افسانه حسامیفرد، نخستین زن ایرانی عضو باشگاه ۸۰۰۰ متریهای جهان، از تجربهای سخن میگوید که در بلندترین ارتفاعات زمین رقم خورده است؛ جایی که نفس کشیدن سخت میشود و تنها ایمان و اراده، مسیر را ادامه میدهد. او از صعودهای پرچالش خود، از کوههای مرگبار تا لحظهای که بر فراز قله چوآیو ایستاد و اشک شوق ریخت، میگوید؛ لحظهای که بر ذهن و زبانش تنها یک جمله جاری بود: من بر نقطهای ایستادم که هیچ نقطهای بلندتر از آن نبود.