درمانگری که روزی گرفتار درد بود

در روزگاری که بسیاری از افراد، پس از لغزش، در سایه‌ها ناامیدی، گم می‌شوند و جامعه فرصت دوباره‌ای به آن‌ها نمی‌دهد، «علی محمدی» ایستاده، به‌عنوان انسانی که از دل تاریکی، راهی به روشنایی پیدا کرده است. نوجوانی‌اش در پارک‌های شهر و حلقه‌های دودآلود گم شد، اما به‌جای آنکه خاکستر شکست را بر دوش بکشد، از همان خاکستر، آتشی ساخت برای گرم‌کردن راه دیگران.