رایزنی ایران و روسیه برای شتاب‌بخشی به آغاز ساخت راه‌آهن رشت-آستارا

کاظم جلالی و دمیتری زویریف با تاکید بر لزوم امضای هر چه سریع‌تر قرارداد اجرای این پروژه زیربنایی، الزامات آن را بررسی کردند.

سفیر ایران در روسیه در این دیدار با اشاره به تحولات منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای در پی تجاوز ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشورمان، بر عزم قاطع ایران برای توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقلی بین‌المللی در شمال کشور تأکید کرد.

جلالی آمادگی ایران را برای شتاب‌بخشی به روند ساخت راه‌آهن رشت-آستارا در آینده نزدیک اعلام کرد.

معاون وزیر حمل‌ونقل روسیه نیز در این دیدار ضمن اشاره به همراهی ایران و روسیه در روزهای دشوار، بر تداوم همکاری‌های دو کشور در زمینه‌های مختلف حمل‌ونقلی تأکید کرد.

زویریف در ادامه آخرین تحولات پروژه ساخت راه‌آهن رشت-آستارا برای تکمیل شاخه غربی راهگذر شمال - جنوب را تشریح کرد.

بنا بر این گزارش، یوری کوزمین مدیرعامل شرکت روسی «کاسپین‌سرویس» نیز در این دیدار حضور داشت.

پیش از این، وزیر راه و شهرسازی دوم اردیبهشت ۱۴۰۵ در تماس تلفنی با وزیر حمل و نقل فدراسیون روسیه در مورد پیگیری پروژه ساخت و توسعه راه‌آهن رشت-آستارا، افزایش تعاملات حمل و نقلی از طریق دریای خزر و نیز همکاری در زمینه حمل و نقل هوایی به گفت وگو پرداخت.

فرزانه صادق در تماس تلفنی با آندری نیکیتین، درباره پروژه ساخت راه‌آهن رشت - آستارا اظهار کرد: لازم است تا در اسرع وقت موضوعات باقی‌مانده در مورد این پروژه حل و فصل و قرارداد اجرایی آماده امضا شود.

وزیر راه و شهرسازی، پروژه استراتژیک و ژئوپولیتیک راه‌آهن رشت-آستارا را تنها حلقه مفقوده کریدور شمال-جنوب دانست و تاکید کرد: باید با همکاری یکدیگر این پروژه را به پایان برسانیم.

صادق در ادامه ضمن اشاره به بررسی پیش‌نویس پیشنهادی نقشه راه حمل و نقلی دو کشور برای سال ۲۰۲۶-۲۰۲۷ ، گفت: لازم است در مدت یک ماه آینده بررسی و نهایی سازی این نقشه راه به اتمام برسد و میان دو طرف امضا شود.

وی خاطرنشان کرد: سطح روابط ایران و روسیه راهبردی است و حوزه حمل و نقل و لجستیک بیشترین اثر را در این بین دارد.

به گزارش ایرنا، ایران و روسیه ۲۸ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲ توافقنامه ساخت مشترک مسیر ریلی رشت - آستارا را به عنوان حلقه مفقوده ریلی بخش غربی کریدور شمال – جنوب را امضا کردند. از آن زمان تاکنون فرایندهایی همچون تملک بخش قابل توجهی از زمین‌های مسیر عبور این خط ریلی از سوی طرف ایرانی و برخی مطالعات زمین‌شناسی از سوی طرف روسی انجام شده و طرفین برای امضای قرارداد اجرایی ساخت این خط ریلی آماده می‌شوند.

قرارداد بین دولتی ایجاد کریدور هفت هزار و ۲۰۰ کیلومتری شمال-جنوب توسط روسیه، هند و ایران در سال ۲۰۰۰ میلادی امضا شد. بعداً فهرست کشورهای شرکت کننده به ۱۴ کشور افزایش یافت. از نگاه کارشناسان، کریدور شمال-جنوب با توجه به کاهش مدت زمان و هزینه حمل کالا می‌تواند جایگزینی برای کانال سوئز شود و زمان حمل و نقل بار در اوراسیا را کاهش دهد.

مسیر زمینی غربی این کریدور ما بین ایران و روسیه از خاک جمهوری آذربایجان، مسیر شرق از خاک کشورهای ترکمنستان و قزاقستان و مسیر دریایی آن از دریای خزر می گذرد