فرزانه توسلی: به خاطر عابدزاده دروازه‌بان شدم

به گزارش ایسنا، توسلی با همشهری بود  مصاحبه ای داشته که در ادامه بخشی از این گفت‌وگو را می‌خوانید.    از جام‌جهانی شروع کنیم، از بازی با برزیل که سیوهای خیلی خوبی داشتی و با اینکه بازی را باختید ولی صفحه‌های مختلف فوتسال دنیا این سیوها را منتشر کردند و خیلی دیده شدند.

می‌توانم بگویم برزیل یک تیم فضایی بود. اصلا برزیل را باید یک طرف می‌گذاشتی و بقیه تیم‌ها را یک سمت. این بازی تجربه خیلی خوب و جدیدی برای من بود.

خوشحالم که عملکرد خوبی در آن بازی داشتم. ما ۲بار قهرمان جام ملت‌های آسیا شدیم ولی جام‌جهانی خیلی متفاوت بود. این نخستین دوره جام بود و امیدوارم سالیان سال ادامه داشته باشد. متأسفانه دیر جام‌جهانی را استارت زدند. نسل ما شاید می‌توانست در ۲-۳دوره این جام حضور داشته باشد.     در بازی با برزیل فکر کنم حداقل ۱۵سیو داشتی. در جام ملت‌ها و در ۲قهرمانی سیوهای زیادی داشتم، اما این بازی متفاوت بود، چون حملات برزیلی‌ها خیلی زیاد بود و بازی سنگین بود.     بازی که تمام شد واکنش‌ دوستان و خانواده چه بود؟ خبرها را در رسانه‌ها دیدی، متوجه شدی که چه کار کردی.  بعد از بازی بچه‌ها و کادر فنی در رختکن خیلی به من انگیزه و انرژی دادند. آن سیوها خیلی وایرال شد و در صفحه مجازی خودم شاید بالای ۵۰کلیپی را که وایرال شده بود، برایم فرستاده بودند. حس خیلی خوبی بود.     برزیلی‌ها بعد از بازی چه واکنشی به عملکرد تیم و شما داشتند؟  در بازی با برزیل عملکرد همه تیم خوب بود و بعد از بازی برزیلی‌ها از ما خواستند که به کشورشان برویم و با آنها بازی دوستانه داشته باشیم و حتی الان هم به فدراسیون نامه زده‌اند. این خیلی اتفاق مهمی بود. آنها با چند تیم بازی کردند ولی سرمربی‌شان به سرمربی ما گفته بود تیم شما ما را خیلی اذیت کرد.

به هرحال تا ۲دقیقه آخر نیمه‌اول ما گل نخوردیم و داشتند خودشان را به آب و آتش می‌زدند که گل بزنند. شاید اگر ما تجربه بیشتری داشتیم و در این چند سال در تورنمنت‌های بیشتری شرکت کرده بودیم، می‌توانستیم عملکرد بهتری داشته باشیم.     گلزن هم هستی، مثل گلی که به ایتالیا زدی.  آن گل ثمره آن گل‌هایی بود که این مدلی در لیگ زده بودم.     غیراز شما گلر دیگری هم در جام‌جهانی گل زد؟  نه فقط من زدم.     خب چرا اینقدر از مصاحبه و از رسانه فراری هستی؟  دوست ندارم. من بیشتر تمرکزم را روی کارم گذاشته‌ام، نه اینکه بخواهم بگویم مصاحبه آدم را به حاشیه می‌برد، ولی آدم مصاحبه‌ای نیستم.     از کجا و کی فوتسال را شروع کردی؟ از سال ۱۳۷۹و از باشگاه مرغوب کار استقلال‌جنوب در محله نازی‌آباد. فقط برای ۳ماه آموزشی ثبت‌نام کردم. تابستان که تمام شد دیگر درگیر مدرسه شدم. جام رمضان به من زنگ زدند که بیا. دروازه‌بان تیم مصدوم شد و من رفتم توی دروازه و دیگر اجازه ندادند بیایم بیرون. این شروع مسیر گلری من است.     پشیمان نیستی؟ دوست نداشتی بازی کنی؟ دروازه، پست خیلی سختی است و تمرکز خیلی بالایی می‌خواهد. شاید کل تیم اشتباه کند و به چشم نیاید ولی اشتباه دروازه‌بان همیشه درچشم است، با این حال اصلا پشیمان نیستم.    یک دلیل علاقه به این پست هم علاقه به احمدرضا عابدزاده بوده. کنار اتفاقاتی که من را وارد این مسیر کرد، علاقه به عابدزاده هم مهم بود. او الگویم بود. پوسترهای عابدزاده را از منیریه می‌خریدم و همیشه روی دیوار اتاقم بود و خیلی برایم الهام‌بخش بود.    پرسپولیسی هم هستی؟ من استقلالی هستم و برای تیم استقلال بازی می‌کنم.    ولی قبلا پرسپولیسی بودی؟   آن موقع که عابدزاده پرسپولیس بازی می‌کرد، پرسپولیسی بودم و شاید اگر او در استقلال بازی می‌کرد، انتخاب من هم عوض می‌شد.    ولی سرنوشت شما به استقلال گره خورده بود، با استقلال فوتسال را شروع کردی؟ دقیقا همینطور است. نخستین حضور من در لیگ برتر با استقلال جنوب دزفول بود و نخستین قهرمانی‌ در لیگ را هم با این تیم تجربه کردم.    در این سال‌ها پرسپولیس خیلی در لیگ تیمداری نکرده است.  پرسپولیس یک سال تیم داشت، که آن سال من ملی حفاری اهواز بازی می‌کردم.    تهران زندگی می‌کنی، سخت نبود که از همان سال‌های اول جنوب رفتی؟   من برای شهرداری منطقه‌۱۶ و در دسته یک بازی می‌کردم، بعد از آن قرضی به استقلال جنوب رفتم ولی ماندگار شدم. یک مدت راه‌آهن تهران بودم، ولی بعد از آن تجارتخانه جنوب بندرعباس، پالایش نفت آبادان، ملی حفاری اهواز و... بازی کردم و تقریبا بیشتر جنوب بود.    در این مدت هر تیمی قهرمان لیگ را می‌خواست، فرزانه توسلی را می‌گرفت.  از ۱۶-۱۵سالی که لیگ برتر بازی کردم، ۱۲سال با تیم‌های مختلف قهرمان شدیم و امیدوارم امسال هم با استقلال این عنوان را کسب کنیم. تیم خوب بسته شده و الان هم صدر هستیم. ۲بازی مانده نیم‌فصل تمام شود و در ۷بازی فقط ۴گل خوردیم. جام‌جهانی تجربه خیلی خوبی برای من بود و الان بازی در لیگ خیلی راحت شده.    برویم به سال‌های اولی که فوتسال راه‌اندازی شد، امکانات آن موقع با الان چقدر متفاوت است؟   قبل از اینکه لیگ برتر داشته باشیم، فقط مسابقات جام‌ رمضان بود و قهرمانی کشور. همه هزینه‌ها لباس و رفت‌وآمد با خودمان بود. سال اولی که با تیم استقلال‌جنوب دزفول قرارداد بستم، پول گرفتم ولی رفت‌وآمد و جای خواب با خودم بود، دایی‌ام اهواز بود و من خانه دایی‌ام می‌ماندم. اوایل که از مدرسه و با اتوبوس و مینی‌بوس سرتمرین می‌رفتم. هم لباس تمرین همراهم بود و هم کتاب‌های مدرسه، کتاب‌هایم را می‌دادم بچه‌ها با خودشان می‌بردند.    بیشتر جنوب بودی، خانواده مخالف نبود، نمی‌گفتند نرو؟  نه واقعا حمایت می‌کردند. بعد از ۳سال خودم خواستم به تهران برگردم چون دوری دیگر برایم سخت شده بود.    مبلغ نخستین قراردادی که بستی چقدر بود؟ دقیق یادم نمی‌آید ولی خیلی بالا نبود. مثلا سال اول با حفاری ۱۰میلیون بستم، سال دوم شد ۱۲و سال سوم ۱۴میلیون. واقعا ناچیز بود.    الان چطور، خوب بستی؟ می‌توانم بپرسم قراردادت با استقلال چقدر است؟  با استقلال یک‌میلیاردو۱۰۰ بستم، ولی ۲۳سال است فوتسال بازی می‌کنم و دروازه‌بان تیم ملی هم هستم. در ۶ماهی هم که بازی نمی‌کنیم، همه هزینه‌ها مثل هزینه‌های بدنسازی با خودمان است و نمی‌توانیم از امکانات باشگاه استفاده کنیم.

   چرا با این همه سختی فوتسال را رها نمی‌کنی؟  این کاری است که از بچگی دوستش داشتم و دنبالش کردم. عشق اجازه نمی‌دهد رها کنم. وضعیت الان ما مثل سال‌های اول فوتبال مردان است که پول نداشت. قطعا در آینده بهتر می‌شود.    این رشته را به دختران نوجوان توصیه می‌کنی؟  اگر دنبال پول هستند بروند فوتبال. با اینکه افتخارات فوتسال بیشتر است ولی قراردادهای فوتبال خیلی بهتر است، دقیقا مثل مردان. در فوتبال تیم‌های ملی را در همه رده‌های سنی داریم ولی فوتسال فقط یک تیم ملی بزرگسالان هست.    سال‌های اول بیشتر مسابقات زنان در سالن حجاب ۲برگزار می‌شد، سالن بادی. آن سالن را یادتان هست؟  اتفاقا۲روز پیش از خیابان حجاب رد شدم و کلی خاطرات برایم مرور شد. یک سالنی بود که اصلا نور نداشت، همه مسابقات جام رمضان آنجا برگزار می‌شد. کل هیجان و خاطره خوب داشتیم، یک بخاری گازوئیلی داشت. سالن را انگار از پایین باد کرده بودند. آن تنها سالن تهران بود. الان همه‌چیز متفاوت شده، همه شهرها سالن استاندارد دارند و یکی از بهترین سالن‌ها در اصفهان است. در تهران هم سالن غدیر را داریم.    آن سال‌ها بیشتر تیم‌ها با مینی‌بوس و اتوبوس از این شهر به آن شهر می‌رفتند. تیم‌های جنوبی که بودید، اینطور بود؟  نه ما با پرواز رفت‌وآمد می‌کردیم، ولی هنوز هستند تیم‌هایی که زمینی سفر می‌روند، پرداختی ندارند و یا قراردادهایشان خیلی پایین است. از ۱۴تیمی که در این لیگ داریم، فقط ۵تیم پرداختی خوب دارند، بقیه فقط می‌خواهند باشند و بازیکنان هم می‌خواهند فقط تیم داشته باشند. پارسال من برای سایپا بازی کردم و هنوز کل تیم ۴۰درصد قراردادهایشان را نگرفته‌اند. کل طلب ما به ۶-۵میلیارد تومان هم نمی‌رسد.    شما در نخستین تیم ملی که تشکیل شد، حضور داشتید. چند بازی تیم ملی داشته‌اید؟  از سال ۱۳۸۲که یک بازی دوستانه با آذربایجان داشتیم، در تیم ملی هستم. نمی‌دانم چند بازی ملی دارم، زیاد بوده است.    با چه انگیزه‌ای این همه سال در سطح اول و با این کیفیت بازی کرده‌اید؟ در فوتبال مردان و در سطح جهانی فقط مسی و رونالدو را داریم که در مدت طولانی بازی کرده‌اند. کنار استعدادی که حالا خدا به من داد، تلاش و زندگی حرفه‌ای من را نگه داشته. من از خیلی چیزها گذشته‌ام. خیلی وقت‌ها خانواده دور هم جمع هستند و تا ۳صبح بیدار می‌مانند ولی من سر ساعت ۱۱شب می‌خوابم. من روی خواب خیلی حساسم و اینکه به‌نظر من آدم در هر جایگاهی که هست جا دارد که چیزهای جدید یاد بگیرد.    در ایران یا در سطح جهانی بازیکنی را داریم که مثل شما در مدت طولانی بازی کند؟   نه نداریم. برزیل یک بازیکن داشت که ۳سال پیش خداحافظی کرد. بعد از من فرشته کریمی و نسیمه غلامی قدیمی‌ترین بازیکنان هستند.  

 با نسل جدید چه می‌کنید، بازی کردن کنار دهه هشتادی‌ها سخت نیست؟   یکی از صمیمی‌ترین دوستان من مارال ترکمان است که متولد ۱۳۸۱است. ارتباط برقرار کردن با آنها راحت است. ولی متأسفانه ما نتوانستیم کنار این نسلی که رو به اتمام است، بازیکن‌سازی کنیم، کیفیت دارد پایین می‌آید.  

 چرا، الان که امکانات بیشتر است؟  هر چه آدم در سختی باشد، بیشتر تلاش می‌کند. من خودم اینطوری بودم. ما تا سال‌ها مربی بدنساز نداشتیم و ۲۰۱۵ تازه متوجه شدیم که بدنسازی حرفه‌ای چی هست، مربی دروازه‌بانی نداشتیم، الان همه‌چیز هست ولی باز هم بازیکنان قدیم بیشتر جواب می‌دهند، حتی در لیگ.    به این همه افتخار رسیده‌ای، فوتسال در حدی که انتظار داشتی، برایت آورده داشت؟  افتخارات خوبی به‌دست آوردم و تنها چیزی که شاید مایوسم کند، شرایط مالی است. با تورم الان و با قراردادی که ما بستیم، یک ماشین هم نمی‌شود خرید.    خودت ماشین و خانه داری؟  ماشین بله ولی خانه نه.    الان یک بازیکن مرد ۲سال در لیگ بازی کند، هم ماشین خوب می‌خرد و هم خانه خوب. فضا کمی غیرمنصفانه است. حالا فدراسیون که خوب پاداش می‌دهد؟  جام‌جهانی که پاداش خاصی نداشت. بازی پاناما را بردیم نفری ۵۰‌میلیون دادند. برای جام ملت‌ها که قهرمان شدیم، برای ۲۰۱۵در دوره آقای کفاشیان می‌خواستند ۲۰میلیون بدهند که ندادند و در دوره آقای عزیزی خادم مالیات خورد و ۱۹میلیون تومان دادند. برای ۲۰۱۸چیزی ندادند.    نمی‌خواهید اعتراض کنید؟ آدم‌ها باید خودشان متوجه باشند. در فوتبال مردان خیلی هزینه می‌شود یک بازی ضعیف را بردند و پاداش گرفتند.    نه باختند و پاداش گرفتند. ولی صعود ما به جام‌جهانی ۴۰میلیون تومان پاداش داشت.    

می‌دانید صعود تیم ملی به جام‌جهانی ۲۰۲۲چقدر پاداش داشت؟ مجوز وارد کردن یک خودروی خارجی.

در زنان این چیزها نیست.

   سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۸ هفتمین دروازه‌بان برتر جهان شدی و سال ۲۰۱۹ششمین. برای اینکه اول شوی، چه‌چیزی لازم است؟  تورنمنت، ما فقط جام ملت‌ها بازی کردیم و حتی بازی دوستانه هم نداشتیم. جام‌جهانی که تمام شد، تایلند که یک تیم آسیایی است، یک تورنمنت در کشورشان برگزار کردند. ما اصلا ۲۰۱۸هیچ بازی‌ای نداشتیم و فقط کافا رفتیم که تیم‌های خیلی ضعیف هستند. قبل از جام‌جهانی ۲بازی دوستانه با لهستان و نیوزلند انجام دادیم. این بازی‌ها بیشتر بود، شرایط خیلی فرق می‌کرد. تایلند قبل از جام‌جهانی یک تورنمنت برگزار کرد و برزیل را دعوت کرد. تدارکات ما خیلی ضیعف است. ما در جام‌جهانی ترس بازی کردن جلوی برزیل و ایتالیا را داشتیم.    این حسرت را نداری که ‌ای‌کاش جام‌جهانی زودتر شروع می‌شد؟ خیلی. مثلا اگر از ۲۰۱۵شروع می‌شد، شاید الان ۳جام‌جهانی رفته بودیم.    جام‌جهانی بعدی هستی؟   ۴سال دیگر است و واقعا نمی‌دانم. من دوست دارم ادامه بدهم تا زمانی که شرایطش را از نظر بدنی داشته باشم، ادامه می‌دهم.    شرایط لژیونر شدن داشتی؟  ما بازیکن بااستعداد، خیلی داریم ولی چون اصلا در تورنمنت‌ها شرکت نمی‌کنیم هیچ جا دیده نمی‌شویم. در نسل جدید مارال ترکمان استعداد لژیونر شدن دارد.    آلمانی‌ها را خیلی دوست دارید؟  خیلی. بازی‌های بایرن‌مونیخ را بیشتر از بازی‌های داخلی دنبال می‌کنم. تیم ملی آلمان را هم خیلی دوست دارم. الیور کان را وقتی در بایرن بود خیلی دوست داشتم. نویر را هم که یک جور خاصی دوست دارم، او سبک گلری را در فوتبال تغییر داد. بایرن‌مونیخ زمان فرانک ریبری و آرین روبن خیلی خوب بود.    به مربیگری فکر نمی‌کنی؟  بعد از فوتسال به آن فکر می‌کنم. لذت بازی کردن از مربیگری بیشتر است.    از شهرزاد مظفر بگو. موقعی که تیم ملی بود، وضعیت بهتر بود، الان هم برگشته. من اگر بخواهم یک نفر را چه در بحث فنی و چه در زندگی شخصی الگو قرار بدهم، خانم مظفر است. حیف شد که ما او را برای یک تایم طولانی نداشتیم و اگر داشتیم برای بار سوم قهرمان جام ملت‌ها می‌شدیم و در جام‌جهانی هم بهتر نتیجه می‌گرفتیم. با او در ۴سال بعد حرف‌های بیشتری برای گفتن خواهیم داشت.    اگر فوتبال خیلی زودتر راه‌اندازی می‌شد، انتخاب خیلی از زنان ورزشکار تغییر می‌کرد. اگر این اتفاق می‌افتاد انتخاب شما هم فوتبال بود؟  نه. من فوتبال بازی کرده‌ام، بچه‌های فوتسال خانمانه بازی می‌کنند. بازی کردن در گرما و سرما، زیر نور خورشید و... برای من جذابیتی ندارد. سالن خیلی بهتر است. اگر پخش تلویزیونی فوتسال بیشتر شود، تماشاگرش از فوتبال بیشتر می‌شود.    در زندگی و ورزش چیزی هست که هنوز به آن نرسیده‌ای؟  بودن در جمع ۴تیم برتر جهان.    مهاجم‌ها از شما می‌ترسند؟ بچه‌هایی که با من هم‌تیمی بودند، رفتند و دوباره برگشتند، می‌گفتند وقتی با تو تک‌به‌تک می‌شویم و می‌خواهیم ضربه بزنیم، تصمیم‌گیری خیلی سخت است.    بهترین بازی که برایت خاطره شده و در ذهنت مانده، کدام بازی بوده؟  اولین قهرمانی در آسیا، ۲۰۱۵ که یک بر صفر ژاپن را بردیم و قهرمان شدیم. خیلی چسبید. از آنجا بود که فوتسال زنان دیده شد.    بدترین شوتی که در همه سال‌ها خوردید، کدام شوت بود؟  در جام‌جهانی آزمایشی که ۲۰۱۸ به بعد بود، دقیقاً تاریخش یادم نیست، برای ششم هفتمی به ژاپن خوردیم که در یک شوت خیلی مسخره توپ از تو دستم رها شد و ما بازی را ۲بر یک باختیم و هفتم شدیم.    در دروازه خیلی داد می‌زنی؟  تقریبا بله. من همه بازی را می‌بینم، بازیکنان جلویی پشت سرشان را نمی‌بینند و من و مدافعان باید مدام به آنها اطلاعات بدهیم.    یک سوت داور که یادتان مانده، کدام است؟   با داورها رابطه خوبی دارم، ولی خیلی هم با آنها دعوا داشتم، یک‌بار یکی از داورها اخراجم کرد و خیلی عصبی شدم، وقتی آمدم بیرون به او گفتم تو باید بروی قورمه سبزی‌ات را درست کنی. بعدا که همدیگر را دیدیم، گفت این چه حرفی بود که تو زدی. به هر حال خاطره شد.    جلوی کدام مهاجم خیلی اذیت شدی؟  سمیه جاورسی که در ایران یکی از بی‌نظیرترین بازیکنان بود که خیلی زود فوتسال را کنار گذاشت. در جام‌جهانی هم مهاجم برزیل را خیلی دوست داشتم.    بهترین بازیکن الان تیم ملی کدام بازیکن است؟   در زنان مارال ترکمان و قبلا در مردان مهدی جاوید را خیلی دوست داشتم و الان هم بازی مسلم اولاد قباد را دوست دارم.    با اولاد قباد تک‌ به تک کنید از ۵شوت چند تا را می‌گیری؟ ۲تا را بگیرم خوب است.    از مارال چی؟ هنوز کوچک است.... یکی و شاید ۲تا را بزند.    چه‌کسی الگویت بوده؟  گویتای قزاقستانی را دوست دارم، گلر پا به توپی است. از فوتبالی‌ها که بوفون را خیلی دوست داشتم و نویر را. در ایران هم که عابدزاده را خیلی دوست داشتم.    بهترین بازیکن تاریخ فوتسال زنان و مردان ما کدام بازیکن است؟ فرشته کریمی. در قهرمانی‌های تیم ملی سهم زیادی داشت. نسیمه غلامی هم بازیکن خیلی خوبی است. در مردان هم بازی محمدرضا حیدریان برایم خیلی جذاب بود.

منبع : ایسنا