وقتی جوهر چاپ، رنگ زندگی می‌گیرد

قدم گذاشتن در کارگاه «تکامل» شبیه گشودن پنجره‌ای به سوی روشنایی است، جایی که دست‌هایی به ظاهر خسته، با جوهر و رنگ دوباره زندگی را نقاشی می‌کردند و چهره‌هایی ساده و صمیمی، معنای واقعی امید را با لبخندهای بی‌ریا و تلاش بی‌وقفه‌شان یادآور می‌شدند. آنجا، میان آدم‌هایی که هر روز جهان کوچکشان را با عشق بزرگ‌تر می‌کنند، فهمیدم که امید حتی در آلوده‌ترین روزها هم از نفس نمی‌افتد، فقط کافی‌ است پیدایش کنی.