سلطانی‌فر:وزارت ورزش خصوصی‌سازی را انجام داد/ورزش ایران قدرت اول منطقه
به گزارش ایرنا، ورزش یک پدیده اجتماعی و البته تاثیرگذار است، چرا که اتفاقات و نتایج آن تنها معطوف به فرد یا گروهی خاص نیست و پیروزی‌ها و شکست قهرمانان، ورزشکاران و حتی تیم‌های ورزشی، کل جامعه را در بر می‌گیرد. شادی مردم از پیروزی تیم‌های ملی ورزشی و ناراحتی آنها از شکست‌هایی که در میدان ورزش رقم می‌خورد نشان از اهمیت این موضوع دارد. در همین روزهای اخیر دیدیم مدال طلای جواد فروغی در تیراندازی بازی‌های المپیک توکیو تا چه حد برای مردم غرورآفرین بود. یا بردهای شیرین تیم ملی والیبال به ویژه در برابر لهستان و یا پیش از آن صعود تیم ملی فوتبال ایران در مسابقات انتخابی جام جهانی 2022 از گروهی که شاید خیلی ها به آن ناامید بودند و ... در روزهای پایانی کار دولت دوازدهم به سراغ یکی از مهم‌ترین وزارتخانه‌های دولت رفتیم. وزارتی که به دلیل مخاطبانی که دارد یکی از پرکارترین‌ها به شما می‌رود. از یک سو با قهرمانان و مدال‌آوران و فدراسیون‌های ورزشی روبه‌رو است و از سویی دیگر با جامعه گسترده‌ای به نام جوانان گره خورده است؛ وزارت ورزش و جوانان. در زیر گفت و گو خبرنگاران گروه ورزشی ایرنا را با مسعود سلطانی فر وزیر ورزش و جوانان می‌خوانید. ۸ سال سختی که بر دولت گذشت مسعود سلطانی فر با اشاره به روزهای سختی که دولت در طی ۸ سال گذشته با آن روبه رو بود، افزود: اگرچه در ۲ تا ۳ سال اول با یک موفقیت بزرگ مواجه شدیم و توانستیم در برابر قدرت های بزرگ و ۱+۵ مشکلات اساسی مردم را حل کنیم اما با روی کار آمدن ترامپ در آمریکا و خروج این کشور از برجام، همه دستاوردها نابود و جنگ اقتصادی و تحریم هایی ناجوانمردانه علیه مردم ایران آغاز شد که این جنگ اقتصادی شرایطی را رقم زد و  فشار مضاعفی به مردم وارد آورد. در کنار تحریم و جنگ اقتصادی، متاسفانه شاهد شیوع ویروس کرونا بودیم که بسیاری از کسب و کارها را تعطیل و متاثر از این ویروس کرد و دولت عملا جدا از دو بحث یادشده، با انواع و اقسام مشکلات از جمله زلزله، سیل و خشکسالی در استان های کشور مواجه شد که به ویژه درسال جدید یک وضعیت فوق العاده را به وجود آورد و حتی باعث از بین رفتن محصولات دیم هم شد. این مشکلات حتی تولیدات انرژی برق آبی ما را هم تحت الشعاع قرار داد و با کاهش چشمگیر آن مواجه شدیم که بخشی از خاموشی های اخیر کشور نیز به همین دلیل است. من ۳۷ سال سابقه و تجربه مدیریت در عرصه های مختلف را دارم، حدود ۲۰ سال در ۶ استان کشور مدیر بودم، ۱۰ تا ۱۲ سال مدیریت های ملی را بر عهده داشتم اما چنین شرایط سخت و پیچیده‌ای را در طول فعالیت یک دولت هرگز ندیدم که هم تحریم باشد، هم جنگ اقتصادی، هم ویروسی مانند کرونا همه چیز را تحت الشعاع قرار دهد، هم زلزله، هم خشکسالی و هم مشکلات بسیار دیگر که بسیاری از مردم از آن بی خبر هستند اما اثرات و نتایجی آن دولت را درگیر و مردم را تحت فشار قرار می دهد. اثرات مخرب تحریم بر ورزش من در این جا و در پایان ۴ سال خدمت در عرصه مدیریت ورزش کشور باید به مردم عزیزمان بگویم تحریم ها تاثیرات خیلی مخربی روی ورزش کشور گذاشت، تقریبا همه مبادلات ارزی ما متوقف شده و در حد خیلی محدود از کانال‌های غیررسمی و از طریق صرافی‌های نه چندان مطمئن کارها انجام می شود ضمن اینکه افزایش قیمت ارز و کاهش ارزش پول ملی هم باعث شد که ما در اعزام ها دچار مشکل شویم. در گذشته اگر با ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون تومان اعزامی را  انجام می دادیم الان همان اعزام با یک و نیم میلیارد انجام می شود. قیمت بلیت هواپیما، اسکان هتل ها افزایش پیدا کرده و این مشکل ساز است. البته هزینه ها به لحاظ ارزی همان است اما چون ورزش سهم ارزی دولتی نداشته و برای هزینه های خود از دولت ریال دریافت می کند، طبیعی است با افزایش نرخ دلار مشکلات مالی بیشتر هم می شود.  پاداش ها و جوایز دلاری که وجود دارد اما به دلیل تحریم ها قابل بهره برداری و استفاده نیست پول هایی داریم که نمی توانیم انتقال دهیم، تیم های باشگاهی و ملی ما به دلیل نتایج و صعودهایی که داشتند جوایزی را دریافت کرده اند اما امکان انتقال آن وجود ندارد. این جوایز به دلیل صعود از مراحل گروهی و بردهای تیم های فوتبال باشگاهی ایران است، مثلا پرسپولیس حدود ۳ میلیون و دویست هزار دلار و استقلال حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار دلار از AFC  طلبکار هستند اما این پول غیرقابل استفاده است. فدراسیون فوتبال هم حدود ۷ میلیون دلار از فیفا طلبکار است که بابت کمک‌هایی است که کشورهای مختلف در قالب برنامه‌های مصوب دریافت کرده اند اما به دلیل همین تحریم ها قابل انتقال، بهره‌برداری و استفاده نیست. تحریم اجازه حضور خارجی ها را در ورزش نمی دهد تحریم هایی ناجوانمردانه ای که علیه ورزش اعمال شده این بخش را درگیر کرده و شرایط سختی را به وجود آورده است. به عنوان مثال همین مشکلاتی که امروز در باشگاه‌ها شاهد هستیم به دلیل مسایلی است که برایمان رقم زده اند، بازیکنان و مربیان خارجی به ایران می آیند و کار می کنند اما به دلیل تحریم نمی توانیم در موعد مقرر مطالبات آنها را پرداخت کنیم تا در نهایت کار به شکایت رسیده و پرونده هایی علیه ایران در محاکم بین المللی تشکیل و خسارت هایی نیز در نهایت به ورزش ما وارد می شود. این ها عوارض ظاهری و ملموس تحریم‌هایی است که علیه مردم ایران اعمال می شود. تصمیم فدراسیون فوتبال که در حدود یک سال و نیم قبل گرفته شد نیز بابت همین مساله بود تا از بازیکن و مربیان خارجی استفاده نشود تا مشکلات به حداقل برسد. عملکرد موفق ایران در ادوارر المپیک پس از انقلاب اگر این دوره المپیک را حساب نکنیم ما تاکنون در ۱۶ دوره المپیک حضور یافته ایم که ۸ دوره به قبل و ۸ دوره به بعد از انقلاب باز می گردد. ما در این مدت ۲۱ مدال طلا گرفتیم، ۳ مدال طلا از این تعداد به دلیل دوپینگ ورزشکاران سایر کشورهای شرکت کننده در بازی های المپیک به قهرمانان کشورمان رسید. در بازی های  ۲۰۱۲ سعید محمدپور پنجم شده بود که آزمایش ۴ ورزشکار قبلی مثبت اعلام شد و در نهایت مدال طلا به قهرمان کشورمان رسید، کمیل قاسمی نیز به همین دلیل مدالش به طلا تغییر یافت و نواب نصیرشلال هم که پیش از این نقره را به دست آورده بود، طلایی شد. در طول ۱۶ دوره حضور ایران در ادوار المپیک، ۴ مدال طلا قبل از انقلاب به دست آمده و ۱۷ مدال دیگر به بعد از انقلاب باز می گردد. البته این را هم باید در نظر گرفت که ما در سال های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ در بازیهای المپیک مسکو و لس آنجلس شرکت نکردیم. ۱۹۸۰ بخاطر اینکه شوروی سابق افغانستان را اشغال کرده بود مسوولان وقت کشور تصمیم گرفتند که در بازیها حضور نداشته باشیم و در بازی های  ۱۹۸۴ نیز به واسطه اینکه ما کش و قوص های فراوانی با آمریکایی ها داشتیم در لس آنجلس به میدان نرفتیم اما از بازیهای ۱۹۸۸ سئول دوباره در المپیک حاضر شدیم و بعد بازی های بارسلون، آتلانتا، سیدنی، آتن، پکن، لندن، ریو را تجربه کردیم و امروز می رویم تا در توکیو نیز انشالله موفق ظاهر شویم. با برنامه و سرمایه گذاری به المپیک رسیدیم جمهوری اسلامی ایران سرمایه‌گذاری خوبی در ورزش انجام داده، البته شاید برخی ها انتقادهایی داشته باشند اما من مایلم از دست آوردهای ۴۲ سال گذشته در این حوزه دفاع کنم. المپیک مهمترین و بزرگترین آوردگاه ورزشی جهان است که هر ۴ سال یکبار برگزار می شود و ما در همین میدان موفق شدیم ۴ برابر قبل از انقلاب مدال طلا بگیریم. در سایر میدان های ورزشی دیگر هم همینطور است، جدا از بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ که با توجه به تعداد کم تیم های شرکت کننده نسبت به الان ما دوم شدیم، در این بازی ها نیز عملکرد موفقی نسبت به قبل از انقلاب داریم، خصوصاً در کسب تعداد مدال در بازی های آسیایی جاکارتا توانستیم ۶۲ مدال بگیریم که شامل ۲۰ طلا، ۲۰ نقره و ۲۲ برنز بود. ما برای حضور در المپیک از ۳ سال قبل و از زمان بازی های کشورهای اسلامی باکو با دوستان در کمیته ملی المپیک و پارالمپیک جلسه هایی را برگزار کردیم و قرار شد از همان زمان که بازی‌های کشورهای اسلامی در باکو را داشتیم، یک برنامه مشخص و مسیر روشنی را ترسیم کنیم تا طبق برنامه به المپیک برسیم. مسابقات داخل سالن ترکمنستان، بازی‌های آسیایی جاکارتا و المپیک جوانان آرژانتین رقابت هایی بود که در این بازه زمانی برگزار می شد و ما می توانستیم عملکرد ورزشکاران و فدراسیون ها را رصد کنیم تا اوضاع عمومی ورزش دستمان باشد. این موضوع مورد استقبال بسیاری از مدیران ورزشی قرار گرفت، نتایج باکو و قزاقستان خوب بود اما ارزش بازی های آسیایی جاکارتا و حضور مدعیان باعث شد نگاه متفاوتی به این بازی ها داشته باشیم و خوشبختانه عملکرد کلی قهرمانان کشورمان خوب بود. البته در جاکارتا میتوانستیم رتبه پنجم دوره قبلی را تکرار کنیم اما روز آخر اتفاقاتی افتاد که هنوز و پس از سپری شدن این مدت برای خیلی ها سووال است. اول این که ازبک‌ها در بوکس ۷ مدال طلا گرفتند که به ما اطلاع دادند ۲ ورزشکار طلایی این کشور مشکوک به دوپینگ هستند که هنوز اعلام نشده و دوم این که اندونزی میزبان، رشته محلی خودشان که پنجاک سیلات بود را وارد بازیها کرد که ۱۳ یا ۱۴ نشان طلا از آنجا به دست آورد. همین دو اتفاق باعث شد با آنکه مدال بیشتری نسبت به دوره قبلی گرفته بودیم اما یک رتبه نزول در جدول توزیع رده بندی داشته باشیم. بعد از آن به المپیک جوانان آرژانتین رفتیم، تعداد ورزشکاران ما زیاد بود اما توانستیم با همین شرایط عنوان بیست و چهارم قبلی را به هفتم ارتقا دهیم تا شاهد ارتقای ۱۷ پله ایران در این بازیها باشیم. بعد از بازی های آسیایی جاکارتا نگاه ما متمرکز بر بازی های المپیک بود و جلسات متعددی را برگزار کردیم. ستاد عالی بازی ها را تشکیل دادیم تا هماهنگی خیلی نزدیکی بین مدیران ورزشی کشور ایجاد شود. همگرایی و همدلی وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک به اذعان همه اهالی ورزش کشور اعم از مدیران، رسانه ها، چهره ها و مدیران دو دهه گذشته ورزش، تعامل و همکاری خوبی میان دو بخش اصلی ورزش کشور ایجاد شد. متاسفانه در گذشته میان سازمان تربیت بدنی وقت یا وزارت ورزش کنونی و کمیته ملی المپیک به دلیل مسائل مختلف و اختلافاتی که وجود داشت، شاهد ناهماهنگی های زیادی بودیم که این زیبنده عرصه ورزش کشور در نظام ما نبود. خوشبختانه در دوره ای که مسوولیت وزارت ورزش و جوانان را بر عهده گرفتم و آقای صالحی امیری نیز سکان هدایت کمیته ملی المپیک را بر دست گرفت با تعامل، همکاری و ارتباط نزدیکی که میان ما به وجود آمد، دو نهاد اصلی ورزش به یک هماهنگی و همدلی رسیدند اما متاسفانه همان افرادی که در گذشته دستی بر آتش داشته و سعی می کردند از درگیری و ناهماهنگی وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک به نوعی سوء استفاده کنند همچنان در صدد آن بودند که در مسیر حرکت ما مشکلاتی را ایجاد کنند که خوشبختانه با رفاقت و دوستی که بین من و آقای صالحی امیری وجود داشت، این مساله به جایی نرسید و همین مساله باعث شد ما به یک تفاهم و همدلی بسیار نزدیک برسیم که زیربنای موفقیت های ورزش کشور را رقم زد.  منافع ملی را به منافع شخصی ترجیح دهیم این را باید تاکید کنم در هیچ جامعه ناآرام و ملتهبی نمی توان انتظار توسعه داشت و این شامل ورزش، اقتصاد، فرهنگ و همه موارد می شود. توسعه در جایی دیده می شود که آرامش در جامعه حاکم باشد و مردم نسبت به منافع ملی احساس وظیفه کرده و آن را به منافع شخصی خود ترجیح دهند. با این تفکر در بدنه ورزش کشور نقشه و مسیر راه را ترسیم کردیم و با برگزاری ده ها جلسه در بخش های مختلف ورزش رصد کاملی از اقدامات و فعالیت های صورت گرفته به دست آوردیم. در نشست های تخصصی با فدراسیون های مختلف و با حضور عالی‌ترین مسئولین ورزشی کشور که بنده و معاونین وزارت ورزش، آقای صالحی امیری، دبیرکل کمیته و مدیران بخش های مختلف کمیته ملی المپیک و پاراالمپیک حضور داشتند همه موارد مورد بررسی قرار گرفت و ارزیابی منطقی از فعالیت فدراسیون ها به دست آمد. مسوولان فدراسیون ها آمدند و گزارش دادند، اگر کمبودی بود مطرح و اگر مشکلی داشتند بیان می کردند و ما هم در جهت رفع آن اقدام کردیم.این همگرایی باعث شد مسایل خیلی زودتر حل شود و قهرمانان کشورمان در آرامش خود را آماده حضور در بازی های المپیک کنند. کرونا، المپیک و ابهام در برگزاری بازیها طبق برنامه از پیش تعیین شده همه اهالی ورزش خود را آماده حضور در بازیهای المپیک می کردند اما شیوع ویروس کرونا موجب شد تا تمام برنامه ها دستخوش تغییر شود. شیوع این ویروس و انتقال سریع آن به سایر کشورها موجب شد تا موجی از نگرانی ها برای برگزاری بازی های المپیک به وجود بیاد و برخی از کشورها گفتند در المپیک حضور پیدا نخواهند کرد تا در نهایت کمیته ملی المپیک اعلام کرد بازی ها به تعویق افتاده و در زمان دیگری برگزار می شود. برخی از رشته ها برای کسب سهمیه باید در مسابقات متعددی شرکت می کردند تا بتوانند جواز حضور در این بازی ها را به دست بیاورند، مثلا در کاراته، کشتی، تکواندو، بوکس و برخی رشته های دیگر این پروسه طولانی وجود دارد و یک قهرمان باید آن را طی کند. ورزشکار برای حضور در المپیک باید از رده استانی به ملی برسد و بعد در سطح آسیا و جهان خودش را مطرح کند تا بعد بتواند به دنبال کسب سهیمه باشد و در این مرحله باید ۲ تا ۳ سال تلاش کند تا در این بازی ها نتیجه خوبی را کسب کند. ما هم طبق همین برنامه پیش رفتیم و آماده حضور در المپیک بودیم اما به ناگهان تعویق المپیک همه برنامه ها را دچار تغییر کرد، همه چیز متوقف شد و همه ما با یک ابهام بزرگ مواجه بودیم، این که المپیک چه زمانی برگزار خواهد شد آن هم با شرایطی که در کشور ژاپن وجود داشت و اعتراضات گسترده مردمی در این کشور علیه المپیک شکل گرفته بود. خیلی ها فکر می کردند که IOC و دولت ژاپن در مقابله با مردم عقب نشینی می کند و کلا المپیک را لغو خواهد کرد. این بلاتکلیفی و این وقفه ای که افتاد خود به خود آماده‌سازی تیم‌ها را دچار مشکل کرد و این فقط شامل ما نبود و همه قهرمانان و ورزشکارانی که کسب سهمیه کرده بودند را شامل می شد. تعویق المپیک؛ هم خوب هم بد تاخیر در برگزاری بازی های المپیک فواید و مشکلاتی داشت که ما هر دو روی آن را تجربه کردیم. برخی از ورزشکارانی که آسیب دیده بودند در این مدت و به لطف تاخیر زمانی المپیک بهبود پیدا کردند و آماده مسابقه شدند و از آن طرف نیز قهرمانانی را داشتیم که به دلیل آسیب دیدگی شانس حضور در المپیک را از دست دادند. خانم حمیده عباسعلی در همین ایام بهبودی خود را به دست آورد و آماده شد تا انشالله در این بازیها مدال آور باشد اما متاسفانه یکی از کاراته‌کاهای شانس کسب مدال خود را به دلیل اشتباه در مصرف دارو از دست دادیم. این قهرمان خوب کشورمان ندانسته و ناآگاهانه دارویی را مصرف کرده بود که در نهایت موجب شد حضور در المپیک را از دست بدهد. ما در طول این مدت در جلسات مختلف و متعددی که داشتیم بارها به ورزشکاران توصیه کردیم حتی برای خوردن یک قرص سرماخوردگی حتما پزشک تیم و فدراسیون پزشکی ورزشی را در جریان قرار بدهند اما در این مورد متاسفانه یک اشتباه از سوی ورزشکار باعث شد یکی از سهمیه های ایران از بین برود. البته در وزنه برداری بانوان نیز یک سهمیه به دست آورده بودیم که متاسفانه به دلیل جراحی این بانوی ورزشکار، او نیز در این بازی ها نمی تواند شرکت کند و این اتفاقی است که در این مدت افتاد که اتفاق تلخی بود و می توانست حضور یک وزنه بردار زن ایرانی رویدادی تاریخی در ورزش ایران باشد. اولین های المپیک ایران در بازیهای توکیو در المپیک امسال شاهد حضور اولین های ایران هستیم. حضور دو رشته تیمی والیبال و بسکتبال ایران برای نخستین بار در المپیک و  رکورد شکنی بانوان با کسب ۱۱ سهمیه و کسب ۶ سهمیه در تیراندازی اتفاقات خوب ما در این دوره است. فراموش نکنیم المپیک آوردگاه نخبه‌ترین، زبده ترین و بهترین ورزشکاران دنیا و جهان است. در همین رشته والیبال از بین بیش از ۱۵۰ کشور جهان ۱۲ کشور جواز حضور در المپیک را به دست می آورند که ایران یکی از این قدرت های حاضر در توکیو است، در رشته بسکتبال نیز فقط ۱۲ قدرت برتر جهان راهی این بازی های می شوند و با آنکه ما به عنوان نماینده آسیا در این بازی ها حضور داریم امروز یکی از این ۱۲ قدرت برتر بسکتبال به شمار می رویم. در سایر رشته ها نیز ۱۶ نفر اول جهان راهی المپیک می شوند که این امر نشان می دهد المپیک چه میدان بزرگ و معتبری است. در شمشیربازی تیمی ما در بین ۸ تیم برتر جهان هستیم و این در سایر رشته ها نیز صدق می کند. تمام این ها دستاوردهای بزرگی است که در سایه تلاش همه همکاران در وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک، فدراسیون ها و کمیته ملی پاراالمپیک و سایر بخش ها صورت گرفته و امیدوارم با نتایج خوبی همراه باشد. حمایت های همه جانبه برای موفقیت کاروان ایران در این جا باید از حمایت های مسوولان به ویژه شخص رئیس جمهور، معاون اول، سازمان برنامه و بودجه و وزارت امور خارجه و ... که شرایطی را رقم زدند تا بیشترین اعتبارات و بهترین امکانات در اختیار قرار گیرد و تزریق شود. از حمایت ها و تلاش همکارانم در وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک، فدراسیون ها و کمیته پاراالمپیک هم باید تشکر کنم و امیدوارم برآیند همه این تلاشها با کسب نتایج خوب از سوی قهرمانان کشورمان در این بازی ها همراه باشد. در آخرین دور از بازدیدهایی که از اردوی ملی پوشان داشتم با بازیکنان و مسوولان صحبت کردیم، حرف و درد و دل های آنان را شنیدم و خوشبختانه هیچ فردی از کمبود امکانات و یا وجود مشکلات گلایه نداشت. ما در این دوره بیشترین اعتبارات، بهترین امکانات را فراهم کردیم و همه راضی بودند. تمرینات خوبی انجام شده، مربیان زحمت کشیدند و منتظر هستیم تا کام مردم شیرین شود. در هر صورت این کاروان از ۲۶ تیرماه اعزامش شروع شده و به طبق برنامه این اعزام ها ادامه خواهد داشت. این اعزام ها متناسب با زمان هایی است که ورزشکاران مسابقه دارند و به طوری تنظیم شده که چند روز قبل از مسابقه به محل بازی ها خواهند رسید و دو روز بعد از مسابقات هم برخواهند گشت. رشته های جدیدی که شانس کسب مدال دارند در ادوار المپیک ما مدال هایی در رشته های کشتی، وزنه برداری، تکواندو به دست آورده ایم و یک مدال هم توسط احسان حدادی در پرتاب دیسک ۲۰۱۲ لندن به نام ایران ثبت شده است. ما در چند رشته جدید شانس کسب مدال داریم. من خیلی امیدوارم به کاراته و با توجه به این که جزو ۵ قدرت برتر این رشته هستیم امید بسیار به قهرمانان اعزامی دارم. خوشحالم در تیراندازی برای نخستین بار در تاریخ به سکو المپیک رسیدیم و باید فروغی تبریک بگویم. در سایر رشته ها نیز کسب موفقیت را می توانیم شاهد باشیم. مثلا همین ثریا آقایی در بدمینتون اتفاقی را رقم زد که خیلی خوب بود و همه قهرمانان هم در حال تلاش هستند تا برای ورزش ایران افتخارآفرین باشند. همین که آنها توانستند در المپیک حضور داشته باشند یعنی در بین برترین های جهان قرار دارند و قهرمان هستند. تقدیر از مدال آوران المپیک در دولت جدید هر ساله رسم بر این بود در فاصله زمانی ماه‌های پایانی سال با حضور عالی‌ترین مسئولان اجرایی کشور که معمولا رئیس جمهور یا معاون اول رئیس جمهور است در مراسمی از قهرمانان و مدال آوران تجلیل شود، سالی که من افتخار خدمت گزاری پیدا کردم فکر می‌کنم حدود سه ماه بعد مراسم تقدیر از قهرمانان و مدال آوران را برگزار کردیم و با توجه به این که به پایان دولت تدبیر و امید نزدیک می شویم، تقدیر از افتخارآفرینان المپیک توکیو در دولت جدید انجام خواهد شد که احتمالا در ماه های پایانی سال و حدود بهمن یا اسفند ۱۴۰۰ باشد. افزایش تخصیص بودجه فدراسیون های ورزشی از سال ۱۳۹۹ به بعد منابع اختصاص یافته به فدراسیون‌ها به نحو قابل توجهی هم رقم و هم تخصیص آن افزایش پیدا کرد. به فدراسیون های المپیکی بیش از ۱۰۰درصد دادیم و امسال هم در ۴ ماه نخست سال به نسبت ۴ ماه هر سال، ۱۶۰ درصد تخصیص و المپیکی ها را ۲۰۰ درصد تخصیص داشتیم. ما هیچ تقاضای اعتبار و کمبود اعتبار واقعا در این چندماه گذشته نداشتیم. در اردوهایی هم که رفتیم هیچ فردی مشکل نداشت و مساله را مطرح نکرد. از سویی دیگر ما یک سال مانده به بازی های ۲۰۲۰ توکیو با هدف حمایت از ورزشکاران یک سال ماهی ۵ میلیون تومان حقوق در نظر گرفتیم و این زمانی بود که هنوز کرونا نیامده و قرار نبود بازیها به تعویق بیافتد. اعلام هم کردیم هر ورزشکاری حتی اگر چندماه مانده به المپیک موفق به کسب سهمیه شود این حقوق را کامل دریافت خواهد کرد که پرداخت این مبلغ میان ما و کمیته ملی المپیک تقسیم شد. زمانی که المپیک به تعویق افتاد ۶ ماه دیگر این مبالغ پرداخت شد و سرمربیان و مربیان هم شامل این می شدند. به غیر از این ها به دلیل زحمتی که سال ها کشیده پاداش ۳۰ میلیون تومانی هم در نظر گرفتیم که قبل از سفر به آنها پرداخت شد. به خاطر اینکه فشار روحی روانی از روی ورزشکار برداشته شود به همه ورزشکاران گفتم که شما تا اینجا که آمدید و برای ملت سهمیه گرفتید. کسب سهمیه و مجوز ورود به بزرگترین و مهمترین آوردگاه و مسابقات ورزشی که هر چهار سال یکبار برگزار می شود نشان می دهد شما قهرمان هستید و ما به همه شما احترام می گزاریم. امیدواریم در آن جا هم نتیجه بگیرید. وزیری که با مشقت های قهرمانی آشناست در سال ۷۵ و ۷۶ یعنی حدود  ۲۵ سال قبل که قائم مقام سازمان تربیت بدنی بودم و بعدها که همیشه با این جامعه ارتباط داشتم می دانم یک ورزشکار مدت ها تمرین می کند، سختی ها بسیاری را متحمل می شود و مشقت دوری از خانه را به جان می خرد تا در رقابتی مانند المپیک موفق شود، اما همین ورزشکار به دلایل مختلف از جمله استرس شاید نتواند داشته های خود را در المپیک و در روز مسابقه به معرض نمایش بگذارد و به اصطلاح روز، روز ورزشکار نباشد. ما سعی کردیم در اردوهای خود روانشناس در کنار بچه ها داشته باشیم تا استرس به حداقل برسد. یا یک آسیب دیدگی در روز مسابقه یا حین ان هم می تواند مشکل ساز باشد و ما کارمان را کردیم و امیدمان به خدا است. امیدهایی داشتیم که متاسفانه به این بازی ها نرسیدند، مثلا بهمن عسگری، سهراب مرادی و کیانوش رستمی از جمله شانس های کسب مدال بودند اما سایر قهرمانان ما هستند و امیدوارم خوش بدرخشند. یک سهمیه در کشتی فرنگی هم از دست دادیم و این عوامل موثر است و نمی توان در مورد مدال پیش بینی کرد اما این را می توانم بگویم هر کاری از دستمان بر آمد کوتاهی نکردیم و کاروان را در کمال آرامش راهی کردیم. پاداش ما و پاداش کمیته ملی المپیک که پای سکو پرداخت می شود همه و همه در جهت آرامش کاروان بود. بدون التهاب و تنش بچه ها را آماده و با خیال راحت بچه ها را راهی المپیک کردیم. مسایل معیشتی ورزشکاران هم مد نظرمان بود و اگر کاری لازم بود انجام دادیم، حتی برای استخدام و مسایل شخصی آنها نیز قدم هایی برداشته شد. نقش زنان در ورزش را نباید و نمی توان نادیده گرفت زنان نیمی از جامعه کشور هستند، آنها برای توسعه و رشد خود هزینه کرده و سرمایه گذاری می کنند. به دانشگاه می روند و تحصیلات خود را تکمیل می کنند و در رشته های مختلف به مهارت و تخصص دست می یابند. اگر قرار باشد در خانه بمانند پس چرا خودشان و نظام این همه هزینه کنند؟ در ورزش هم همین روال است، چه بخواهیم و نخواهیم حضور بانوان در ورزش لازم، مهم و حساس است. بخش عمده ای از جامعه بانوان هستند و در این مدت تلاش کردیم محدودیت هایی که وجود را به گونه ای مرتفع کنیم. ۳۷۶۰ سازمان مردم نهاد داریم که ابتدای دولت یازدهم در سال ۱۳۹۲ تعداد آن ۸۲ عدد بود، یعنی زیر ۱۰۰ عدد بوده ایم که الان ۳۷۶۰ عدد شده که ۲ میلیون جوان با ما در ارتباط هستند که حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد اعضای آنها دختران جوان کشورمان می باشند. همین افراد جزو اولین گروه هایی هستند که همیشه در برنامه های خیرخواهانه و حوادث غیرمترقبه پای کار می آیند. این انرژی باید مورد استفاده قرار گیرد. در ورزش هم همینطور است. در ورزش و در بسکتبال نیز حضور دختران را تسهیل کردیم. زمانی که من آمدم دختران ما اجازه حضور در مسابقات بین المللی را با حجاب اسلامی و پوشش اسلامی نداشتند. با رئیس فدراسیون جهانی مکاتبه کردیم و سیگنال های نسبتا مثبت دریافت کردیم. از ما خواستند مستندات خود را بفرستیم، در همان سال های ۹۵ و ۹۶ فیلمی تهیه کردیم که دختران ما با پوشش اسلامی بسکتبال بازی می کردند و مشکلی نبود. مجددا سوالی مطرح کردند که ما پاسخ دادیم و مکاتبات پیگیری شد تا در نهایت اعلام کردند دختران ایرانی می توانند با پوشش اسلامی در میادین ورزشی حاضر شوند. در همین مدت دیدید با آنکه ۳ تا ۴ سال است که بسکتبال مجوز گرفته اما نتایج قابل قبولی به دست آورده است و من شک ندارم در سال های آینده شانس المپیکی شدند دارند. ما در هر اداره کل تا الان فردی را به عنوان مشاور بانوان داشتیم که در حال قطعی شدن است که این افراد رسما" به معاون امور بانوان اداره کل استان ها ارتقا یابند. در فدراسیون هم به بانوان توجه شده و تنها وزارتخانه ای هستیم که دو معاون از بین بانوان را در تیم مدیریتی خود می بینیم. اتفاقا هم زمانی که خانم محمدیان بودند و هم زمانی که خانم فرهادی زاد مشغول به فعالیت هستند هم در حوزه توسعه منابع و مدیریت که خانم فرامرزیان مشغول هستند واقعاً در عرصه کاری خودشان ساماندهی چشمگیری انجام دادند و ساز و کار مناسبی را فراهم کردند و همه الان معتقدند که معاون بانوان ما در ساماندهی و فعالیت های مربوطه به شکل چشمگیری موفق عمل کرده اند. حضور زنان در استادیوم خاطره ای فراموش نشدنی است یکی از بهترین خاطراتی که ما در دوران فعالیت در وزارت ورزش برایمان رقم خورد به حضور بانوان ایران اسلامی در ورزشگاه ها باز می گردد. با توجه به اینکه این یکی از مطالبات بانوان بود و از سویی دیگر نهادهای بین المللی آن را به عنوان یک چالش مطرح کرده بودند، ما همواره در جلسات مختلف فرهنگی اجتماعی بانوان و دیگر جلسات فرهنگی، اجتماعی و امنیتی اعلام کردیم که ما هم در استادیوم‌های روباز و هم سرپوشیده امکان سرویس دهی و خدمات مناسب به بانوان را به صورت مجزا مجزا داریم. یعنی ورودی، معبر و سرویس مجزا فراهم کنیم تا بداخلاقی های ورزشگاه را هم از بین ببریم.   این را ثابت هم کردیم، در بازی پرسپولیس و کاشیما در فینال لیگ قهرمانان آسیا بانوان ما در ورزشگاه آزادی حضور یافتند و حدود ۲ هزار نفر از دختران ما از نزدیک شاهد این دیدار بودند. رییس فیفا و شیخ سلمان نیز شاهد این حضور  بودند. در بازی ایران و کامبوج هم ۵ هزار بانوی ایرانی آمدند و بازی را دیدید و همین اتفاق در بازی ایران با بولیوی هم روی داد و این قابل استمرار است و مشکلی هم پیش نمی آید. من اینجا باز هم اعلام می‌کنم هر فردی که در آینده مسوولیت این وزارتخانه را بر عهده می گیرد مطمئن باشد که امکان و شرایط حضور بانوان در فضاهای ورزشی و در سالن های سرپوشیده و روباز فراهم است و به کاهش معضلات و مشکلات اخلاقی و فرهنگی ما کمک می کند. دیپلماسی ورزشی و ظرفیت هایی که استفاده شد دیپلماسی ورزش و ورزشی امروز در دنیا یک مبحث و یک علم کاملاً تعریف شده، مشخص و موثر در تنظیم روابط بین کشورها و نهادهای بین‌المللی ورزشی است. ما یادمان نمی رود و در تاریخ هم ثبت شده زمانی که آمریکا و چین در اوج اختلاف بودند در دوره مائو دیپلماسی پینگ پنگ و برگزاری یک مسابقه تنیس روی میز میان چین و آمریکا دوره تلطیف روابط بین این دو کشور را رقم زد. یک دهه اول پس از انقلاب، آمریکایی ها به طرق مختلف انواع توطئه علیه جمهوری اسلامی ایران را داشتند، ما به جایی رسیدیم که اعلام کردیم المپیک ۱۳۹۴ لس‌آنجلس یعنی ۵ سال بعد از پیروزی انقلاب را شرکت نخواهیم کرد ولی هیچگاه ورزشکاران مان را برای دیدار و رقابت درگیر محدودیت نکردیم. در اوج کشمکش‌ها و منازعاتی که بین دو کشور بود تیم‌های ورزشی رفت و آمد می‌کردند و ما از این ابزار دیپلماسی ورزش استفاده کردیم که خیلی هم ابزار موثری بود. ما نمایندگانی داریم در کمیته های مختلف داریم اما باید این جایگاه ها ارتقا یابد تا قدرت تصمیم گیری و اعمال نظر داشته باشیم. یک تعامل خوب بین ما و کمیته ملی المپیک وجود دارد که خیلی به ما کمک می کند و باید این را مورد توجه قرار داد. اساسنامه ای که تصویب و تعلیقی که برطرف شد موضوع اساسنامه فدراسیون فوتبال یکی از مباحث مهم و قابل ذکر در این دولت است، فوتبال ما ۱۲ سال بود که یک اساسنامه بلاتکلیف داشت و بهتر است بگوییم اصلا اساسنامه نداشت. دو سال قبل می خواستیم انتخابات برگزار کنیم که گفتند تا تکلیف این مساله روشن نشود، نمی شود انتخابات را برگزار کرد. فراموش نکنیم با همین اساسنامه ۲ بار انتخابات برگزار شده بود و این فشار ناشی از تحریم هایی  بود که علیه ورزش ایران اعمال می کردند، در هر صورت برای حل این بحران نزدیک به یک سال درگیر با فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا بودیم تا در نهایت تاییدیه اساسنامه فدراسیون فوتبال را گرفتیم. در این تنش ها و مباحثی که مطرح شد بارها فوتبال ما را خیلی جدی تهدید به تعلیق کردند، اگر این اتفاق می افتاد ما در لیگ قهرمانان آسیا نمی توانستیم بازی کنیم، اجازه نداشتیم در مقدماتی جام جهانی به میدان برویم و در جام ملت‌های آسیا غایب بودیم، خودتان تصور کنید چه اتفاقی روی می داد؟ روزهای سختی را سپری کردیم و به هر شکل ممکن اوضاع را به شرایط عادی بازگرداندیم و من از حق خودم به عنوان وزیر در مجمع فدراسیون فوتبال گذشتم تا جوانان کشور از فوتبال و جاذبه های آن محروم نشوند. در کنار تمام اقداماتی که صورت گرفت، مهمترین کار ما تصویب لایحه اهداف و اختیارات وزارت ورزش و جوانان بود که ۱۰ سال بعد از وزارتخانه شدن این اقدام انجام شد و خوشبختانه مهرماه سال گذشته به تصویب مجلس رسید البته من در همان ۳ ماه اولی که آمدم پیشنهاد آن را تقدیم دولت کردم و در دولت تصویب شد و لایحه در سال ۱۳۹۶ تقدیم مجلس شد و متاسفانه سال ۱۳۹۹ تصویب شد و  پس از ۵۰ سال قانون ورزش را مجدداً اصلاح، به روز رسانی و تصویب کردیم که اساسنامه فدراسیون های ورزشی مصوب سال ۱۳۸۱ را مجددا"  اصلاح و هفته گذشته پس از تصویب شورای نگهبان، ابلاغ گردید. لایحه نظام جامع باشگاه داری را در دولت تصویب کردیم و تقدیم مجلس شد، اساسنامه کمیته ملی المپیک و پارالمپیک که از قبل مانده بود را بررسی و به تصویب رساندیم. در قالب آیین نامه اجرایی قانون اهداف و وظایف و اختیارات دستورالعمل شیوه نامه های مختلف در شوراهای مختلف داشتیم که همه اینها را به تصویب رساندیم و هیچ خلائی از بابت قوانین مادر و بالادستی خوشبختانه نداریم. خصوصی سازی استقلال و پرسپولیس انجام شد، تعللی اگر باشد از ما نیست  خصوصی سازی دو باشگاه استقلال پرسپولیس از نظر ما در قالب تصمیمی که هیات عالی واگذاری شرکت‌های دولتی گرفت که از طریق بازار فرابورس به صورت سهام ریز واگذار شود انجام شده است. بیش از دو ماه است که تمامی گزارشات مدارک مستند آن و اطلاعاتی که مورد نیاز سازمان خصوصی‌سازی و سازمان بورس اوراق بهادار بود را تحویل داده ایم. از دید ما بیش از دو ماه است که مراحل مختلف خصوصی‌سازی تمام شده، تمامی گزارشها، مستندات کامل بوده و هیچ کم و کسری نداشتیم. تمام اسناد و مدارک مربوط به املاکی که قطعاً متعلق به این دو باشگاه است که هر کدام دو استادیوم بود را از دولت مجوزهای لازم را گرفتیم و واگذار شد. تمام این ها ارزش گزاری شده و ارزیابی مختلف و افزایش سرمایه داده شده است. سرمایه اولیه این دو شرکت یکی به مبلغ یک و ده میلیون تومان بوده، الان سرمایه پرسپولیس شده ۷۰۱ میلیارد تومان و استقلال شده ۷۱۹ میلیارد تومان و ثبت شده و ارزش این دوتا باشگاه از سوی کارشناسی دادگستری انجام شده که در اختیار سازمان خصوصی‌سازی است و ما فکر می‌کنیم که ارزش کل دارایی‌های این دو باشگاه منقول و غیرمنقول حدودا" دو برابر این رقم است و از دید ما کاری که باید انجام می‌دادیم، انجام دادیم. هر تاخیری از این به بعد برمی گردد به عملکرد سازمان خصوصی سازی و سازمان بورس و اوراق بهادار که باید مراحل اداری آن را طی نموده و عرضه اولیه سهام آن ها که حدودا" ۱۵ درصد از کل سهام می باشد در بازار پایه فرابورس انجام شود. در نشست وزیر ورزش و رییس جمهور منتخب چه گذشت؟ در هفته گذشته در نشستی که با  «حجت الاسلام والمسلمین دکتر سیدابراهیم رئیسی رئیس جمهوری منتخب» داشتم در خصوص مباحث خصوصی سازی صحبت کردیم.  برخی از دوستان عنوان می‌کردند که این احتمال دارد چون دولت در حال تغییر است شاید برای خصوصی سازی تعلل می شود که من این مساله را پیگیر شدم و پاسخ این بود که این کار انجام بشود و مشکلی نیست. کارهایی که در وزارت ورزش انجام شده بود را توضیح دادم. در این دیدار به صورت کلی گزارشی از عملکرد وزارت ورزش و جوانان در دو بخش ارائه کردیم، اطلاعات و آماری که نیاز بود را هم دادیم و نقطه نظرات رییس جمهور آینده را هم پرسیدم و به صورت کلی ابراز رضایت کردند. روی این مساله که ورزش برای جامعه جوانان بسیار مهم است و این که ورزش می تواند عاملی جهت نشاط جامعه باشد از نظر  «حجت الاسلام والمسلمین دکتر سیدابراهیم رئیسی» مورد تاکید قرار گرفت. در مورد روند آماده سازی تیم های ایران برای حضور در المپیک مواردی مطرح شد، در مورد دو تیم استقلال و پرسپولیس در خصوص اقداماتی که صورت گرفته بود موافقت داشتند و خواستند تا گزارشی از آخرین اقدامات صورت گرفته بدهیم که در ظرف ۴۸ ساعت این گزارش آماده و تحویل شد تا روند کار شفاف باشد. در مورد اولویت های ورزش در دولت آینده هم صحبت کردیم، این مساله هم مطرح شد اگر وزیر پیشنهادی مشخص شود جلساتی را برگزار کنیم تا اطلاعات و اقداماتی که صورت گرفته توضیح داده شود و مسیر توسعه ورزش با اطلاعات دقیق طی شود. سرخابی ها در بهترین شرایط واگذاری هستند استقلال و پرسپولیس امروز که ما خدمت شما هستیم از جهت ساماندهی ساختارشان، پرداخت بدهی هایی که داشتند،  منابع درآمدی و مستندسازی املاک و دارایی هایی که دارند در بهترین شرایط خود هستند به این دلیل که شرایط ورود به بورس را دارند. هز شرکتی که می خواهد خصوصی شود باید همه مسایل مربوطه آن کاملا شفاف باشد، این اتفاق الان افتاده و من در زمانی که آمدم با توجه به این که چندسال بود مجامع این دو باشگاه برگزار نشده بود، آن را برگزار کردیم ، حسابرسی های لازم صورت گرفت. نه کمپ حجازی و نه ورزشگاه مرغوبکار و نه درفشی فر و شهدای گمنام هیچ کدام رسما و قانونا در اختیار این دو باشگاه نبود. یک کار چندساله را در مدت چند ماه پیگیری و به اتمام رساندیم . معارض هایی داشتند که تمام آنها را حل کردیم و مصوبه دولت را هم گرفتیم و ارزیابی برند هم صورت گرفت و گزارش های حسابرسی تا ۳۰ آذر و دیماه ۱۳۹۹ انجام شده و وضعیت درآمدها  و بدهی ها مشخص شده است . در مورد مسایل و مشکلات مالیاتی هم باید به این نکته اشاره کنم که مدیران ادوار گذشته این دو باشگاه در بازه زمانی ۱۵ تا ۲۰ سال گذشته چون فکر می کردند کسی سراغی از آنها نمی گیرد اظهار نامه مالیاتی ندادند، اگرچه درآمدهای آنان بر هزینه ها فزونی نداشته که مشمول مالیات شود اما به هر حال باید اظهارنامه مالیاتی این مساله حل و فصل شود و فکر نمی کنم مشکلی از این بابت پیش بیاید و مساله حل می شود. سرخابی ها در طول ۸ سال گذشته بدون اعتبار دولتی اداره شدند در برنامه پنجم توسعه و قانون برنامه ششم، بندی در ماده ۹۴ قانون برنامه ششم، مشخص کرده بود که پرداخت هرگونه وجهی به ورزش حرفه ای در حکم تصرف در اموال عمومی است و به خاطر این بندی که متاسفانه تعدادی از نمایندگان مجلس قبلی گذاشتند توی قانون برنامه ششم به فوتبال حرفه ای و ورزش حرفه ای نمی شود از محل اعتبارات دولتی کمک کرد. به همین دلیل به این دو باشگاه یک ریال اعتبار دولتی نمی توانستیم بدهیم و ندادیم. یک ریال ارز دولتی نمی توانستیم بدهیم، ندادیم. حق پخش تلویزیونی باید پرداخت می شد که صدا و سیما همکاری نکرد و نداد. به خاطر شرابط کرونا بلیت فروشی هم نبود و به خاطر تحریم ها هم پول این دو باشگاه که متعلق به خودشان هم است را نمی توانیم از AFC  بگیریم. پرسپولیس حدود ۳ میلیون و دویست هزار دلار و استقلال حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار دلار طلبکار هستند اما این پول را نمی توانیم دریافت کنیم و با همه این شرایط بسیاری از بدهی این دو باشگاه را نیز پرداخت کردیم.الان بدهی که دارند مربوط به فصل جاری و محدودیت های اقتصادی است و از سویی شرایط کشور به گونه ای است که بنگاه های اقتصادی درآمد خوبی ندارند.  قبلا با سامانه‌های که داشتیم ۳۰۹۰ و ۳۰۳۰ توانستیم این ها را اداره کنیم، در ابتدا همراه اول بود و بعد به ایرانسل تغییر یافت. در یک سال گذشته برای پرسپولیس شرکت آتیه داده پرداز  و برای استقلال های وب اسپانسر شد و همه این هزینه‌ها را از محل درآمدهای خودشان تامین کردند. شرایط استقلال و پرسپولیس خوب است صحبت های زیادی مطرح است و متاسفانه حرف هایی زده می شود که عقلایی نیست. امروز پرسپولیس از مسابقات گروهی لیگ قهرمانان آسیا صعود کرده و یکی از شانس های قهرمانی در لیگ برتر است، استقلال نیز از گروه خود در لیگ قهرمانان به مرحله حذفی راه یافت و در جام حذفی ایران نیز یکی از شانس های قهرمانی به شمار می رود. در این سال ها اتفاقات خوبی رقم خورد که همه بخش های ورزش و حتی رسانه ها در آن دخیل بودند، مثلا در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه برای اولین بار دو هفته مانده به مسابقات مقدماتی راحت به جام جهانی صعود کردیم، در جام جهانی نیز در گروه مرگ افتادیم. خوردیم به قهرمان اروپا، آمریکا و آفریقا که بهترین نتیجه ۴ دوره قبلی را گرفتیم و با ۴ امتیاز برگشتیم. یک مساوی، یک برد و یک باخت برابر اسپانیا داشتیم که اتفاقا مقام معظم رهبری برای همین بازی با اسپانیا و به خاطر تلاش بچه‌ها پیام تشکر فرستادند. بعد از ۱۴ سال در جام ملت‌های آسیا به نیمه نهایی رسیدیم که برابر ژاپن بازی را واگذار کردیم، در لیگ قهرمانان آسیا در همین۴ سال گذشته دو بار به فینال رسیده ایم و این دوره هم با وجود اینکه در مرحله اول مقدماتی نتیجه خوبی نگرفتیم. تدبیر کردیم که نتایج تاریخی هم رقم خورد و برای اولین بار بحرین را در کشورش شکست دادیم و بعد از ۱۱ سال هم عراق را شکست دادیم. از ۴ تیم ما که در جام باشگاه های آسیا به میدان رفتند ۳ تیم صعود کردند، فوتسال و فوتبال ساحلی ما نتیجه گرفت و در بخش زنان خود درخشدیدیم این ها همه افتخار است. در جاکارتا ۶۲ مدال گرفتیم و خوب بودیم. در ووشو ، کشتی، کاراته، تکواندو، بوکس، دوومیدانی، شمشیربازی، تیراندازی و در کل در ورزش قهرمانی خیلی خوش درخشیدیم و از سویی دیگر فدراسیونی نداریم که بدهی قابل توجهی داشته باشد، کشتی بود که در همین چند سال اخیر علیرضا دبیر خودش زحمت کشید تلاش کرد هم سخت افزاری و هم در در بقیه موارد ما هم کمک کردیم و اعتبارات این رشته را افزایش دادیم و به جلو حرکت کردیم و تصورم این است که در المپیک نتیجه خوبی را انشالله خواهیم گرفت. جهش بر ورزش همگانی طبق آمار رسمی کشور در مورد ورزش همگانی هم اتفاقات خوبی در این چند سال افتاد، اگر ما آمار اعلام می کردیم در آن حرف و حدیث بود و می گفتند آمار خودشان است اما وقتی یک مرجع رسمی مانند مرکز آمار ایران اعلام می کند دیگر حرفی باقی نمی ماند. این آمار می گوید در سال ۱۳۹۲ می گوید ۱۶ درصد مردم در ورزش همگانی فعالیت می کنند اما درسال ۱۳۹۹ این آمار به۵۱ درصد افزایش داشته است. در همین ایام المپیاد روستایی را برگزار کردیم به نام جام خوشه چین با حضور سالیانه ۷۰۰ هزار نفر تا بتوانیم استعدادهای ورزشی را شناسایی کنیم،  المپیاد ملی کشور که سال ها بود برگزار نشده بود به نام المپیاد استعدادهای برتردر مقطع سنی ۱۲ تا ۱۶ سال را دو سال برگزار کردیم که سال قبل به دلیل کرونا برگزار نشد و امسال با آموزش و پرورش مشترک برگزار می کنیم، افزایش خانه های ورزش روستایی به حدود ۷ هزار عدد و ۳۱۱ زمین ورزشی مینی فوتبال چمن مصنوعی در مناطق محروم داشتیم که این تعداد الان بیش از ۲۵۰۰ عدد رسیده است.  ادغام وزارت ورزش و سازمان ملی جوانان درست بود؟ برخی از کشورها وزارت ورزش و جوانان دارند و بخش جوانان آن متمرکز بر پر کردن اوقات فراغت قشر جوان آن کشور است، یعنی با استفاده از ابزار ورزش و تجهیزات مربوطه زمان و اوقات فراغت آنها را پر می کنند اما در کشور ما امور جوانان مربوط به حل مسائل مربوط به اشتغال، تحصیل، مسکن، ازدواج و مواردی اینچنین است که این اختیار و اقتدار امور اقتصادی و اشتغال و تحصیل در این وزارتخانه در اختیار ما نیست. توسعه اشتغال و مواردی از این دست در نظام اقتصادی کشور دنبال می شود و وزارت سمت، وزارت تعاون، وزارت جهاد کشاورزی مهم است و نیاز به یک همگرایی است که تصمیم بر این بوده در شواری عالی جوانان انجام شود. این که ما تصور کنیم همه موارد مربوط به جوانان در این وزارتخانه باید حل شود امری شدنی نیست چرا که متولی مسکن، وزارت راه و شهرسازی است و ما در حقیقت باید فقط پیگیری و رصد بکنیم تا گزارشات مربوطه تهیه شود. من به شخصه جزو کسانی بودند وقتی که دوره دوم فعالیت‌های انتخاباتی جناب آقای دکتر روحانی مطرح شد سازمان جوانان به عنوان یک مطالبه جوانان جدا شود، مخالفت نکردم. یعنی فکر کردم که شاید کسی به عنوان معاون رئیس جمهور یا مشاور رئیس جمهور به عنوان رئیس سازمان ملی جوانان می‌تواند موفق باشد، چرا نباشد؟ البته آن زمان رئیس مجلس آقای دکتر لاریجانی بودند که من در این رابطه دو بار با ایشان صحبت کردم و برآورد صحبت این شد که به صلاح نیست. مجلس هم با طرح جداسازی مخالفت کرد. اما من مخالف نبودم و می گفتم اگر بهتر است، چرا انجام نشود. من فکر می کنم وزارتخانه شدن ورزش زیاد به صلاح نبود، الان دخالت های بسیار صورت می گیرد که به نفع ورزش کشور نیست. شستا کار بدی کرد، برخی ها هم کم لطف هستند به صورت کلی در مورد برخی از دوستان و فدراسیون ها که منافع شخصی را بر منافع ملی ترجیح دادند می گویم که نباید به این شیوه رفتار کرد. به هر حال در انتخابات همه برنده که نیستند، یک نفر انتخاب می شود و بقیه نمی شوند اما این که تا من برنده نشدم بگویم دخالت و مهندسی شده و دست به هر اقدامی بزنم زیبنده نیست و مسایلی را به وجود می آورد که هزینه های خاص خود را هم دارد. در مواردی که مطرح است خوشبختانه نمایندگان نهادهای نظارتی حضور داشتند و این انتخابات را تایید کردند و مشکلی نیست، البته موارد خیلی کم بود اما در مورد یک یا دو فدراسیون مسایلی مطرح شد که اطلاعات لازم از سوی کمیته ملی المپیک جهت روشن شدن موضوع ارسال شده و سووال هایی مطرح بود که آن ها را نیز پاسخ دادند. البته قبلا هم گویا این روند بوده و به یک عادت تبدیل شده است اما نباید مسیرهای غلط را دوباره طی کنیم چرا که مهم و اولویت ورزش است و باید بدانیم هیچ چیزی مهمتر از منافع ملی نیست. در مورد شستا هم باید بگویم، شستا در حالی که بر اساس ارقام مندرج در پرونده که میزان طلب چقدر بوده بر اساس فشاری که نهادهای نظارتی به آنان وارد کردند رفتند و شکایت کردند. بر اساس شکایت سند فدراسیون فوتبال را به تملک خودشان در آوردند که در این برهه زمانی ما و فدراسیون فوتبال شروع کردیم به پرداخت مطالبات و بدهی در چند قسط که کل آن پرداخت شده است اما متاسفانه شستا رفته بر خلاف این داستان ساختمان فدراسیون و ۳ دانگ ساختمان باشگاه پرسپولیس را با حکم محاکم قضایی در اختیار گرفته یعنی الان شستا اگر از جهت ارقام ثبت شده در دفاتر در نظر بگیریم حدود ۴ برابر طلب خود را گرفتند و اگر آزاد هم بخواهیم حساب کنیم حدود  ۳ برابر طلب خود را نقدی و ملکی دریافت کرده اند. نامه ای از سوی فدراسیون فوتبال به رییس محترم قوه قضاییه نوشته شده تا این مساله پیگیری شود و دستور لازم در این پرونده گرفته شود. متاسفانه بخش حقوقی فدراسیون فوتبال در دوره سرپرستی به شدت ضعیف کارکرده و پیگیر ماجرا نبوده و الان باید پیگیری و موضوع حل و فصل شود، البته باید فدراسیون قدردان شستا نیز باشد که در شرایط سخت سال ۱۳۹۸ این دومیلیون یورو را برای پرداخت دستمزد مربیان خارجی با مجوز ستاد مقابله با تحریم کشور، قرض داد. خانه جوانان فضایی برای پرورش مدیران آینده کشور است روزی که دولت یازدهم می آید تعداد خانه های جوانان صفر بوده، چرا؟ در دولت اصلاحات معاونت امور جوانان اقداماتی را انجام داد و خانه های جوانان در حد قابل قبولی اخداث و فعال شد اما در دولت بعدی و در دولت آقای احمدی نژاد این خانه ها در اختیار سایر نهادها قرار گرفت و خانه جوانان جمع شد. اگر می خواهیم در این وزارتخانه بحث جوانان را مطرح کنیم باید بدانیم در همین فضا داریم مدیران آینده کشور را هم تربیت می کنیم. افرادی که در ثمن ها حضور دارند در جلسات مختلف با مدیران و مسوولان استانی دیدار دارند و تجربه کسب می کنند. این جوانان که حدود ۲ میلیون نفر می شوند که آنها می دانند مطالبات خود را از چه طریقی باید دنبال کنند. از افزایش وام ازدواج تا تثبت بنیان خانواده ۱۴۲ خانه جوان در کشور به صورت فعال داریم و یکی از کارهای خوبی که در این بخش صورت گرفت بحث فعالیت دفاتر راهنمایی مشاوره و ازدواج است که ۴ سال قبل این تعداد ۷۰ عدد بود که الان به ۴۲۰ عدد افزایش یافته است. آموزش های رایگان را به زوج های جوان می دهند و تاثیرجدی بر تحکیم بنیان خانواده دارد چون بسیاری از طلاق ها به دلیل بی تجربه بودن زوجین در همان سال های اولیه زندگی روی می دهد و این مشاوره ها خیلی کمک کرد تا زندگی ها دوام پیدا کند. در مورد تسهلات قرض الحسنه ازدواج در سال ۱۳۹۲ با سقف سه میلیون تومان رقمی بالغ بر ۲ هزار و ۹۰۰ میلیارد تومان پرداخت کردیم، سال گذشته این مبلغ ۴۵ هزار میلیارد تومان بود باسقف ۵۰ میلیون تومان در نظر گرفته شد و شرایطی که گذاشتیم راحتر از قبل بود تا زوج ها بتوانند از این وام استفاده کنند که حدود یک میلیون زوج از آن استفاده کردند. الان این عدد ۷۰ میلیون تومان شده و اگر مرد زیر ۲۵ سال و زن کمتر از ۲۳ سال باشد رقم به ۱۰۰ میلیون تومان افزایش می یابد که رقم خوبی برای شروع پیوند است. تکمیل پروژه های ناتمام در ۴ سال اخیر یکی از مهم ترین محورهای کاری ما در سال های اخیر تکمیل و بهره برداری از پروژه های نیمه کاره بوده که در همین ۴ سال گذشته بیش از ۵۵۰۰ پروژه را تکمیل و به بهره برداری رساندیم. شاید یکی از مهم ترین های آن استادیوم نقش جهان اصفهان بود، ورزشگاه ۵۰ هزار نفری شیراز، ۳ سالن ۶ هزار نفری سرپوشیده در سنندج، شیراز و ساری بود. ۳ استادیوم سرپوشیده دوومیدانی بود که خرم آباد، اردبیل و بروجن ساخته شده، ۲۵۰۰ زمین چمن مصنوعی مینی فوتبال هم احداث کردیم. ده ها استخر و سالن چند منظوره هم برای فعالیت ورزشکاران و جوانان در طی این ۴ سال اخیر به بهره برداری رساندیم تا مشکلی از این بابت نداشته باشند و باید بگویم از نظر زیرساخت ها شرایط خیلی بهتر از قبل شده است. ۳۹ هزار مکان ورزشی داشتیم در ابتدای دولت دوازدهم الان به ۶۱ هزار عدد رسیده که این شامل فضاهای ورزشی دولتی و خصوصی است و این نشان می دهد در این بخش از چه توانایی و ظرفیتی برخوردار هستیم. ورزش ایران قدرت اول منطقه است اول باید بگویم امیدوارم دولت بعدی با انرژی بیشتر در بخش وارد شود و بتواند اقدامات خوبی را انجام دهد چرا که در این بخش ظرفیت های بسیار خوبی داریم که باید از آن استفاده شود. اما در سند چشم انداز توسعه ۲۰ ساله کشور در افق ۱۴۰۴ که از سوی مقام معظم رهبری تببین شد این هدف مشخص بود که باید قدرت اول منطقه باشیم. هفته گذشته با مدیر مربوطه در مرکز پژوهش های مجلس که مرکزی مستقل است صحبت می کردم و این مساله عنوان شد که تنها عرصه ای که موفق شدیم قدرت اول منطقه شویم عرصه ورزش بود. سایر بخش ها به دلیل تحریم و مشکلاتی که ایجاد کردند هنوز به این مهم نرسیدند اما در ورزش این امر تحقق پیدا کرد و این نشان می دهد تلاش هایی که صورت گرفت، نتیجه داد و از این بابت خدا را شاکریم.