اگر صفحه را درست نمی‌بینید اینجا را کلیک کنید

تفاهمنامه سازمان جهانی کار و سازمان بهداشت جهانی درباره ارتقای سلامت روان کارگران جهان/ هزینه‌های تریلیون دلاری آسیب روانی کار
در هفته گذشته سازمان جهانی بهداشت (WHO) و سازمان بین المللی کار (ILO) خواستار اقدامی مشخص برای رسیدگی به نگرانی‌ها پیرامون معضل سلامت روان شاغلان سراسر جهان شدند. به گزارش خبرنگار ایلنا به نقل از سازمان جهانی کار، دستورالعمل‌های جدید جهانی سازمان بهداشت جهانی (WHO) در مورد سلامت روان در محل کار با ارائه راهبردهای عملی طی یک تفاهمنامه و توافق با سازمان جهانی کار منتشر شد.  طبق این گزارش در هفته گذشته سازمان جهانی بهداشت (WHO) و سازمان بین المللی کار (ILO) خواستار اقدامی مشخص برای رسیدگی به نگرانی‌ها پیرامون معضل سلامت روان شاغلان سراسر جهان شدند.  براساس مقدمات گزارش تهیه شده از این تفاهمنامه، تخمین زده می‌شود که سالانه ۱۲ میلیارد روز کاری به دلیل افسردگی و اضطراب از دست کارگران خارج شده و در زمره روزهای فراغت از کار نباید محسوب شود؛ روزهای پر از افسردگی و استرس که تقریباً سالانه یک تریلیون دلار برای اقتصاد جهانی هزینه دربردارد.  سازمان جهانی کار براساس این تفاهمنامه علاوه بر تلاش برای تصویب دستورالعمل‌های جهانی، دو نشریه مشترک نیز با همین موضوع راه‌اندازی کرد که به نوعی رسانه‌ای برای بررسی و تبلیغ درباره این معضل جهانی نیروی کار باشد.  دستورالعمل‌های جهانی WHO در مورد سلامت روان در محل کار، شامل اقداماتی برای مقابله با خطرات سلامت روان نیروی کار مانند: «بارهای سنگین روحی پس از اتمام زمان کار، مقابله با آثار رفتارهای منفی بر روان کارگران و سایر عواملی است که باعث ایجاد ناراحتی روحی در کار می‌شوند» خواهد بود.  برای اولین بار سازمان بهداشت جهانی آموزش مدیران را برای بهبود وضعیت برخوردهای روزانه و اخلاق کاری و فرم‌های رفتاری برای جلوگیری از ایجاد محیط‌های کاری پر استرس مطرح کرده است. به عبارت بهتر سازمان جهانی کار اعلام کرده است که مدیران و کارفرمایانی که خود از مشکلات روحی و رفتاری رنج می‌برند، نیروی کار خود را نیز لاجرم بیمار خواهند ساخت و به این ترتیب سلامت روان و سلامت رفتار کارفرما نیز به اندازه کارگران مهم است.  گزارش بهداشت روان جهانی سازمان بهداشت جهانی، -که در ژوئن ۲۰۲۲ منتشر شد- نشان داد که از یک میلیارد نفر که در سال ۲۰۱۹ با یک اختلال روانی زندگی می‌کردند، ۱۵ درصد ژتنها در سن کار دچار اختلال روانی شدند. کار چالش‌های اجتماعی گسترده‌تری را در ذهن فرد تقویت می‌کند که بر سلامت روان تأثیر منفی می‌گذارد، از جمله تبعیض و نابرابری، قلدری و خشونت روانی در سلسله مراتب کاری و همچنین شکایات درباره انواع آزار و اذیت در محل کار، مواردی هستند که تأثیر منفی بر سلامت روان دارند و توسط کارگران کمابیش به پزشکان اعصاب و روان گفته شدند. با این حال بحث تا افشای سلامت روان در محیط‌های کاری در سطح جهانی هنوز یک خط قرمز یا یک تابو باقی مانده است.  این دستورالعمل‌ها همچنین راه‌های بهتری را برای برآوردن نیازهای کارگران با شرایط سلامت روان توصیه می‌کنند. دستورالعمل‌های تهیه شده مداخلاتی را در فرآیند کار به دولت‌ها و سازمان‌های مردم نهاد و موسسات درمانی پیشنهاد می‌کنند که از بازگشت نیروی کار آسیب دیده از نظر روانی به کار حمایت می‌کند و برای کسانی که شرایط بهداشت روانی نامناسبی دارند، بازگشت به مشاغل آسوده‌تر و بی‌تنش‌تر را پیشنهاد و توصیه می‌کند. نکته مهم این است که دستورالعمل‌ها خواستار مداخلاتی با هدف حفاظت از کارکنان بهداشتی، بشردوستانه و اورژانس هستند.  تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیرکل سازمان بهداشت جهانی چندی پیش گفت: زمان آن فرا رسیده است که روی تأثیرات مضری که کار می‌تواند بر سلامت روان ما داشته باشد، تمرکز کنیم. بهزیستی فرد دلیل کافی برای اقدامات ما در حوزه بهداشت روان است، و سلامت روان ضعیف نیز می‌تواند تأثیر ناتوان‌کننده‌ای بر عملکرد و بهره‌وری فرد کارگر داشته باشد. دستورالعمل‌های جدید مشترک سازمان جهانی کار و سازمان بهداشت جهانی می‌تواند به جلوگیری از موقعیت‌ها و فرهنگ‌های کاری منفی کمک کند و حمایت‌های ضروری از سلامت روان را برای افراد شاغل ارائه دهد. از آنجا که مردم بخش زیادی از زندگی خود را صرف کار می‌کنند، یک محیط کار ایمن و سالم بسیار مهم است. گای رایدر، مدیرکل سابق ILO می‌گوید: ما باید برای ایجاد یک فرهنگ پیشگیری در مورد سلامت روان در محل کار، تغییر شکل دادن به محیط کار برای جلوگیری از انگ و طرد اجتماعی، و اطمینان از اینکه کارکنان دارای شرایط سلامت روان احساس داشتن حمایت می‌کنند، سرمایه‌گذاری کنیم.  کنوانسیون ایمنی و بهداشت شغلی ILO (شماره ۱۵۵) و توصیه نامه (شماره ۱۶۴) یک چارچوب قانونی برای حفاظت از سلامت و ایمنی کارگران حتی در حوزه‌های روانی ارائه می‌کند. با این حال، اطلس مطالعاتی سلامت روان WHO نشان می‌دهد که تنها ۳۵ درصد (حدود یک سوم) از کشورها برنامه‌های ملی برای ارتقاء و پیشگیری از سلامت روان مرتبط با کار دارند. انتهای پیام/