زندانی با هزار پنجره بر دیوار بلندش

زندان در ذهن بسیاری، گویی آخر دنیاست؛ جایی‌ است برای تنبیه، تنبّه و انتظاری طولانی و یأس آلود. اما در زندان مرکزی اصفهان، صدای چرخ‌های خیاطی، بوی نان تازه و ضربه‌های چکش بر چوب و فلز، روایت دیگری از زندگی زندانی را رقم زده‌اند؛ روایتی از بازسازی، مهارت‌آموزی و بازگشت عزتمندانه مددجویان به جامعه. اینجا، دیوارها نه فقط مرز جدایی، بلکه دارای پنجره‌هایی به سوی امید شده‌اند.