نمایشگاه سیستپ و زنگهایی که به صدا در می آید
آثار هنری که ما را به چشم گشودن بر پیرامون و بهتر و دقیق تر دیدن رخدادهای جهان اطرافمان اشارت می دهد. عمارتهایی که نقش بر آب می شوند ، اسکله ای که به خاطرات رنگین هنرمند می پیوندد ، کومه ای که از تکه پاره ها برپا شده ، قایقی که در حال غرق شدن در مرداب است و توفانی که موج و کاکایی و آسمان و قایق صیادی را در هم پیچیده  . آثار ۱۰ هنرمند شناخته شده گیلانی در این نمایشگاه در معرض تماشا قرار داده شده . ‎زهرا امیریگانه/ شهین بارور/ شیوا بندری/ مهناز پسیخانی/ علیرضا پورحنیفه/ رحیم رحیم‌زاده/ محمد رضایی/ ناصر رمضانی/ برادران قاسمی/ سلاله عبدالپناه. هنرمند درک خود از جان و جهانش را در اثرش هویدا می سازد. ‎بی تردید اقلیم نیز مستقیم یا غیرمستقیم بر آثار هنرمند تاثیرگذار است و این را به خوبی می توان در کارهای به نمایش داده در چوم گالری مشاهده کرد. ساحل و دریا ،  کاکایی ها ، صیاد و قایق ، شیروانی های رنگی، اسکله و فانوس دریایی و آب و گیاه. در بیانیه نمایشگاه آمده است : معلوم نیست در اواخر عهد رضاشاه، کشتی علی‌اف (به روایتی تنها کشتی تجاری باری متعلق به ایران که از قفقاز برای زاغوت نوبل -مخازن شرکت نفتِ برادران نوبل- در بندرانزلی نفت حمل می کرد) به چه علت در کرانه‌ی میان پشته، مقابل شنبه بازار (بازار قدیمی شهر) غرق شد. هر چه بود پیکر بی‌حرکت آن غول آهنی مدتها در آب بود تا این که در سال۱۳۲۱ از آن خارج، تکه تکه و به عنوان آهن قراضه فروخته شد. آن طور که روایت کرده اند علی‌اف، جدای از آن کشتی، در بندرانزلی مالک حمامی عمومی نیز بود. پس قبل از اسقاط کامل کشتی، از دیگ بخار آن برای گرم کردن آب حمام علی‌اف و از سوتش (موسوم به سیستُپ) نصب شده بر روی دیگِ واقع در بام حمام، تا سالها به عنوان زنگ اخبار و امکانی برای اطلاع‌رسانی عمومی استفاده می‌شد. نمایشگاه آثار این هنرمندان که از  ۲۳ مهرماه  ۱۴۰۰ گشایش یافت تا ۲۸ آبان همه روزه به جز شنبه ها که نگارخانه تعطیل است از ساعت ۴ تا ۹ شب در معرض تماشای علاقمندان قرار دارد. ‎جهت حفظ سلامت خود و دیگران هنگام دیدار از نمایشگاه استفاده از ماسک الزامیست .  هنرمند آگاه چون دریانوردی تیزبین ساحل امن، فانوس دریایی، کوه یخ ، موج و توفان و خطر را می بیند و سوت کشتی را به صدا در می آورد، باشد که در کنار لذت از آثار هنری چشم دل بگشاییم و گوش فرا داریم .