داغ آب

«داغ‌ آب» در گویش محلی چهارمحال و بختیاری، به جای خیسِ باقی‌مانده روی زمین گفته می‌شود؛ همان اثری که رودخانه پس از رفتنش روی تن خاک می‌گذارد. اما این نام، امروز معنای دیگری هم پیدا کرده است؛ داغی که از بی‌آبی بر دل مردم نشسته است.چهارمحال و بختیاری سرزمین آب‌های خروشان، چشمه‌های زلال و رودخانه‌هایی بود که زندگی در پهنای آن جریان داشت. اما امروز، بستر بسیاری از این رودها خالی است؛ جایی که زمانی آب می‌دوید و صدای آن امید می‌آورد، حالا فقط «داغ آب» مانده است.