در سیاست جهانی امروز، نقش واسطهها و فرستادگان غیررسمی بیش از هر زمان دیگری پررنگ شده است. به باور برخی تحلیلگران، این تحول بازتاب تغییر در ماهیت قدرت آمریکا و تضعیف نهادهای بینالمللی است. در این الگو، سیاست خارجی نه از مسیر دیپلماسی کلاسیک بلکه از طریق شبکههای شخصی، دوستان و نزدیکان رهبران سیاسی پیش میرود؛ رویکردی که همزمان سرعت تصمیمگیری را افزایش میدهد و ریسکهای جدیدی برای نظم جهانی ایجاد میکند.