یکی از گمشدههای رهبری در جهان امروز، ارتباط بیواسطه با مردم بدون افتادن در دام پوپولیسم است. رهبر شهید، مردم را نه صرفاً «رأیدهنده»، که «صاحبان اصلی انقلاب» میدانستند و همین نگاه بود که سبب شد در حساسترین مقاطع، شخصاً با زبان مردم سخن بگویند. این تلفیق «مردمداری» و «تبیینگری» نشاندهنده نگاهی بود که مردم را هم هدف، هم ابزار و هم داور نهایی میدانست.