بابازاده: گروه ایران دشوار است اما امیدوارم صعود کنیم

در فاصله چند روز مانده به جام جهانی، تیم ملی ایران با مجموعه‌ای از تصمیم‌های بحث‌برانگیز وارد بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان می‌شود؛ از لیست ۲۶ نفره‌ای که جوانگرایی در آن رنگ باخته، تا مصدومان کلیدی و کادری که حالا بدون دستیاران خارجی باید از پس فشار سنگین مسابقات بربیاد. حمید بابازاده پیشکسوت تیم ملی و استقلال که سابقه همکاری با امیر قلعه‌نویی را هم در کارنامه دارد، در گفت‌وگویی صریح از این انتخاب‌ها، واقعیت شرایط بدنی و ذهنی بازیکنان و شانس ایران در گروهی سخت با بلژیک، مصر و نیوزیلند می‌گوید؛ جایی که به باور او، انتظار صعود بدون در نظر گرفتن واقعیت‌ها، خوشبینانه است.
 
*امیر قلعه‌نویی با شعار جوانگرایی کارش در تیم ملی را شروع کرد اما در نهایت اکثر جوان‌ها را از لیست 26 نفره جام جهانی خط زد. تیم ملی با این میانگین سنی بالا در جام جهانی موفق خواهد بود. ارزیابی شما از این وضعیت چیست؟
در صحبت‌های دستیار قلعه‌نویی دو نکته به چشم می‌آید. اول اینکه انتخاب بازیکنان با توجه به شرایط خاص کشور بوده و این شاید یکی از دلایلی است که انتظارات مبنی بر جوانگرایی برآورده نشده است. دوم اینکه ایشان گفتند بازیکنان بین 30 تا 35 سال شرایط بدنی بهتری نسبت به جوانان زیر 25 سال دارند که این نکته می‌تواند درست باشد و معمولاً امروزه، بازیکنان 35 ساله بدن بهتری دارند اما وقتی تیمی به یک تورنمنت اعزام می‌شود باید فاکتورهای دیگری از جمله توان ریکاوری بین بازی‌ها، ریسک مصدومیت، تحمل فشار مسابقات و انرژی و دوندگی در شرایط سخت را هم در نظر بگیریم.

*وضعیت دیگر تیم‌های حاضر در جام جهانی چگونه است؟
اگر تصور بر این است که در جام جهانی 3 بازی انجام می‌دهیم و برمی‌گردیم، می‌توانیم این موضوع را اولویت قرار دهیم که ‌‌تجربه بازیکنان 30 به بالا بیشتر است اما اگر به لیست 47 کشور دیگر نگاه کنیم، می‌بینیم که بین 35 تا 45 درصد تیم‌ها لیستی با میانگین سنی زیر 25 سال دارند. این دقیقاً همان تلفیق بازیکنان جوان و مسن است که بازیکنان فشار کمتری تجربه می‌کنند، ریکاوری بهتری انجام می‌دهند و در دقایق پایانی این بازیکنان جوان هستند که می‌توانند به تیم کمک کنند. حتی در 5 دوره قبلی جام جهانی، میانگین سنی تیم‌های قهرمان بین 26 تا 28 سال بوده است و در لیست تیم‌های مدعی امسال هم حدود 40 درصد بازیکنان زیر 25 سال هستند.

*روزبه چشمی و علیرضا جهانبخش به رغم مصدومیت، در لیست 26 نفره جام جهانی حضور دارند. حضور این دو بازیکن ریسک نیست؟
به هرحال شرایط پزشکی بازیکنان به اطلاع کادرفنی می‌رسد و ممکن است بازیکنان مصدوم با برنامه‌ریزی کادر پزشکی در شرایط مسابقه قرار بگیرند. این موضوع در تیم‌های دیگر هم وجود دارد و حتی بعضی بازیکنان کلیدی شاید به بازی اول و دوم نرسند اما با تلاش کادر پزشکی به بازی‌های بعد می‌رسند. حتماً تعاملی بین کادرفنی و پزشکی وجود دارد که ما از آن بی‌اطلاع هستیم.

*با توجه به فسخ دو دستیار خارجی قلعه‌نویی، کادر تمام ایرانی تیم می‌تواند از پس لحظاتی که در بازی‌ها گره می‌خورد، بربیاید؟
بعید می‌دانم دستیاران خارجی قلعه‌نویی نقش تأثیرگذاری در تیم ایفا می‌کردند که حالا نبودن‌شان به تیم ضربه بزند.

* بسیاری معتقدند که تیم ملی با شکست نیوزیلند و تساوی مقابل مصر می‌تواند از گروه صعود کند. اما با به نظر می‌رسد نمی‌شود این دو تیم را اصلاً دست کم گرفت. شما تقابل تیم ملی با این دو تیم و حتی بلژیک را چطور می‌بینید؟
بلژیک احتمالاً از مرحله دوم و حتی سوم هم بالا برود و جزو مدعیان است. مصر هم احتمالاً جزو 8 یا 16 تیم برتر قرار بگیرد. نیوزیلند هم به سبک انگلیس بازی می‌کند. گروه تیم ملی آسان نیست و بازی‌های سختی در پیش دارد. از طرفی شرایط تیم ملی از نظر تدارکات و بازی‌های تدارکاتی مساعد نبوده است و علی‌رغم اینکه همه دوست دارند تیم ملی صعود کند اما اگر واقع‌‎بین باشیم نمی‌توان انتظار بالایی مبنی بر صعود از گروه داشت.

*از آنجایی که در آمریکا زندگی می‌کنید، در فاصله 3 روز مانده به جام جهانی، حال و هوای آمریکا برای میزبانی از این رقابت‌ها چطور است و در کل واکنش مردم آمریکا نسبت به حضور تیم ایران چیست؟
  در آمریکا اینقدر که به فکر برگزاری فینال بسکتبال میان تیم‌های نیویورک نیکس و سن آنتونیواسپرز بودند یا فوتبال آمریکایی و بیسبال را دنبال می‌کنند، به فکر جام جهانی نیستند. عده خاصی فوتبال را دنبال می‌کنند و به غیر از ایرانی‌هایی که اینجا هستند، ری اکشن خاصی نسبت به حضور تیم ایران وجود ندارد و آمریکایی‌ها به تیم ایران هم به عنوان یکی از تیم‌های صعودکننده نگاه می‌کنند اما مطمئناً نگاهی را که به تیم‌های مدعی دارند، به ایران ندارند.

*با توجه به اینکه پست تخصصی شما دروازه‌بانی بوده است، آمادگی علیرضا بیرانوند را نسبت به دو دوره قبل چطور می‌بینید؟
میزان آمادگی بیرانوند هم به شرایط اخیر فوتبال کشور برمی‌گردد. بازیکنان مدتی از فوتبال دور بوده‌اند که این موضوع روی دروازه‌بانان تأثیرمنفی دو چندان دارد چرا که وقتی گلرها از شرایط مسابقه خارج شوند از نظر ذهنی شرایط ایده‌آلی نخواهند داشت. من فکر می‌کنم بیرانوند نه از لحاظ بدنی بلکه از نظر ذهنی از شرایط ایده‌آل خود فاصله دارد. در تمام بازی‌های درون تیمی و حتی تقابل با گامبیا در تصمیم‌گیری‌ها دچار تردید بود. البته که نمی‌شود به او خرده گرفت چرا که شرایط کشور، نرمال نبوده است و دروازه‌بان بدون مسابقه از شرایط اوج فاصله می‌گیرد. اما برای تیم ملی کشورم آرزوی موفقیت دارم و دوست دارم از گروه صعود کند، هرچند کار بسیار سخت است.