توجه عمیق به قرآن ویژگی‌ بارز آیت‌الله حسن‌زاده‌آملی بود
به گزارش روز دوشنبه مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، وی در این پیام آورده است: ارتحال استاد و حکیم الهی و فیلسوف ربانی آیت الله حسن زاده آملی موجب تاثر و تاسف همگان خصوصا رهپویان علم و معرفت وحکمت گردید. وی افزوده است: این شخصیت بزرگوار به شاگردان و اصحاب بحث خویش قرآن و عترت را با دید بسیار جامع علمی و برهانی و معرفتی و عرفانی آموخت، در همه حالات خشیت  از خداوند متعال در حد بسیار بالائی در وجود عالمانه او مشهود بود. إِنَّمَا یخْشَی اللّه مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ را با تلاش و جدیت فراوان در فرا گیری همه یا کثیری از علوم در وجود خود محقق ساخت. به گفته وی، سفارش اکید  او به حوزه های علمیه نسبت به توجه عمیق به قرآن و تفسیر آن و به عترت و فهمیدن متون حدیثی نظیر اصول کافی تلاش و جدیت در احیاء تدریس متون فلسفی از و یژگیهای بارز وی بود. فاضل لنکرانی ادامه داده است: فقدان این عالم برجسته خسارتی بس سنگین بر علم و دانش و اصحاب فکر و معرفت و همه مراکز علمی و دینی است. این مصیبت را به ساحت مقدس امام زمان(عج)  و مقام معظم رهبری و مراجع بزرگوار و همه روحانیت و شاگردان خصوصا بیت شریف وی تسلیت عرض می نمایم. علامه، زاده ۲۱ بهمن سال ۱۳۰۷ هجری شمسی بود و به سال ۱۳۲۳ وارد حوزه علمیه شد. در سال ۱۳۲۹ در تهران در محضر مرحوم آیت الله آقا سید احمد لواسانی ، علامه شعرانی و در مدرسه مروی از علامه حاج میرزا ابوالحسن شعرانی طهرانی (اعلی الله مقامه)، علامه رفیعی قزوینی،آیت الله حکیم الهی قمشه ای، آیت الله آشیخ محمد تقی آملی، حکیم الهی و عارف صمدانی استاد محمد حسین فاضل تونی،آیت الله حاج میرزا احمد آشتیانی مشق کرد و آموخت. در همه این سال‌ها از از کتب قرائت و تجوید و دیگر منابع علمی، درس تفسیر، ریاضی و نجوم و طب و علم درایه و رجال را فرا گرفت؛ در سال ۱۳۴۲ علامه به قم رفت و راه تدریس علوم الهی را آغاز کرد و در عین حال  ۱۷ سال از محضر علامه طباطبائی (ره) استفاده کرد. علامه حسن زاده آملی همچنین در محضر علامه محمد حسن الهی طباطبائی (ره)، حاج سید مهدی قاضی تبریزی (ره) و تنی چند از آیات عظام به فراگیری علوم ادامه داد و هرگز از آموختن سیراب نشد. از علامه حسن زاده آملی در باب تعلیقات و حواشی بر کتب درسی از معقول و منقول و رسائل و جزوات در موضوعات و فنون گوناگون، بیش از ۶۲ اثر به یادگار مانده که از جمله آن می توان به،عیون مسائل النفس و سرح العیون فی شرح العیون، انسان کامل از دیدگاه نهج البلاغه، قرآن هرگز تحریف نشد، سی فصل در معرفت وقت و قبله، رساله انه الحق، وجیزه‌ای در تجدد امثال عارف و حرکت جوهری حکیم، الهی نامه، رساله‌ای در ردّ جبر و تفویض و اثبات امر بین الامرین بر مبنای حکمت متعالیه، رساله‌ای در ولایت و امامت و... اشاره کرد./