دنیای جادویی انیمههای ژاپنی برای ما ایرانیها، خیلی قبلتر از اینکه واژه «انیمه» در فضای مجازی ترند شود، با کارتونهای بعدازظهر شبکه یک و دو شروع شد. آن زمان خبری از اینترنت پرسرعت یا پلتفرمهای استریم نبود؛ ما بودیم و یک تلویزیون لامپی که برای دیدن یک قسمت بیستدقیقهای از ماجراجوییهای قهرمانانمان، یک هفته تمام لحظهشماری میکردیم. این آثار فقط برای سرگرمی نبودند؛ آنها پنجرهای به دنیای خیال، وفاداری، پشتکار و پیروزی خیر بر شر بودند که در ساعاتی مشخص، تمام بچههای محله را پای تلویزیون مینشاندند.