غیبت دانشگاه و صدای سکوت دانشجو بر پرده نقره‌ای

سینمای ایران که در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ خورشیدی صریح‌ترین فیلم‌های اعتراضی و دانشجویی را نمایش می‌داد، آنقدر از این گونه آثار تهی شده که دیگر باید فقط با خاطرات «اعتراض»، «متولد ماه مهر» و «من عصبانی نیستم» سر کرد.