مرثیه‌ای که «بنان» برای بعد از مرگش خواند!

آواز بنان اعجاز خاصی دارد، گویی آدمی را جادو می‌کند. صدای بنان و موسیقی‌اش نوع خاصی از ایرانی بودن را به آدم منتقل می‌کند. صدای او چونان یک بعدازظهر خنک بهاری است، آن دم که ماهی‌ها در حوض وسط حیاط شنا می‌کنند، پنجره اتاق‌ها باز است و از رادیو صدای گرم او به گوش می‌رسد.