تهران- ایرنا - بعضی خاطرهها تاریخ انقضا ندارند؛ مثل محرمهای قدیم. هنوز هم با شنیدن اولین نوحه، تصویر کوچههایی که یکییکی سیاهپوش میشدند، از ذهن خیلیها میگذرد. انگار تمام محله قرار نانوشتهای داشت؛ هر کس به سهم خودش کاری میکرد؛ یکی داربست هیأت را برپا میکرد، یکی پرچمهای مشکی را به دیوارها میآویخت، یکی سماور را برای شبهای عزاداری آماده میکرد و بچهها با ذوق، دور علم و کتل میچرخیدند و لحظهشماری میکردند تا مجلسها آغاز شود.