اگر صفحه را درست نمی‌بینید اینجا را کلیک کنید

محبی: جای خالی منش واقعی پهلوانی در ورزش حس می‌شود
به گزارش ایرنا، ۳۱ اردیبهشت هشتمین سالگرد درگذشت یکی از مفاخر و بزرگان کشتی پهلوانی کشور است. علیرضا سلیمانی که با عنوان پهلوان‌باشی در ورزش ایران شناخته می‌شود نامی است که هم در بعد داخلی و هم در سطح بین الملل از وی به نیکی یاد می‌شود. شاید عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان و کسب ۶ عنوان متوالی پهلوانی کشور از سلیمانی نامی پرافتخاتر در کشتی ساخته است، اما بیشتر شهرت پهلوان باشی کشور به مرام و مسلک وی باز خواهد گشت. مرامی که پیشکسوتان کشتی ایران در جهت کمک به مردم تعریف می‌کنند. یکی از این پیشکسوتان محمدحسین محبی نایب قهرمان کشتی آزاد جهان در وزن ۷۴ کیلوگرم مکزیکوسیتی ۱۹۷۸ است که رابطه خوب و صمیمانه‌ای با زنده یاد علیرضا سلیمانی داشته است. وی روز شنبه در گفت و گفت و گو با خبرنگار ایرنا در سالروز درگذشت این پهلوان بزرگ را بهانه‌ای برای واکاوی مهمترین ابعاد زندگی یک قهرمان دانست و گفت: پهلوانی تنها به مدال یا کمربند نیست بلکه شرط اصلی پهلوانی در مردم‌داری و با مردم بودن خلاصه خواهد شد. متن کامل گفت  و گو را در اینجا خواهیم خواند: از محبی به عنوان یکی از دوستان پهلوان باشی کشور یاد می‌شود در این زمینه بعد شخصیتی و قهرمانی زنده یاد علیرضا سلیمانی را چگونه ارزیابی می‌کنید و چرا از وی همواره به نیکی یاد می‌شود؟ روح این پهلوان همیشه شاد و به خانواده وی تسلیت می‌گویم. مرحوم سلیمانی پهلوانی به تمام معنا بود که هیچ وقت وی را از یاد نخواهم برد. سلیمانی از ورزشکاران بی نهایت با محبت و سخاوتمند که هیچ وقت فردی را با رفتارش عصبانی و آزرده خاطر نمی‌کرد. به واقع لقب پهلوان باشی، زیبنده علیرضا سلیمانی بود. پهلوانان واقعی ما همیشه مورد تکریم در جامعه هستند راز این محبوبیت چیست؟ باید به این نکته اشاره کرد که ۵۰ سال مرحوم تختی از میان ما رفته است ولی هنوز نام این ورزشکار در اذعان عموم همیشه جاویدان و به نیکی یاد می‌شود. تختی سوای بُعد ورزشی همیشه در اقدامات خیرخواهانه، با مردم بودن و منش انسانی خود زبانزد و پیشقدم بود. مرحوم سلیمانی نیز از این روحیه مستثنی نبود بلکه به دنبال زر و زور نبود و دوستار مردم بود. این کشتی‌گیر سنگین وزن کشور هیچ وقت خودش را جدای از مردم ندید و به دنبال آن نبود تا کسی برای معیشت وی مراسم گلریزان داشته باشد و خود را بی‌نیاز از مسائل مالی می‌دید. باید به این نکته اشاره کرد که این منش واقعی پهلوانی است که جای خالی این شخصیت‌ها در ورزش همیشه حس می‌شود. پهلوان واقعی همیشه زبان مردم است. همچنین پهلوان واقعی به هیچ عنوان برای رسیدن به جایگاه سرخود را خم نمی‌کند بلکه همیشه درد مردم را بیان می‌کند. پهلوانانی مانند تختی و زنده یاد علیرضا سلیمانی نماد مردمداری و مردم دوستی بودند. این ویژگی‌ها موجب شد تا نام آنان در تاریخ ورزش و فرهنگ پهلوانی ایران ماندگار شود و همیشه از آنها به نیکی یاد می‌کنند. این روزها کلمه پهلوانی شاید به کلیشه‌ای تبدیل شده که بسیاری با ورزش و کسب یک مدال خود را پهلوان می‌نامند؛ آیا می‌شود هر ورزشکاری را قهرمان نامید؟ نمی‌شود عنوان پهلوان را به هر کسی داد. پهلوان واقعی روح بزرگی دارد. قهرمانان زیادی هستند که ممکن است پهلوان نباشند. در دنیای پهلوانی نام بزرگی مانند زنده یاد سلیمانی وجود داشت که زندگی‌اش وقف مردم بود، چندین نفر سر سفره‌اش غذا می‌خورند تا اینکه سرسفره دیگران باشد. پهلوان واقعی به هیچ عنوان به مردم دروغ نمی‌گوید و غم مردم را خواهد خورد. پهلوان واقعی در برابر مردم سرخم می‌کند. اگر قهرمانی این ویژگی را داشت باید دست او را بوسید و به وی احترام گذاشت. چنین رفتارهایی از یک قهرمان موجب می شود که وی لقب پهلوان و در ورزش ایران ماندگار شود. پهلوان علیرضا سلیمانی متولد سال ۱۳۳۵ تهران بود که دوران نوجوانی و جوانی خود را در محله سی متری جی در جنوب غربی تهران گذراند.  اولین مربی او «محمدعلی حساس» بود و کشتی را از وزن ۸۲ کیلوگرم آغاز کرد و تا وزن ۱۳۰ کیلوگرم کشتی گرفت و در سه وزن ۹۰، ۱۰۰ و به اضافه ۱۰۰ کیلوگرم (۱۳۰ کیلوگرم) به عضویت تیم ملی کشتی آزاد بزرگسالان ایران درآمد. پهلوان سلیمانی برای نخستین بار به عضویت تیم ملی کشتی آزاد ایران در وزن ۹۰ کیلوگرم در بازی های المپیک ۱۹۷۶ مونترال کانادا درآمد. وی همچنین در پیکارهای کشتی قهرمانی سال ۱۹۷۷ جهان در لوزان سوییس و ۱۹۷۸ جهان در مکزیکوسیتی مکزیک عضو تیم ملی کشتی آزاد ایران بود. او در مسابقه های جهانی سال ۱۹۸۹ در مارتینی سوییس در وزن ۱۳۰ کیلوگرم به دیدار فینال رسید و مقابل «بروس بومگارتنر» ستاره فوق سنگین تیم ملی کشتی آزاد آمریکا و دارنده ۱۲ مدال طلا، نقره و برنز جهان و المپیک قرار گرفت و با خیمه های سنگین و خوفناک خود موفق شد کشتی گیر سرشناس آمریکایی را که چهار سال نیز از سلیمانی جوانتر بود، شجاعانه شکست دهد.   مدال طلای علیرضا سلیمانی در این مسابقه‌ها در واقع نخستین مدال طلای ورزش ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی در مسابقه‌های قهرمانی جهان در تمامی رشته‌های ورزشی به حساب می‌آید. پهلوان سلیمانی در مسابقه‌های کشتی قهرمانی سال ۱۹۹۱ جهان در شهر وارنای بلغارستان برای دومین مرتبه و این بار در مرحله مقدماتی مقابل «بروس بومگارتنر» آمریکایی قرار گرفت و بار دیگر او را شکست داد. بروس بومگارتنر که در گذشته موفق شده بود «رضا سوخته سرایی» دیگر کشتی گیر فوق سنگین تیم ملی کشتی آزاد ایران را شکست دهد، همواره از مواجه شدن با پهلوان علیرضا سلیمانی وحشت داشت. علیرضا سلیمانی وقتی که از سکوی قهرمانی مسابقه‌های کشتی آزاد قهرمانی سال ۱۹۸۹ جهان در شهر مارتینی سوییس بالا رفت و مدال طلای جهان را بر گردن آویخت، «بروس بومگارتنر» از آمریکا نایب قهرمان شد و «اصلان بیک خادراتسف» از اتحاد جماهیر شوروی سابق بر سکوی سوم ایستاد و در این حالت پرچم ایران بالاتر از پرچم های کشورهای آمریکا و شوروی سابق به اهتزار درآمد و بار دیگر، تاریخ برای کشتی ایران تکرار شد. چرا که جهان پهلوان غلامرضا تختی در مسابقه های قهرمانی جهان در مسابقه های قهرمانی سال ۱۹۵۴ جهان در توکیو ژاپن موفق شد با کسب مدال طلای جهان، بالاتر از «بوریس کولایف» از اتحاد جماهیر شوروی سابق و «جک بابلر» از آمریکا قرار گیرد و پرچم ایران بالاتر از پرچم های اتحاد جماهیر شوروی سابق و آمریکا قرار گرفت. علیرضا سلیمانی، ۳۱اردیبهشت ۱۳۹۳ در سن ۵۸ سالگی بر اثر ایست قلبی دارفانی را وداع گفت. اهم عناوین قهرمانی پهلوان علیرضا سلیمانی، به قرار زیر است: - قهرمان جهان در سال ۱۹۸۹ در مارتینی سوییس. - نفر ششم بازی های المپیک ۱۹۹۲ بارسلون. - نفر چهارم جهان در سال ۱۹۹۱ در وارنای بلغارستان. - نفر پنجم جهان در سال ۱۹۷۸ در مکزیکوسیتی. - قهرمان آسیا در سال های ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ و ۱۹۹۱. - قهرمان بازی های آسیایی ۱۹۸۶ سئول. - دارنده مدال برنز آسیا در سال ۱۹۷۹ در جلندر هندوستان.