مرضیه جعفری نه بهعنوان یک مربی و نه حتی بهعنوان یک زن، که بهعنوان یک انسان، شایسته بهترین تقدیرهاست. او خود نماد است؛ نماد تلاش، نماد ایستادگی و تسلیم نشدن، نماد زمین خوردن و برخاستن، ... نه...او فقط نماد زندگی است، کسی که بارها از گور برخاسته، روی خرابهها ایستاده و نهتنها ادامه داده که بهترینها را رقم زده است. او نماد گلستان در آتش ابراهیم است، انسانی است تنیده از غم و زندگی.