«نظامالدین کیایی یک وطنپرست واقعی بود، کسی که باور داشت روحِ یک ملت در صدایش جاری است؛ و با عشقی خاموش اما عمیق، گوش سپرد به تپشِ این خاک، به نفسِ کوچهها، به لرزشِ واژهها… و با وسواس و تعهدی کمنظیر، صدای میهنش را آنگونه که بود ـ بیتحریف، بیاغراق ـ برای همیشه حفظ و ضبط کرد.»