شاید بدون هوادار و سایپا

اشگاه‌های هوادار و سایپا که در فصل جاری در لیگ دسته اول حضور دارند وهیچ یک قادر به صعود به لیگ برتر نیستند، این روز‌ها با ابهامات جدی درباره ادامه فعالیت خود روبه‌رو هستند و زمزمه‌های انحلال یا واگذاری امتیاز آنها بیش از هر زمان دیگری شنیده می‌شود.
در هفته‌های اخیر اخبار متعددی درباره فروش امتیاز باشگاه هوادار منتشر شده و در سوی دیگر، کاهش محسوس بودجه سایپا و تغییر رویکرد مدیران کارخانه، آینده این باشگاه باسابقه را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است.
سایپا که سال‌ها در فوتبال ایران و سایر رشته‌های ورزشی حضوری پررنگ داشت، اکنون به نقطه‌ای رسیده که احتمال خروج کامل از ورزش حرفه‌ای چندان دور از ذهن نیست. یادمان نمی‌رود که سایپا باشگاهی بود که سابقه بازی در رقابت‌های باشگاهی در آسیا را هم داشت و زمانی نامش هر جای آسیا به گوش می‌رسید.
این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که برخی باشگاه‌های فعال در فوتبال تهران سال‌هاست با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می‌کنند. هزینه‌های سنگین اداره باشگاه‌ها، نبود درآمد پایدار و کاهش تمایل سرمایه‌گذاران و اسپانسر‌ها به دلیل شرایط اقتصادی و تبعات جنگ تحمیلی اخیر، شرایط را برای تیمداری در پایتخت دشوار کرده است.
اگر هوادار و سایپا نیز از چرخه فوتبال حذف شوند، به فهرست بلندبالای تیم‌های ریشه‌دار تهرانی اضافه خواهند شد؛ تیم‌هایی مانند پاس، راه‌آهن، هما، صبا، اکباتان، کوثر، اتکا، بانک ملی، بانک تجارت و کشاورز که روزگاری بخشی از هویت فوتبال تهران بودند، امروز تنها نامی از آنها باقی مانده است (یادمان نرود که پاس و صبا نیز سابقه بازی در آسیا را داشته‌اند، پاس حتی قهرمانی این تورنمنت را یدک می‌کشد).
ادامه این روند، زنگ خطری جدی برای فوتبال پایتخت محسوب می‌شود که روزگاری قطب اصلی تعدد باشگاه‌ها در کشور بود، اما اکنون به تدریج بخشی از سرمایه‌های تاریخی خود را از دست می‌دهد.
اگر هوادار و سایپا نیز از تیمداری انصراف دهند و امتیازشان به فروش برسد، فوتبال در پایتخت که ظرفیت‌های بسیاری دارد، دچار لطمه خواهد شد.