمی‌توان گرفت. از این رو می‌توان به وضوح دید که ایمان، بزرگ‌ترین سلاح راهبردی ایرانیان است. 

آلون میزراحی با نگاه تاریخی خود، پرده از رازی برداشته که بسیاری از تحلیلگران نظامی از دیدن آن عاجزند: پیروزی ایران در میدان‌های سخت، ریشه در ایمانی دارد که به مثابه قدرتی فراتر از موشک و تانک عمل می‌کند و وقتی در میدان رزم با تسلیحات نظامی درهم می‌آمیزد، به سلاحی کاری‌تر تبدیل می‌شود که مقاومت دربرابر آن سودی نخواهد داشت.  

ایمان به ایرانیان آموخته است که در تنهایی، تنها نیستند چون خدا با آن‌هاست. در سختی، شکست‌خورده نیستند چون پیروزی نهایی از آن صابران است. در برابر ابرقدرت‌ها، کوچک نیستند چون عزت با حزب‌الله و مومنان است. این همان ایمانی است که هشت سال دفاع مقدس را به کارگاهی برای تربیت نسلی از فاتحان تبدیل کرد. همان ایمانی که امروز در لبنان، عراق و یمن، محور مقاومت را به قدرتی بی‌بدیل تبدیل کرده است. و همان ایمانی که فردا ـ همانگونه که میزراحی پیش‌بینی می‌کند ـ رهبران ایران را در قامت فاتحانی بزرگتر از همه رهبران دیروز و امروز جهان در تاریخ ثبت خواهد کرد. و این، بزرگ‌ترین شکست آمریکا و متحدانش است. از همین روست که آن‌ها قادر نیستند در برابر موشک‌های ایران ایستادگی کنند. آنها شاید قدرت موشک ایران را باور کنند اما برای همیشه از اینکه با ایمانی روبه‌رو هستند که هیچ موشکی نمی‌تواند آن را ساقط کند،‌ غافل خواهند بود.