اگر صفحه را درست نمی‌بینید اینجا را کلیک کنید

اعتبار یک اثر علمی در ایران تنها برای نویسنده‌اش باقی می‌ماند
ایسنا/خراسان رضوی مدیر پروژه جدیدترین کتاب مرجع ژئوتوریسم در خصوص برنامه‌های مسئولان و دست‌اندرکاران جهت استفاده و بهره‌برداری از دانش تولیدی در کشور تصریح کرد: اگر برنامه‌ای برای استفاده از پایان‌نامه‌های دانشگاهی دانشجویان ارشد و دکتری در کشور وجود داشته باشد، قطعا برای بهره‌برداری از دانش نیز برنامه‌ای وجود خواهد داشت. دکتر بهرام نکویی‌ صدری در گفت‌وگو با ایسنا خاطرنشان کرد: متاسفانه در کشور ما یک اثر علمی تنها می‌تواند اعتبار و شخصیت برای فرد نویسنده ایجاد کند؛ به عبارتی عدم استفاده درست از آثار متخصصان برد عملیاتی در داخل کشور نخواهد داشت. وی در خصوص اینکه کتاب صنعت ژئوتوریسم در قرن ۲۱ تا چه میزان می‌تواند لازمه رشد و توسعه گردشگری کشور را فراهم کند، اظهار کرد: با استناد به نوشته‌های اساتید جهانی در این کتاب ۹ راهبرد کاربردی در جهت توسعه ژئوتوریسم برای کلیه کشورهای جهان جمع‌بندی شده که این راهبردها در ایران نیز می‌تواند برای ژئوپارک‌ها و سایت‌های منفرد ژئوتوریسمی مورد استفاده قرار گیرد. نکویی صدری گفت: بنابراین راهبردهای پیشنهادی این کتاب می‌تواند توسط مدیران ژئوپارک‌های مختلف از جمله قشم، ارس، طبس، سبزوار و... مورد استفاده قرار گیرد. همچنین راهبردهای گفته شده می‌تواند در ژئوپارک‌هایی همچون تخت سلیمان، دیلمان، دماوند و... که توسط دانشجویان ارشد و دکتری مورد پژوهش و معرفی قرار می‌گیرد، چراغ راه شود. مدیر پروژه جدیدترین کتاب مرجع ژئوتوریسم جهان اضافه کرد: به طور قطع پژوهش‌های ژئوتوریسمی در جهان با شتاب بالایی در حال افزایش است. این موضوع در تعداد ژئوپارک‌های جهان که در طول ۱۴ سال به ۱۶۹ ژئوپارک جهانی تحت نظر سازمان یونسکو در ۴۴ کشور ارتقا پیدا کرده، کاملا قابل برداشت است. این رشد در ایران نیز قابل تحقق بوده و می‌تواند با آگاهی‌های ما از طرق مختلف که یکی از آن‌ها مراجعه به چنین کتاب‌ رفرنسی در سطح بین‌المللی است، ادامه پیدا کند و چراغ راه مدیران و پژوهشگران آتی باشد. نکویی‌ صدری ادامه داد: اما برخی تلاش می‌کنند بدون داشتن درک درستی از مفاهیم ژئوتوریسم تاکید بر درستی کارهای خود داشته باشند و باعث اتلاف زمان و هزینه‌ها از بیت‌المال و وجهه بین‌المللی کشور شوند. به هر حال برای رشد اگر بخواهیم ژئوپارک‌ها را که به عنوان جزایر توسعه گردشگری در مناطق محروم روستایی کشور مد نظر قرار دهیم که این موضوع یکی از راهبردهای جهانی شدن گردشگری است، استفاده از این مرجع قطعا اثر بالایی خواهد داشت، به این شرط که از این دانش در عمل استفاده شود. مسئول کمیته تخصصی ژئوتوریسم انجمن علمی طبیعت‌گردی ایران در مورد زمان لازم برای نوشتن این اثر بیان کرد: از سال ۲۰۰۶ نگارش این کتاب رفرنس را در ذهن داشتم. این پایه‌ریزی در سال ۲۰۱۱ با راه‌اندازی وبلاگ شخصی‌ام به نام ژئوتوریسم جهانی شکل گرفت. حدود چهار سال این وب‌سایت مرجعی برای دانش‌پژوهان در رشته ژئوتوریسم بود. این ترویج علم به مرور در من شکل جدی‌تری به خود گرفت و اقدامات من در نهایت منجر به چاپ کتاب شد. نکویی‌ صدری ادامه داد: در راه چاپ این مرجع اما مشکلات زیادی از جمله ۱۱ بار ریجکت شدن از سمت ناشران مختلف را تجربه کردم. البته این موضوع منجر به ناامیدی من نشد و پرورپزال کتاب با نام صنعت ژئوتوریسم در قرن ۲۱ توسط اپل آکادمیک در ایالات متحده پذیرفته شد که به دلیل تحریم‌ها تالیف کتاب و مدیریت این پروژه برای من بدون حق‌الزحمه بود. پروسه مدیریت متمرکز این رفرنس جهانی با تبادل بیش از ۵۰۰ ایمیل و دعوت از ۱۲۰ دانشمند از سراسر جهان در سال ۲۰۱۶ آغاز شد. وی در خصوص دیدگاه پروفسور جعفر جعفری، یکی از اساتید بین‌المللی گردشگری، نسبت به این اثر عنوان کرد: جعفر جعفری اولین مجله علمی پژوهشی جهان را تاسیس کرده و چاپ این کتاب را اقدامی عاشقانه برای جلو بردن مرزهای دانش در جهان دانست. مدیر پروژه جدیدترین کتاب مرجع ژئوتوریسم جهان بیان کرد: پروفسور داولینگ، از دیگر اساتید حوزه گردشگری نیز معتقد است در این کتاب کار بزرگی انجام شده است. همچنین در تقریظ کتاب نیز آمده پروفسور تام هوز این اثر را برجسته و کتابی جذاب و خواندنی معرفی کرده است که می‌تواند دانسته‌ها و تجربیات افراد در علم ژئوتوریسم را ارتقا دهد. نکویی‌ صدری گفت: دکتر ویتر اسپون آمریکایی نیز در تقریظ این کتاب آورده این اثر جنبه تفسیری و مدیریتی ژئوتوریسم را در یک مکان و مقیاس جهانی جمع کرده و ظرفیت ژئوتوریسم را برای همگانی ساختن اصول علم زمین و گشودن راه‌های جدید توسعه پایدار اقتصادی آشکار می‌کند. دکتر ویتر اسپون هم معتقد است که در فصل‌های این کتاب نویسندگان آن دانش جهانی خود در خصوص جنبش ژئوپارک‌ها و هنر تفسیر میراث زمین‌شناسی را به نمایش گذاشته که این خود می‌تواند در خلق ارزش اقتصادی، کاهش فقر و حفاظت از منابع برای نسل‌های آینده بسیار موثر باشد. انتهای پیام