خدمات چاپ کارت پی وی سی پرسنلی …آموزشگاه زبان آیلتس گلدیس غرب تهرانمخزن SMC مدولار, مخزن آب GRPفروش شیتزو

آرمینا صادقیان: کمبود فشنگ حرف تکراری است/ حداقل در این یکسال کمبودها رفع شود
ملی‌پوش تفنگ گفت: کمبود فشنگ یک حرف تکراری است اما امیدوارم حداقل در این یکسال کم و کاستی‌ها رفع شود تا بهتر و با آمادگی بیشتر در المپیک شرکت کنیم. آرمینا صادقیان تیراندازی را از ۹ سالگی آغاز و کمی بعد آن را به صورت حرفه‌ای دنبال کرد. این ملی‌پوش تیراندازی اکنون جوانترین مسافر کاروان ایران در المپیک توکیو است. او دارنده سه مدال جهانی و چهار مدال آسیایی در دو بخش جوانان و بزرگسالان در رشته تیراندازی است. صادقیان تعویق المپیک توکیو را یک شانس بزرگ برای تیراندازی ایران می‌داند و امیدوار است که با رفع کم و کاستی‌ها بهترین نتیجه برای تیراندازی ایران در المپیک رقم بخورد. آرمینا صادقیان در گفتگو با ایسنا از شرایط تمرینات در خانه، کمبود فشنگ و کسب بهترین نتیجه در المپیک توکیو سخن گفت که در ادامه می‌خوانید. تمرین در خانه سخت بود صادقیان در مورد تمرین تیراندازی در خانه اظهار کرد: قبل از شیوع کرونا در ایران تیم ملی در مسابقه و اردوی آلمان بود. همین که به ایران رسیدیم کرونا وارد ایران شده بود. مجبور شدیم تمریناتمان را در خانه شروع کنیم. شرایط برای ما سخت بود، دستگاه‌ها کمی ایراد داشتند تا بتوانیم به روند تمرین برسیم کمی طول کشید. تا الان در خانه تمرین داشتیم ولی قرار است سالن‌ها باز و شرایط عادی شود و ما دوباره به فضای تمرین برگردیم و تمرین کنیم.   نمی‌توان فقط تمرین خشک کرد ملی‌پوش تفنگ گفت: تمرین در خانه تا یک جایی خوب است. کلا تیراندازی وابسته به تیر زدن است اگر فقط خشک کار و تنها حالت گیری کنیم مسلما نمی‌توان نتیجه ای که در مسابقات انتظار داریم را کسب کنیم. حس تیر زدن باید باشد، امیدوارم هرچه سریعتر اردوها آغاز شود و بتوانیم دوباره تمرینات را در سالن از سر بگیریم. گرفتن مدال در توکیو غیر ممکن نیست وی در مورد کسب مدال تیراندازی در المپیک توکیو اظهار کرد: نمی‌توان گفت گرفتن مدال در توکیو غیر ممکن است. اصلا غیر ممکن نیست مخصوصا با حضور الهام هاشمی سرمربی تیم ملی که واقعا باعث شده رکوردهایمان بالاتر رود و این روند همینطور هم ادامه پیدا می‌کند. ما یکسال وقت داریم به اوج آمادگی خودمان برسیم و در المپیک در روز مسابقه بهترین خودمان باشیم. باید برای سکوی المپیک بجنگیم وی در ادامه افزود: نمی‌توان برای کسب مدال المپیک هیچ قولی داد چون تیراندازی رشته‌ای است که نتایج با یک تیر بسیار تغییر می‌کند. فقط باید امیدوار باشیم که آن روز تمام تجربه‌مان را بکار گیریم و تکنیکی که فرا گرفتیم را به خوبی اجرا کنیم. با توجه به اینکه المپیک یکسال عقب افتاد شرایط برای همه ما بهتر خواهد شد تا بتوانیم با آمادگی بیشتر برای سکوی المپیک بجنگیم. هرچقدر تمرینات و مسابقات بیشتری را پشت سر بگذاریم و طبق برنامه پیش رویم نتیجه بهتر خواهد شد. باید تعویق المپیک را شانسی بزرگ بدانیم/ در این یکسال کم و کاستی‌ها رفع شود صادقیان تعویق المپیک را شانسی بزرگ برای تیراندازی ایران عنوان کرد و گفت: همان اول که خبر تعویق المپیک را شنیدیم کمی ناراحت شدیم اما به عنوان یک شانس بزرگ و یا یک فرصت خوب باید به آن نگاه کنیم. این تعویق فرصت بهتری برای ما است که فشنگ و ساچمه خوب نداشتیم تا بتوانیم در حد رقبا بالا بیاییم. امیدوارم در این یکسال کم و کاستی‌ها برطرف شود و روز المپیک نتیجه‌ای که می‌خواهیم بدست آوریم. مطمئن بودم فینالیست می‌شوم و سهمیه می‌گیرم جوانترین عضو کاروان ایران در المپیک توکیو گفت: در بخش بادی سهمیه المپیک گرفتم و در توکیو تیر خواهم زد. من آمادگی کامل برای گرفتن سهمیه ۲۰۲۰ داشتم و در مسابقه جام جهانی برزیل توانستم این سهمیه را کسب کنم. در جام جهانی قبل از آن هم عملکرد خوبی داشتم و فقط با چهار دهم اختلاف فینال را از دست دادم. مطمئن بودم در برزیل می‌توانم فینالیست شوم و کسب سهمیه کنم. کمبود فشنگ حرف تکراری است صادقیان کمبود فشنگ را مشکل همیشگی خواند و گفت: همیشه در مورد کمبود فشنگ گفتیم و یک حرف تکراری است. وقتی فشنگ نباشد نمی‌توانیم آن طور که باید با حریفان رقابت کنیم. هرچند ملی‌پوشان همیشه با کمترین امکانات رقبا را شکستمی‌دهند و خود را نشان داده‌اند. باید در نظر بگیریم که ما تیراندازان ایرانی با کمبود فشنگ توانستیم این مقام‌ها را بگیریم و اگر فشنگ و امکانات باشد بهتر و با آمادگی بیشتر می‌توانیم در مسابقات شرکت کنیم. ۹ سالگی تیراندازی را شروع کردم اما بعد از یکسال از آن دور شدم وی در خصوص شروع تیراندازی گفت: تیراندازی را از ۹ سالگی (تابستان سال ۹۰) آغاز کردم. در کلاس تیراندازی ثبت نام کردم و یکسال کار کردم، اما بعد یکسال از فضای تیراندازی دور شدم. به خاطر علاقه ای که داشتم دوباره به تیراندازی برگشتم و اینبار به صورت حرفه‌ای کار را دنبال کردم. انتهای پیام