فیلم‌های خشن و "سندروم دنیای خبیث" / هشدار در مورد تماشای فیلم‌های دارای "ابرقهرمان" در نوجوانی
عکس تزئینی است. یک روانشناس با اشاره به تبعات تماشای فیلم و سریال‌های خشن و نامناسب برای کودکان و نوجوانان گفت: بسیاری از فیلم‌ و سریال‌ها حاوی محتوای خشونت‌ آمیزی نظیر پرخاشگری و خیانت زوجین هستند که مواجهه کودک و نوجوان با این خشونت‌ها منجر به ایجاد یک دید مخرب از جهان در آنان می‌شود و "سندروم دنیای خبیث" را در آنان ایجاد می‌کند؛ در این نوع از خطای تفکری، کودک و نوجوان تصور می‌کند هر رفتاری در دنیا با خشونت مواجه خواهد شد و حس ناامنی در او ایجاد می‌شود. دکتر مژگان ناقل در گفت‌وگو با ایسنا اظهارکرد: مواجهه زودهنگام کودکان و نوجوانان با مفاهیم بزرگسالانه‌ای نظیر عشق، خیانت و ... معمولا سوالاتی را در ذهن کودکان و نوجوانان ایجاد می‌کند که پاسخ این سوالات برایشان پیچیده است. کودکان و نوجوانان با توجه به رشد ذهنی خود، مفاهیم انتزاعی را به سختی درک می‌کنند و از این رو دید تحریف شده ای نسبت به این موضوعات پیدا می‌کنند که بعدها در روابط آینده  و ریسک پذیری آنان اثرگذار خواهد بود. این روانشناس با بیان اینکه بهتر است فیلم و سریال‌هایی که کودکان و نوجوانان تماشا می‌کنند مناسب با سن آنان باشد، تصریح کرد: معمولا فیلم‌هایی که دارای موضوعات بزرگسالانه‌ای هستند و موضوعات مالی، شکست های شدید خانوادگی، ترومای روانی، پرخاشگری جسمی و اجتماعی و روابط عاشقانه را به تصویر می‌کشند برای کودکان و نوجوانان مناسب نیستند. وی در عین حال این را هم گفت که نمی‌توان مانع تماشای فیلم و سریال کودکان و نوجوانان شد، از این رو بهتر است که محدودیت هایی برای آنان در نظر گرفته شود و این استانداردها و محدودیت‌ها را باید از همان ابتدای کودکی و نوجوانی برای فرزندان مشخص کرد. ناقل معتقد است که والدین باید فیلم‌هایی را برای تماشای کودکان و نوجوانان انتخاب کنند که موضوعات آنان متناسب با سن کودک و نوجوان باشد.  به گفته  این روانشناس، برای کودکان دبستانی و پیش دبستانی فیلم‌هایی با موضوعات خانوادگی ساده یا موضوعات درباره مسائل روزمره زندگی نظیر رفتن به مدرسه و مسائل مرتبط با یادگیری و رقابت بسیار مناسب است چراکه چنین فیلم‌هایی می‌تواند به این گروه سنی انگیزه دهد. وی با بیان اینکه فیلم‌های دارای "ابرقهرمان" برای نوجوانان جذاب است، درباره چنین فیلم‌هایی به والدین هشدار داد: اگرچه برای نوجوانان فیلم‌هایی با محتوای ابر قهرمانی جذاب است اما نباید فراموش کرد که این فیلم‌ها تا حدودی منجر به عادی سازی خشونت نیز می‌شوند چراکه بیشتر ابر قهرمانان این فیلم‌ها خشونت‌هایی را اعمال می‌کنند. این روانشناس درباره مدت زمان فیلم‌هایی که کودکان و نوجوانان می‌توانند تماشا کنند نیز گفت: حتما مدت زمان‌ فیلم ها کوتاه باشد چراکه هرچقدر کودکان و نوجوانان به تماشای فیلم‌های طولانی عادت کنند، اعتیادشان به تلویزیون و تماشای فیلم و سریال بیشتر می‌شود. از این رو بهتر است زمان فیلم‌ها کوتاه باشد همچنین والدین باید سعی کنند فرزندانشان به ویژه کودکان به تماشای تبلیغات عادت نکنند و بیش از حد تبلیغات تماشا نکنند چراکه بیشتر تشویق به مصرف گرایی و خوردن غذاهای نامناسب توسط تبلیغات می‌شوند. وی همچنین خطاب به والدین توصیه کرد که تماشای تلویزیون همزمان با میل وعده غذایی نباشد. بهتر است در اتاق کودکان و نوجوانان تلویزیون قرار داده و از تلویزیون به عنوان یک وسیله برای سرگرم کردن کودک و کار کردن والدین استفاده نشود چراکه اینگونه ممکن است کودک هر محتوایی را تماشا و به تماشای تلویزیون عادت می‌کند. این روانشناس با تاکید بر لزوم تعیین زمانی مشخص برای تماشای تلویزیون و فیلم و سریال خاطرنشان کرد: سعی شود پس از درس خواندن و انجام تکالیف فرزندان تلویزیون روشن شود، خانواده‌ها باید یک برنامه روزانه درست برای تماشای تلویزیون داشته باشند تا فرزندانشان هم طبق همان برنامه خود را تنظیم کنند همچنین والدین می‌توانند از اوقات تماشای تلویزیون به عنوان فرصتی برای کنار هم بودن استفاده کنند و تمام اعضا خانواده با هم فیلم ببینند و از کنار هم بودن لذت ببرند. ناقل در پایان سخنان خود با بیان اینکه والدین حتما فرزندان را تشویق به فعالیت فیزیکی و کمتر تماشا کردن تلویزیون کنند، تصریح کرد: از جمله معضلات تماشای بیش از حد تلویزیون برای کودکان و نوجوانان چاقی است. کودکان و نوجوانان به ویژه کودکان و نوجوانان چهار تا ۱۰ ساله‌ای که بیش از پنج ساعت در روز تلویزیون می‌بینند ممکن است در قیاس با همسالان خود پنج برابر بیشتر دچار چاقی شوند و این مساله با تبلیغات به ویژه تبلیغات فست فود افزایش پیدا می‌کند همچنین مواجهه زیاد بچه‌ها با تلویزیون و قرار گرفتن در معرض نور آبی احتمال ایجاد مشکلات خواب را نیز برایشان ایجاد می‌کند و مشاهده بیش از اندازه تلویزیون باعث می‌شود بچه‌ها در تعامل با همسالان خود نیز دچار مشکل شوند چراکه وقت کمتری برای تعامل با آنها دارند. انتهای پیام