وقتی نخستین زنگ خطر بحران آب‌ به صدا درآمد

تهران- ایرنا- در دهه‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۰، دولت ایران با هدف توسعه کشاورزی، سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای در بخش آبیاری و حفر چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق انجام داد. این سیاست‌ها اگرچه برای افزایش سطح زیرکشت و درآمد کشاورزان طراحی شده بود، اما بدون توجه به ظرفیت واقعی منابع آب زیرزمینی و محدودیت‌های جغرافیایی و اقلیمی به تدریج موجب کاهش شدید سطح آب‌های زیرزمینی و ظهور نخستین بحران‌های آب در کشور شد.