ریحانه؛ عبور یک نور در حوالی خاموشی‌ها/ از زخم ندیدن تا زخمه زدن بر ساز 

دستش را که به تن رنجورساز می‌کشد، انگار ناله‌ی ساز را می‌خرد و تار شروع می‌کند به نالیدن، از درد تبری که به جان درخت نشسته و ساز شده است. ریحانه و تارش، حالا دیگر روی صحنه یکی شده‌اند؛ دختری نابینا با اختلال جسمی و حرکتی که هر بار دست نوازشش را به روی کاکل‌های تار می‌کشد، همه بینندگان را بر صندلی‌هایشان میخکوب می‌کند.