مرکزتخصصی آموزش زبانهاي خارجي زبان …پرستاری سالمندموسسه زبان نگارارتقاء انواع کامپیوتر و لپ تاپ

فرصت مشارکت برای ساخت دولت حداکثری
انتخابات سیزدهمین دوره ریاست جمهوری و ششمین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستا همزمان با میان‌دوره‌ مجلس و خبرگان و از ساعت هفت امروز در سراسر کشور آغاز شده است. طبیعی است آنچه که مورد انتظار است حضور حداکثری و پرشور مردم در تعیین سرنوشت سیاسی‌شان برای چهار سال آینده کشور و چه بسا سالیانی طولانی‌تر است. طی این روزها بسیاری از دلسوزان نظام اهمیت مشارکت حداکثری و تاثیرگذاری معنادار آن را بر سرنوشت کشور را کانون نظر قرار داده و تاکید کرده‌اند نباید به موضوع مشارکت حداکثری در حد یک عنوان و شعار نگریست. مشارکتِ حداکثری یک گفتمان و کردار مهم سیاسی است و تحقق آن به تجربه، باعث تحول و جهش سیاسی و اقتصادی کشورها می‌شود. تجربه توسعه‌یافتگی سیاسی و اقتصادی در بسیاری از کشورها گویای این حقیقت کلیدی است که موتور محرکه و پیشران توسعه، مردم و شهروندانند. به بیانی دیگر، در هر جامعه ای به تناسب حضور و مشارکت مردم در تعیین قلمرو سیاسی، آن جامعه در رسیدن به امر توسعه و ثبات موفق تر بوده است. مدیریت هوشمند در عصر جدید ناظر به همین معنا است که مردم و دولت یک واحد یکپارچه‌اند و جدایی میان این دو پدیده متصور نیست. فاصله گیری مردم از حکومت باعث جزیره ای شدن قدرت و خالی شدن یک نظام سیاسی از اراده عمومی که منشا و منبع قدرت است، می شود. از این جهت موضوع مشارکت حداکثری بازتولید قدرت در یک نظام سیاسی است و به مثابه روحی به کالبد سیاست برای حرکت و استمرار وارد می شود. امروز کسی منکر طیفی از مشکلات در حوزه های اقتصادی و معیشتی نیست و تورم و آمار بیکاری باعث رنج اقتصادی بخش اعظم جامعه ایرانی شده است. پرسش اینجا است که راه حل غلبه بر این چالش ها چیست و چگونه می توان بر بن بست ها چیره شد و رفاه و آسایش را وارد اقتصاد و اجتماع کرد. قدر مسلم آن است که بی تفاوتی و نظاره گری چه بسا باعث عمق یافتن مشکلات و حل ناپذیری آن ها شود. بی تفاوتی انگیزه ها را برای حرکت و کارهای بزرگ و تعیین کننده تضعیف می سازد. با این نگرش هم موضوع مشارکت حداکثری قابل بحث است که حضور گسترده مردم در صحنه و پای صندوق‌ها به عنوان مدنی ترین شکل تغییر و جابجایی قدرت، پیام و گفتمانی مهم را منعکس می‌سازد؛ اینکه که مردم حرکت مثبت و اثرگذار اقتصادی را خواستارند. مساله دیگر در مشارکت حداکثری، توان و موقعیت دولت روی کار آمده از درون صندوق رای است. منبع و منشا اصلی قدرت در اراده مردم است؛ حال این منبع هر چه غنی تر و پربارتر باشد به همان نسبت دولت روی کار آمده توان حرکت پیدا می کند و از همه مهم تر در مشارکت حداکثری، دولت تحقق خواسته ها و انتظارات اصلی کشور را پیش می برد. از دید برخی ناظران، به رغم برخی بی انصافی‌ها و مجادلات نامطلوب، نشانه های مثبتی در مناظرات تلویزیونی در جهت حرکت به سوی خواسته های اصلی جامعه دیده شد. اغلب نامزدها در دور آخر مناظرات این موضوع را قبول داشتند که یکی از چالش‌های اصلی کشور تحریم های ظالمانه بین المللی است. با توجه به آنچه بیان شد، دولت برآمده از مشارکت بالا می تواند به نحو هوشمندی خواسته های بین المللی کشور را سامان دهی و فضای مساعدتری را برای ارتقای روابط خارجی ایجاد کند. باید توجه داشت که نگاه کشورهای دنیا هم به انتخابات ایران است و کنشگری مردم کشورمان در صحنه مشارکت خواسته یا ناخواسته بر رفتار قدرت های بین المللی نسبت به ایران موثر خواهد بود.  بی دلیل نیست که این دیدگاه مطرح است که مشارکت حداقلی باعث تداوم فشارهای بین المللی علیه کشورمان خواهد بود. این موضوع به دو شکل مطرح است؛ نخست اینکه دولت برآمده از مشارکت حداقلی قادر به تشخیص و راهبری خواسته های حداکثری نخواهد بود و از سوی دیگر احترام و پرستیژ بین المللی لازم را در مذاکرات نخواهد داشت. برآیند کلام این است که مشارکت حداکثری حرکتی استوار در مسیر حل مشکلات پیچیده کشور است و باید از فرصت صندوق‌های رای برای شکل دهی به آینده مطلوب استفاده کنیم.