سالمندان گنجینههای تجربه و خاطرهاند که حضورشان گرمای خانواده و جامعه را دوچندان میکند. با این حال، بسیاری از آنان در سکوت و تنهایی روزگار میگذرانند. دیدن، شنیدن و احترام به آنان نهتنها وظیفه اخلاقی، بلکه عاملی برای پویایی فرهنگی و انسانی جامعه است.