آثار گرایش به اندیشه اصالت وضع موجود را در بسیاری از حوزههای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی میتوان مشاهده کرد. در تمام این حوزهها این گرایش بهعنوان مانعی بزرگ بر سر راه تغییر و آزمودن شیوههای نو ظاهر شده و درواقع راه اصلاح امور را سد کردهاست. زیرا با این نوع نگرش یک نوع گفتگوی نابرابر بین دو گروه طرفداران رویکرد الف و رویکرد ب شکل میگیرد و همواره به نفع رویکرد الف که همانا حفظ وضع موجود و مقاومت در مقابل تغییر است، عمل میکند.