عدمتعادلهای مزمن در حساب جاری کشورها به یکی از مهمترین تهدیدهای ثبات مالی جهان تبدیل شده و نظام پولی بینالمللی بار دیگر در معرض فشارهای ساختاری قرار گرفته است. در حالی که سیاستگذاران جهانی بر اصلاحات تدریجی و هماهنگیهای محدود تمرکز کردهاند، ریشه بحران عمیقتر از آن است که با سیاستهای کوتاهمدت حل شود. مشکل اصلی به ساختار نظام پولی جهانی و سلطه دلار بازمیگردد؛ مسئلهای که جان مینارد کینز دههها پیش در طرح بانکور و اتحادیه پایاپای بینالمللی به آن پاسخ داده بود.