همایون ارشادی در حافظه سینمای ایران با دو چهره ماندگار زنده است: مردی تنها در دل سکوت و اندیشه؛ در فیلم درخت گلابی و در طعم گیلاس. دو نقش، دو جهان متفاوت اما بهغایت همخون؛ انسانی خسته از جهان، از خویش، از تاریخ و از تکرار شکستهایی که نام دیگرشان تجربه است.