با شهادت رهبر شهید انقلاب، دیگر حتی واژهها نیز در برابر این حجم از اندوه، کم میآورند. گویی جهان ایستاده است تا به تماشای غروب ستارهای بنشیند که سالها روشنای مسیر این سرزمین بود. حالا، ایران در سکوتی سنگین فرورفته و فقط با صدای هقهق عزاداران در هم میشکند. انگار هر قطره اشکی که بر گونهها مینشیند، روایتی است از یک خاطره و از یک جهان بیپناه که ناگهان با واقعیت تلخ نبودن «او» روبرو میشود.