نبرد هیجان‌انگیز با غول‌های جهان

سینا حسینی/  پیاتزا، مردی که هدایت این تیم را برعهده دارد، تصمیم گرفته از مسیرهای تکراری عبور نکند. او به‌ جای تکیه صرف بر نام‌های آشنا، ترکیبی جوان و باانگیزه تر را به میدان فرستاده؛ بازیکنانی که شاید هنوز به پختگی کامل نرسیده‌اند، اما میل پیشروی در آنها موج می‌زند. این انتخاب، بیش از آنکه یک ریسک باشد، نوعی ماجراجویی آگاهانه است؛ حرکتی برای ساختن، نه فقط نتیجه گرفتن. اولین ایستگاه این سفر در هفته اول بازی‌ها، دوئل با برزیل است؛ سرزمینی که والیبال در آن نفس می‌کشد. بازی برابر میزبان، آن‌ هم در سالن‌هایی که تماشاگرانش به‌سان موجی بی‌وقفه بر تیم حریف فشار می‌آورند، آزمونی جدی برای ذهن و جسم بازیکنان ایران خواهد بود. اما بلافاصله پس از این نبرد، ایران در دومین گام به مصاف بلغارستان می‌رود؛ دیداری که اگرچه در ظاهر کم‌فشارتر از برخی رقبا به نظر می‌رسد، اما دقیقاً به همین دلیل می‌تواند به آزمونی برای حفظ تمرکز و پرهیز از نوسان تبدیل شود؛ جایی که هر گونه افت ذهنی ممکن است 
هزینه‌ساز شود.
در سومین گام، ایران به مصاف آرژانتین می‌رود؛ دیداری که شاید از نظر فنی و روانی، تعیین‌کننده‌ترین مسابقه هفته اول باشد. آرژانتین تیمی است که ساختار منظم و تجربه بین‌المللی بالایی دارد و دقیقاً به همین دلیل، تقابل با آن می‌تواند معیار واقعی‌تری برای سنجش سطح تیم جوان ایران باشد؛ مسابقه‌ای که در آن، جزئیات کوچک -از دریافت اول گرفته تا مدیریت امتیازهای پایانی- نقش سرنوشت‌سازی خواهند داشت.
در ادامه مسیر، بلژیک غیرقابل پیش‌بینی نیز قرار دارد؛ تیمی که می‌تواند معادلات را برهم بزند و هر گونه سهل‌انگاری را به‌سرعت مجازات کند. به این ترتیب، هفته اول برای ایران، یک مسیر فشرده و چندلایه است؛ از فشار تماشاگران برزیلی تا آزمون تمرکز برابر بلغارستان، نبرد تاکتیکی مقابل آرژانتین و چالش کنترل بازی  برابر بلژیک.
ایران در این رقابت‌ها شاید تیمی بی‌خطا نباشد. نوسان، بخشی طبیعی از جوانی است. اما آنچه اهمیت دارد، نحوه مواجهه با این لغزش‌هاست. تیمی که بتواند پس از هر امتیاز از دست‌رفته، دوباره بایستد و با جسارت حمله کند، در مسیر رشد قرار گرفته است. پیاتزا به‌خوبی می‌داند که پیروزی‌های بزرگ، از دل همین لحظات دشوار ‌زاده می‌شوند.
از نگاه صاحب‌نظران، ایران در این تورنمنت احتمالاً به سمت بازی‌ای سریع‌تر و جسورانه‌تر حرکت خواهد کرد؛ سرویس‌های پرریسک، حملات متنوع و تلاش برای برهم زدن ریتم حریفان باتجربه. این سبک، اگرچه ممکن است با اشتباهاتی همراه باشد، اما در صورت اجرا، می‌تواند فاصله تجربه را جبران کند و چهره‌ای تازه از والیبال ایران به نمایش بگذارد.
در سوی دیگر، همزمانی لیگ ملت‌ها با جام جهانی فوتبال، صحنه‌ای شلوغ و رقابتی برای جلب توجه ساخته است. در چنین فضایی، والیبال برای دیده شدن باید فراتر از نتیجه عمل کند؛ باید لحظه بسازد، هیجان خلق کند و تماشاگر را درگیر نگه دارد. اینجا، زیبایی بازی و جسارت تیم‌هاست که تعیین می‌کند چه کسی در ذهن مخاطب باقی  می‌ماند.
ایران پیاتزا اگر بتواند چنین لحظاتی خلق کند، حتی در میان هیاهوی فوتبال نیز صدایش شنیده خواهد شد. این تیم شاید هنوز به قله نرسیده باشد، اما مهم‌تر از آن، جرأت حرکت به سوی قله را 
پیدا کرده است.
لیگ ملت‌ها برای ایران، داستان یک پایان نیست؛ آغاز یک مسیر است؛ مسیری که در آن، هر بازی تجربه‌ای تازه و هر رقابت، گامی به جلو محسوب می‌شود. اگر این تیم بتواند در دل این سفر، هویت تازه‌ای برای خود بسازد، آن‌گاه حتی بدون جام هم دستاوردی بزرگ به دست آورده است.

گروه ورزشی/ تیم ملی والیبال ایران با آغاز رقابت‌های لیگ ملت‌ها، در دومین دیدار خود از هفته نخست، جمعه ۲۲ خردادماه ساعت ۲۳:00 به مصاف تیم بلغارستان می‌رود. نایب‌قهرمان جهان این‌بار با انگیزه جبران شکست فصل گذشته مقابل ایران پا به میدان می‌گذارد. بر همین اساس، سایت فدراسیون جهانی والیبال (FIVB) این مسابقه را به‌عنوان یازدهمین تقابل جذاب هفته اول لیگ ملت‌ها معرفی کرده است.
برنامه هفته نخست لیگ ملت‌ها
(۲۰ تا ۲۴ خرداد ۱۴۰۵ – به میزبانی شهر برازیلیا، برزیل)
۲۱ خرداد: ایران – برزیل، ساعت ۲:۳۰ بامداد
21 خرداد: ایران – بلغارستان، ساعت 23:00
۲۳ خرداد: ایران – آرژانتین، ساعت ۲:۳۰ بامداد
۲۴ خرداد: ایران – بلژیک، ساعت ۱۷:۳۰

اسفندیار، بازیکن تیم ملی والیبال در گفت‌و‌گو با «ایران»:

باید برای رسیدن به جایگاه واقعی تیم ملی تلاش کنیم

مهری رنجبر‌/ بازیکن با تجربه تیم ملی والیبال کشورمان، معتقد است حساسیت رقابت‌های لیگ ملت‌ها در این دوره نسبت به سال‌های گذشته بیشتر شده و همین موضوع، سطح کیفی مسابقات را افزایش داده است. به باور او، تیم ملی والیبال ایران با وجود تغییرات محسوس در ترکیب خود، باید از همین حالا برای کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی و حرکتش را آغاز کند. اسفندیار همچنین بر این نکته تأکید دارد که روند جوان‌گرایی در تیم، انگیزه بازیکنان را برای رقابت با قدرت‌های بزرگ جهان افزایش داده و می‌تواند زمینه‌ساز بازگشت والیبال ایران به جایگاه و اعتبار پیشین خود در رنکینگ جهانی باشد. به بهانه شروع رقابت‌های لیگ ملت‌ها با امیرحسین اسفندیار دریافت کننده قدرتی تیم ملی به گفت‌و‌گو پرداختیم که متن کامل آن را در ادامه می‌خوانید.

 تیم ملی ایران لیگ ملت‌ها را با دیداری دشوار مقابل برزیل آغاز می‌کند. ارزیابی شما از هفته اول رقابت‌ها چیست؟
هفته اول مسابقات به‌طور کلی دشوار و نفسگیر خواهد بود. البته باید دید تیم‌ها با چه ترکیب‌هایی پا به میدان می‌گذارند. بدون تردید، این شروع می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. نباید فراموش کرد که برخی تیم‌ها در هفته اول با ترکیبی جوان‌تر وارد رقابت‌ها می‌شوند، اما تیم‌هایی مانند برزیل، به‌ویژه با تکیه بر امتیاز میزبانی، معمولاً از همان ابتدا با قدرت ظاهر می‌شوند. ما نیز به‌تدریج با شرایط تیم‌ها و فضای مسابقات هماهنگ خواهیم شد و تلاش می‌کنیم با تمام توان، نتایج درخور توجهی رقم بزنیم.
 لیگ ملت‌های ۲۰۲۶ به ‌دلیل تأثیرگذاری در کسب سهمیه المپیک، از حساسیت بیشتری برخوردار است. به نظر شما ایران می‌تواند جایگاه خود را در رنکینگ جهانی ارتقا دهد؟
کار بسیار دشواری پیش‌رو داریم. برای بهبود جایگاه در رنکینگ جهانی و رسیدن به جمع تیم‌های برتر، باید امتیازات قابل توجهی کسب کنیم. فاصله ما با تیم دهم جهان حدود ۶۰ امتیاز است و جبران این فاصله مستلزم پیروزی مقابل تیم‌های بزرگی مانند آمریکا، برزیل و آرژانتین و کسب امتیازات بالاست.
در غیر این صورت، برد مقابل تیم‌هایی مانند چین یا بلژیک و کسب دو امتیاز، تأثیر چشمگیری در جایگاه ما نخواهد داشت.
 با توجه به این شرایط، آیا تیم ملی می‌تواند از طریق لیگ ملت‌ها سهمیه المپیک بگیرد یا باید بیشتر روی قهرمانی آسیا تمرکز کند؟
 لیگ ملت‌ها برای همه تیم‌ها اهمیت بالایی دارد و همین موضوع، سطح حساسیت رقابت‌ها را افزایش می‌دهد. این مسابقات تنها مسیر کسب سهمیه نیست. ما می‌توانیم از طریق رقابت‌های انتخابی المپیک نیز شانس خود را امتحان کنیم. از آنجا که تنها سه تیم برتر رنکینگ جهانی مستقیماً سهمیه المپیک می‌گیرند، رسیدن به این هدف برای ما در میان قدرت‌های بزرگ والیبال جهان بسیار دشوار است. بنابراین، می‌توانیم نگاه ویژه‌ای به رقابت‌های قهرمانی آسیا داشته باشیم و با تمام توان برای کسب سهمیه از این مسیر تلاش کنیم. هرچند در این مسیر نیز با رقیب قدرتمندی مانند ژاپنِ میزبان روبه‌رو هستیم و سایر تیم‌ها نیز برای افزایش شانس خود به میدان خواهند آمد.

 در دوره گذشته، تیم ملی ایران با وجود قرار گرفتن در رتبه هشتم مرحله مقدماتی، به دلیل میزبانی چین از صعود به دور نهایی لیگ ملت‌ها بازماند. با توجه به اینکه امسال هم چین میزبان است، شانس ایران برای صعود را چگونه می‌بینید؟
از دست دادن فرصت صعود به دور نهایی در دوره قبل، برای ما یک درس بزرگ بود. همه بازیکنان مصمم هستند که امسال کار را از همان ابتدا با قدرت پیش ببرند و تکلیف را روشن کنند. دیگر نمی‌خواهیم منتظر نتایج سایر تیم‌ها یا اتفاقات باشیم. باید از همان هفته اول محکم و هدفمند شروع کنیم تا شرایط مطلوب را خودمان رقم بزنیم. امسال صعود به دور نهایی بیش از هر زمان دیگری به عملکرد خودمان بستگی دارد. درست است که تیم در مقاطعی با شرایط سختی مواجه بوده، اما وقتی هدف کسب نتیجه است، دیگر نباید شرایط را 
بهانه کرد.
 چه نتیجه‌ای برای تیم ملی در این دوره از لیگ ملت‌ها پیش‌بینی می‌کنید؟
 بهترین نتیجه، طبیعتاً بهترین اتفاق است (با خنده). شخصاً دوست دارم تیم ملی به قهرمانی برسد. با توجه به سابقه چندساله حضور ایران در لیگ ملت‌ها، حالا زمان آن رسیده که تیم به مدال دست پیدا کند. برای قرار گرفتن روی سکو، عوامل مختلفی نقش دارند و همه چیز صرفاً به خواستن ما بستگی ندارد.

 منظورتان از این عوامل تأثیرگذار چیست؟
 منظورم نه کیفیت کادر فنی است و نه امکاناتی که فدراسیون فراهم می‌کند؛ خوشبختانه با حضور پیاتزا روی نیمکت تیم ملی، مربی خوبی داریم و فدراسیون هم حمایت‌های لازم را انجام داده است. اما تیمی که می‌خواهد قهرمان شود، باید از هر نظر کامل و بی‌نقص باشد. از سال ۲۰۲۱ به این سو، بسیاری از تیم‌های بزرگ دنیا لیگ ملت‌ها را بیشتر به‌ عنوان فرصتی برای آماده‌سازی و کسب تجربه می‌بینند، مگر در سال‌های منتهی به المپیک. در نهایت، عوامل متعددی دست‌به‌دست هم می‌دهند تا یک تیم به قهرمانی برسد و البته نقش شانس را هم نباید نادیده گرفت.

بــــرش

 امسال سالی شلوغ برای والیبال است؛ از لیگ ملت‌ها گرفته تا قهرمانی آسیا و در نهایت بازی‌های آسیایی ناگویا. این فشردگی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
 مسابقات والیبال همواره شرایط خاص خود را داشته‌اند. برنامه‌ریزی فدراسیون جهانی والیبال (FIVB) نسبت به بسیاری از رشته‌ها متفاوت است و به همین دلیل، والیبالیست‌ها معمولاً در طول سال در تورنمنت‌های بیشتری شرکت می‌کنند. این موضوع باعث می‌شود فصل مسابقات تابستانی برای آنها فشرده‌تر باشد. امسال نیز با توجه به برگزاری لیگ ملت‌ها، قهرمانی آسیا ـ که برای اولین‌بار قهرمان آن سهمیه المپیک می‌گیرد ـ و همچنین بازی‌های آسیایی ناگویا، با دوره‌ای بسیار حساس روبه‌رو هستیم. به‌ویژه اینکه در دو سال گذشته امتیازات زیادی را در رنکینگ جهانی از دست داده‌ایم و از رتبه دهم به شانزدهم سقوط کرده‌ایم. بنابراین، لازم است امسال تکلیف سهمیه المپیک را در رقابت‌های قهرمانی آسیا مشخص کنیم.

 روند جوانگرایی و تغییر نسل در تیم ملی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
 ترکیب تیم ملی به حدی جوان شده که گاهی احساس می‌کنم در تیم غریبه‌ام! احتمالاً یکی دو سال دیگر از تیم ملی خداحافظی خواهم کرد. با این حال، بازیکنان جوان انگیزه بسیار بالایی برای اثبات خود دارند. در کنار آنها، بازیکنان باتجربه نیز تلاش می‌کنند تیم را در مسیر درست هدایت کنند. همه ما، چه جوان و چه باتجربه، تلاش می‌کنیم بهترین نتایج را در لیگ ملت‌ها رقم بزنیم. به اعتقاد من، این ترکیب از جوانی و تجربه اکنون به بلوغ نسبی رسیده و می‌تواند برای بازگرداندن اعتبار و جایگاه پیشین ایران در رنکینگ جهانی، به ‌طور جدی رقابت کند.

تندروان، دستیار سابق پیاتزا در گفت‌و‌گو با «ایران»:

بازی با بلغارستان سخت‌ترین دیدار تیم ملی در برزیل است

پریسا غفاری/ محمدرضا تندروان که در دوره هفتم لیگ ملت‌ها به ‌عنوان دستیار ایرانی روبرتو پیاتزا، سرمربی ایتالیایی در تیم ملی حضور داشت، در آستانه آغاز هشتمین دوره می‌گوید: «هفته اول لیگ ملت‌ها برای ما بسیار مهم است و با وجود جوان بودن تیم و کمبود بازی‌های تدارکاتی، امیدواریم در این هفته چند پیروزی کسب کنیم تا مسیر صعود به مرحله نهایی برای ما هموار شود.»
هفته اول لیگ ملت‌ها با دیدار تیم‌های ایران و برزیل آغاز می‌شود و این مربی در گفت‌وگو با «ایران» مطرح می‌کند: «تیم ملی برای دومین سال پیاپی از حضور پیاتزا بهره می‌برد. با شناخت خوبی که او در این مدت به دست آورده و با توجه به جوانان باانگیزه‌ای که به ترکیب اضافه شده‌اند، یک قدم جلوتر گام برخواهیم داشت. هرچند تعطیلی لیگ به آمادگی تعدادی از بازیکنان لطمه زد، اما تداوم رقابت لژیونرها در لیگ‌هایشان و همچنین آمادگی والیبالیست‌های همراه فولاد سیرجان در جام باشگاه‌های آسیا باعث شد از این تعطیلی ضربه زیادی نخوریم و فدراسیون نیز به‌خوبی این شرایط را مدیریت کرد.»
او در ادامه می‌گوید: «در سالی که به المپیک نزدیک‌تر می‌شویم و همه تیم‌ها در شهریورماه مسابقات قاره‌ای را پیش رو دارند، به‌گونه‌ای که قهرمان هر قاره سهمیه مستقیم می‌گیرد، سرمربیان تلاش کرده‌اند با ترکیب‌های ایده‌آل وارد لیگ ملت‌ها شوند تا با کسب بیشترین امتیاز، جایگاه خود را در رنکینگ جهانی ارتقا دهند. برزیل، آرژانتین، لهستان و حتی ژاپن از مدعیان قهرمانی در قاره خود و کسب سهمیه المپیک هستند؛ بنابراین شروع لیگ، تدارک بسیار مناسبی برای همه تیم‌هاست. حتی کانادا که شانس ۵۰-۵۰ برای صعود به المپیک دارد، از این طریق می‌خواهد جایگاه بهتری در رده‌بندی جهانی کسب کند. در نتیجه، امتیازگیری کامل از تیم‌هایی مانند ژاپن، برزیل و آمریکا و به ‌طور کلی شش تیم برتر جهان، کمک شایانی به صعود ما به مرحله نهایی خواهد کرد.»
تندروان کسب نتایج مطلوب را به برنامه‌ریزی و اهداف کادر فنی مرتبط می‌داند: «در هفته‌ای که سه مسابقه مهم طی ۴۸ ساعت برابر تیم‌های برزیل، بلغارستان و آرژانتین داریم، مهم این است که کادر فنی چگونه برنامه‌ریزی کند. آیا هدف، کسب شش امتیاز کامل از دیدار با آرژانتین و بلژیک است یا برزیل و بلغارستان؟ بازی‌ها به ‌شدت به یکدیگر وابسته‌اند، به‌ویژه نتایج دو مسابقه نخست. با تجربه‌ای که از سال گذشته داریم، نباید هیچ امتیازی را از دست بدهیم و شکست برابر آلمان نباید تکرار شود؛ شکستی که مانع صعود ما به مرحله نهایی شد. امسال نیز با ۱۸ تیمی شدن لیگ ملت‌ها، قرار گرفتن در جمع هفت تیم برتر دشوارتر شده است.»
وی در ارزیابی حریفان هفته اول نیز می‌گوید: «مسابقه دوستانه مقابل برزیل نشان داد که شناخت پیاتزا به سطح مطلوبی رسیده و او قطعاً بهترین ترکیب را برای کسب بیشترین امتیاز به همراه تیم برده است. شاگردان او در بازی اول به حداقل امتیاز نیاز دارند. بلغارستان نیز یکی از قدرت‌های نوظهور جهان است که در رقابت‌های جهانی سال گذشته به فینال رسید. آنها تغییرات را دو سال زودتر از ما آغاز کرده و اکنون به پختگی رسیده‌اند. شاید یکی از دشوارترین بازی‌های ما در هفته اول، همین دیدار با بلغارستان باشد. مصاف با آرژانتین نیز در زمان مناسبی برگزار می‌شود، اما بلژیک می‌تواند پدیده این دوره باشد؛ تیمی که ایتالیا را شکست داده و مانند اوکراین در دوره قبل، می‌تواند شگفتی‌ساز شود. در هر حال، امیدوارم تیم ملی در کنار روبرتو پیاتزا، که مربی بسیار زبده‌ای است، سال موفقی را پشت سر بگذارد.»

آزمون بزرگ ایران در هفته اول

جواد مهرگان
کارشناس والیبال

یکی از مهم‌ترین چالش‌های تیم ملی والیبال ایران در آستانه لیگ ملت‌های ۲۰۲۶، خارج شدن بخشی از بازیکنان از ریتم مسابقه است؛ مسأله‌ای که ریشه در شرایط خاص اخیر، از جمله تعطیلی لیگ و اختلال در برنامه‌های آماده‌سازی دارد. این موضوع باعث شد روند آمادگی تیم با وقفه‌هایی همراه شود و برخی بازیکنان از فضای رقابتی فاصله بگیرند. البته این چالش شامل همه بازیکنان نمی‌شود لژیونرهایی مانند مرتضی شریفی، مبین نصری و پوریا حسین‌خانزاده، به‌همراه بازیکنان فولاد سیرجان که در لیگ قهرمانان آسیا حضور داشتند، همچنان در شرایط مسابقه باقی مانده‌اند. در مقابل، بازیکنانی چون محمدرضا حضرت‌پور (لیبرو) و عرشیا به‌نژاد (پاسور اول تیم)، مدتی است از فشار بازی‌های رسمی دور بوده‌اند. با این حال، باید تأکید کرد که این فاصله از مسابقه، بیش از آن‌که ضعف محسوب شود، یک چالش قابل مدیریت برای کادر فنی است. برگزاری دو دیدار تدارکاتی برابر تیم ملی برزیل تا حدی به بازگشت تیم به شرایط مسابقه کمک کرد. هرچند این بازی‌ها با شکست ایران همراه بود، اما نتایج نزدیک نشان داد که تیم از نظر فنی فاصله زیادی با حریف قدرتمند خود ندارد. از سوی دیگر، همین دوری نسبی از مسابقات می‌تواند به شکل‌گیری انرژی مضاعف در آغاز لیگ ملت‌ها منجر شود. در سطح کلی، لیگ ملت‌های ۲۰۲۶ نسبت به دوره قبل با شرایط متفاوتی برگزار می‌شود. سال گذشته، به‌دلیل قرار گرفتن رقابت‌ها پس از المپیک، برخی تیم‌ها مانند آمریکا به بازیکنان باتجربه خود استراحت دادند و برخی دیگر با تغییر کادر فنی، به آزمون بازیکنان جدید پرداختند. اما در دوره پیش‌رو، تیم‌ها با ثبات بیشتری وارد رقابت‌ها می‌شوند و هدف اصلی، ارتقای جایگاه در رنکینگ جهانی است. در این میان، برخی بازیکنان نیز انگیزه‌های فردی بالایی دارند؛ برای مثال، پاسور اول تیم ملی آرژانتین پس از عملکرد نه‌چندان موفق در سطح باشگاهی، بدون تردید با انگیزه‌ای مضاعف به میدان خواهد آمد تا جایگاه خود را در سطح حرفه‌ای تثبیت کند. تیم ملی ایران در هفته اول با چهار حریف سرسخت؛ برزیل، بلغارستان، آرژانتین و بلژیک روبه‌رو می‌شود. واقعیت این است که ایران در هر چهار دیدار شانس پیروزی دارد، اما این شانس در بازه‌ای میان ۴۰ تا ۶۰ درصد قرار می‌گیرد. با توجه به شرایط موجود، کسب دو پیروزی از این چهار بازی می‌تواند نتیجه‌ای قابل قبول برای تیم ملی باشد. نبود امین اسماعیل‌نژاد، که در سه دوره گذشته یکی از مهره‌های کلیدی تیم بوده، می‌تواند چالش‌برانگیز باشد؛ هرچند حضور بازیکنی مانند علی حاجی‌پور تا حدی این خلأ را پوشش می‌دهد. همچنین، نباید فراموش کرد که ایران در دوره قبل موفق به شکست تیم‌های بلغارستان و آرژانتین شده و برابر برزیل نیز، با توجه به نتایج بازی‌های تدارکاتی، رقابت نزدیکی دارد. دیدار دوم ایران اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چرا که فاصله زمانی کم میان بازی اول و دوم، فرصت ریکاوری را محدود می‌کند. این در حالی است که بلغارستان با ترکیبی جوان و باانگیزه، بویژه با حضور برادران نیکولوف و هدایت فنی مناسب، در تلاش است جایگاه خود را در میان تیم‌های برتر تثبیت کند. تیم بلژیک نیز نباید دست‌کم گرفته شود. این تیم با هدایت یک مربی ایتالیایی باتجربه و جنگنده، در سال‌های اخیر نشان داده که توانایی ایجاد شگفتی را دارد و معمولاً فراتر از انتظار ظاهر می‌شود. با این حال، روی کاغذ، شانس ایران در این دیدار بیشتر ارزیابی می‌شود.

بازی‌های تعیین کننده

رضا مؤمنی مقدم
سرمربی تیم والیبال جوانان

هشتمین دوره رقابت‌های لیگ ملت‌ها، به‌واسطه تأثیر مستقیم و قابل‌توجهی که بر رنکینگ جهانی و مسیر کسب سهمیه المپیک دارد، از اهمیتی دوچندان برخوردار است. به همین دلیل، اغلب تیم‌ها دوره پیشین را به آزمون و خطا و ارزیابی ترکیب‌های خود اختصاص داده‌اند و اکنون با حداکثر توان و آمادگی پا به میدان می‌گذارند. همین مسأله، مسیر صعود به مرحله نهایی را پیچیده‌تر و رقابت‌ها را فشرده‌تر کرده است. تیم ملی والیبال ایران با هدایت روبرتو پیاتزا، که شناخت دقیق‌تری از ظرفیت‌های این تیم پیدا کرده، و با اتکا به نسل جوان و باانگیزه‌ای که دو عنوان قهرمانی جهان را در کارنامه دارند، از شانس قابل‌توجهی برای قرار گرفتن در جمع هفت تیم برتر برخوردار است. تحقق این هدف، در کنار کسب حداکثر امتیاز از این رقابت‌ها و ارتقای جایگاه در رنکینگ جهانی، می‌تواند مسیر دستیابی به سهمیه مستقیم المپیک ۲۰۲۸-در صورت قهرمانی در آسیا-را هموارتر کند. در این میان، عملکرد تیم ملی در هفته اول نقشی تعیین‌کننده خواهد داشت. دیدار آغازین مقابل برزیل، که هم از پشتوانه تماشاگران بهره می‌برد و هم تجربه‌ای غنی در سطح جهانی دارد، آزمونی جدی برای شاگردان پیاتزا محسوب می‌شود. با وجود این، جوان‌گرایی و تغییرات ساختاری ایجادشده در تیم ایران می‌تواند عامل برتری ذهنی و انگیزشی باشد. اجرای دقیق تاکتیک‌ها، تمرکز بالا و هماهنگی تیمی، این امکان را فراهم می‌کند که ایران حتی در این بازی دشوار نیز به حداکثر امتیاز دست یابد؛ موفقیتی که بی‌تردید بر روند بازی‌های بعدی تأثیرگذار خواهد بود. فراموش نکنیم که همین نسل جوان پیش‌تر در رقابت‌های قهرمانی جهان، برزیل را شکست داده است.
دیدار دوم برابر بلغارستان، که تنها ۲۱ ساعت پس از بازی اول برگزار می‌شود، بیش از هر چیز به مدیریت صحیح ریکاوری جسمی و ذهنی نیاز دارد. بلغارستان نیز با ترکیبی جوان و در عین حال باتجربه، حریفی سرسخت به شمار می‌رود و این مسابقه می‌تواند به نبردی نزدیک و فیزیکی تبدیل شود.
در ادامه، مصاف با آرژانتین قرار دارد؛ تیمی با بازیکنانی تکنیکی که شاید از نظر بدنی نسبت به ایران در سطح پایین‌تری باشند. در صورت حفظ تمرکز و کاهش اشتباهات، کسب سه امتیاز از این دیدار دور از دسترس نخواهد بود. درباره بلژیک نیز باید گفت اگرچه این تیم معمولاً در زمره قدرت‌های طراز اول قرار نمی‌گیرد، اما از اعتمادبه‌نفس بالایی برخوردار است. برتری ایران در این مسابقه قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسد. در ساختار جدید لیگ ملت‌ها، هفته‌های اول و سوم برای ایران فرصت‌های مناسب‌تری فراهم می‌کنند، در حالی که هفته دوم-با برگزاری مسابقات در فرانسه-چالش‌برانگیزتر خواهد بود. ازاین رو، شروع قدرتمند و کسب حداکثر امتیاز در گام‌های ابتدایی، نقشی کلیدی در موفقیت کلی تیم ملی ایفا خواهد کرد.