هفتهای که گذشت به نام «کتاب و کتابخوانی» زینت یافته بود. «کتاب» در منظومه معارف دینی از نقش اساسی و محوری برخوردار است. البته از دینی که با امر به خواندن آغاز میکند و رسالتی که با قلم و تعلیم شروع میشود، انتظاری جز این نیست. نامیدن سورهای به نام قلم و آغاز وحی به نام علم و قلم، بهترین نشانه از مقام رفیع کتاب و کتابت در شریعت ماست: «بخوان به نام پروردگارت! که [جهان و موجوداتش را] آفرید. انسان را از خون بسته به وجود آورد. بخوان! درحالیکه پروردگارت کریمترینِ [کریمان] است؛ همانکه بهوسیله قلم، …