وضعیت فرهنگی برخی ورزشگاههای ایران به مرز یک بحران جدی رسیده است؛ جایی که فضایی آکنده از توهین، پرتاب اشیا، شعارهای قومیتی، جنسیتی جای شور هیجانی سالم و حمایت سازنده از تیم را گرفته است. این محیط اغلب به محلی برای تخلیه خشمهای انباشته اجتماعی تبدیل شده که هیچ ارتباطی با روح واقعی ورزش ندارد.