
به گفته منابع آگاه، مقامات کاخ سفید و وزارت امور خارجه، در هفتههای اخیر، به مدیران نفتی آمریکا گفتهاند که اگر میخواهند غرامت داراییهایی را که دو دهه پیش توسط ونزوئلا مصادره شده است، دریافت کنند، باید به سرعت به ونزوئلا بازگردند و سرمایه قابل توجهی را در این کشور سرمایهگذاری کنند تا صنعت نفت آسیبدیده را احیا کنند.
به گزارش ایسنا، ونزوئلا در دهه ۲۰۰۰، داراییهای برخی از شرکتهای نفتی بینالمللی را که از دادن کنترل عملیاتی بیشتر به شرکت نفت دولتی PDVSA، طبق خواسته هوگو چاوز، رئیسجمهور وقت ونزوئلا، خودداری کرده بودند، مصادره کرد.
شرکت بزرگ نفتی آمریکایی شورون از جمله شرکتهایی بود که برای ماندن در ونزوئلا و تشکیل سرمایهگذاریهای مشترک با شرکت دولتی PDVSA مذاکره کرد، اما رقبایش نظیر اکسون موبیل و کونوکوفیلیپس، این کشور را ترک کرده و شکایت کردند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز شنبه، تنها چند ساعت پس از عملیات ربودن نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا توسط نیروهای آمریکایی، اعلام کرد که شرکتهای آمریکایی آمادهاند تا به ونزوئلا بازگردند و میلیاردها دلار برای فعال کردن مجدد صنعت نفت این کشور که با مشکل مواجه است، هزینه کنند.
در مذاکرات اخیر دولت آمریکا با مدیران نفتی در سناریویی که مادورو از قدرت کنار رفته است، مقامات گفتهاند که شرکتهای نفتی آمریکایی باید خودشان پول سرمایهگذاری را برای بازسازی صنعت نفت ونزوئلا تامین کنند. این یکی از پیششرطها برای آنها خواهد بود که در نهایت بدهیهای ناشی از مصادرهها داراییهاشان را پس بگیرند.
به گفته منابع آگاه، این یک سرمایهگذاری پرهزینه برای شرکتهایی مانند کونوکو فیلیپس خواهد بود. کونوکو سالهاست که تلاش کرده است حدود ۱۲ میلیارد دلار از ملی شدن داراییهای ونزوئلا در دوران چاوز را پس بگیرد. اکسون موبیل نیز در تلاش برای بازیابی ۱.۶۵ میلیارد دلار، پروندههای داوری بینالمللی تشکیل داده است.
ترامپ ماه گذشته زمانی که دستور محاصره نفتکشهای تحریم شده را صادر کرد، اشاره عمومی به مصادرههای ونزوئلا را آغاز کرد.
شرایط بازگشت
این منابع گفتند که بازگشت یا عدم بازگشت شرکتها به این بستگی دارد که مدیران، هیئت مدیره و سهامداران آنها چگونه ریسک سرمایهگذاری مجدد در ونزوئلا را ارزیابی کنند.
سخنگوی شرکت کونوکو فیلیپس، روز شنبه، در ایمیلی به رویترز گفت: «کونوکو فیلیپس در حال رصد تحولات ونزوئلا و پیامدهای احتمالی آن برای تامین و ثبات انرژی جهانی است. گمانهزنی در مورد هرگونه فعالیت تجاری یا سرمایهگذاری در آینده زود خواهد بود.» این شرکت، روز یکشنبه، در پاسخ به سوالی در مورد مذاکرات با مقامات دولتی برای این گزارش، این بیانیه را تکرار کرد.
حتی اگر شرکتها با بازگشت به این کشور موافقت کنند، ممکن است سالها طول بکشد تا افزایش معناداری در تولید نفت حاصل شود. این کشور آمریکای جنوبی، یکی از بزرگترین ذخایر نفتی جهان را دارد، اما تولیدش در دهههای گذشته، به دلیل سوء مدیریت، کمبود سرمایهگذاری و تحریمهای آمریکا، به شدت کاهش یافته است.
تحلیلگران به رویترز گفتهاند که علاوه بر عدم قطعیت پیرامون چارچوب قرارداد برای هرگونه فعالیت در آنجا، شرکتهایی که بازگشت به آنجا را در نظر میگیرند، باید با نگرانیهای امنیتی، زیرساختهای ضعیف، سوالاتی در مورد قانونی بودن عملیات آمریکا برای دستگیری مادورو و احتمال بیثباتی سیاسی بلندمدت نیز دست و پنجه نرم کنند.
بر اساس گزارش رویترز، ونزوئلا، یکی از اعضای بنیانگذار اوپک، در دهه ۱۹۷۰، روزانه ۳.۵ میلیون بشکه نفت تولید میکرد که در آن زمان بیش از هفت درصد از تولید نفت جهان را تشکیل میداد. اما تولید این کشور در طول دهه ۲۰۱۰، به زیر ۲ میلیون بشکه در روز کاهش یافت و سال گذشته، به طور متوسط حدود ۱.۱ میلیون بشکه در روز معادل فقط یک درصد از تولید جهانی بود.
منبع : ایسنا

















































