در گوشهوکنار تبریز، از خانههایی که دار قالی در آن برپاست تا کارگاههای کوچک تولید چرم و کلاسهای پرجنبوجوش صنایعدستی، جریانی پویا از تولید و خلاقیت شکل گرفته که بیصدا اما مؤثر، بار اشتغال هزاران نفر را بر دوش میکشد. مشاغل خرد و خانگی در این شهر، تنها منبع درآمد نیستند، بلکه امتداد فرهنگ، هنر و هویت بومیاند که با تکیه بر توان زنان و جوانان، به الگویی از خوداتکایی و کارآفرینی تبدیل شدهاند.