شیراز-ایرنا- هر ساله آتشسوزیهای گسترده در جنگلهای زاگرس، تنها تخریب طبیعت نیست؛ بلکه شکاف میان سیاستگذاریها و اجرا، نابرابری در تخصیص منابع و بیپناهی مردمان بومی را آشکار میکند؛ با وجود تجربههای تلخ و هشدارهای کارشناسان، این پرسش بیپاسخ مانده که چرا همچنان شاهد تکرار این فاجعه هستیم و چه عواملی در پس این بحران مزمن نقش دارند؟