چرا بیشتر آدم‌ها تابِ تنهایی با خودشان را ندارند؟

دخترم اخیراً وسط یک گفت‌وگوی داغ به من گفت: «تو هیچ‌کس رو نداری.» و راست می‌گفت. هرچند پذیرفتنش از درون دردناک است، اما این واقعیتِ بی‌پرده زندگی من است. نمی‌توانم بگویم صددرصد از آن راضی‌ام. گاهی حس تنهایی سراغم می‌آید، اما گفت‌وگو با خودت بهتر از هم‌صحبتی با کسی است که از نظر عاطفی یا ذهنی واقعاً حاضر نیست، یا فقط مثل صدای پس‌زمینه حضور دارد. واقعاً نمی‌دانم کدام بدتر است.